In dit artikel leest u hoe ik van Boerinnetje een Stadsmeisje werd!

Klein boerinnetje.

Ik ben geboren in een heel klein dorpje in Brabant. Het dorpje Zeeland. Mijn vader komt daar oorspronkelijk vandaan. Mijn vader en moeder hebben daarom daar ook een huis gekocht. Zijn ouders (mijn opa en oma dus) hadden daar een boerderij. Ik kan me alleen nog herinneren dat ze paarden en kippen hadden. Of er nog andere dieren waren weet ik niet. Dus eigenlijk stam ik af van de boeren.

Stukje geschiedenis van het Dorpje Zeeland (Noord-Brabant)

Zeeland (Brabants: Zélland) is een dorp in de gemeente Landerd, gelegen in de Peel in het oostelijke deel van de provincie Noord-Brabant. Het is een bedevaartsoord van de heilige Cornelius, die bijzonder wordt vereerd in de plaatselijke parochiekerk van de heilige Jacobus de Meerdere.
Tezamen met een aantal buurtschappen had het dorp 6019 inwoners aan het begin van 2009

Ook zijn er bekende Nederlanders geboren in Zeeland. Namelijk:

• Monique van de Ven (28 juli 1952), actrice
• Frans Schraven (10 januari 1959), Musicalacteur, producent, choreograaf
• Pater Jan van Kilsdonk, (SJ) (19 maart 1917), priester en studentenpastor in Amsterdam, overleden aldaar 1 juli 2008 en begraven 7 juli.
• Tonnie Dirks (12 februari 1961), zesvoudig Nederlands kampioen Cross
• Daphny van den Brand (6 april 1978), meervoudig Nederlands kampioene Cyclocross

Bron: Wikipedia.org

13 jaar in Zeeland gewoond.

Ik heb 13 jaar in Zeeland gewoond. Ik heb daar op de Basisschool gezeten, maar kan niet zeggen dat een school in een dorp beter is. Vaak hoor ik om mij heen dat het in een dorp alles beter is. Daar is geen criminaliteit, daar is geen geweld, daar komt geen misbruik voor. En een schietpartij? Dat zeker niet! Nou ik kan jullie vertellen, ook in een dorp gebeurd heel wat. Ik heb er genoeg mee gemaakt om een boek over te schrijven. Waaronder pesterij en misbruik. Ik heb zeker geen leuk leven gehad in dat dorp. En toch, heeft het dorp ook weer wel wat. Elk dorp waar je komt heeft zijn goede en slechte dingen.

Er zijn mensen weg gepest omdat ze geen Katholiek geloof hadden maar Moslim waren, er zijn haken kruizen bij een familie geplaatst omdat ze het leuk vonden. Ook hadden wij een discotheek genaamd Morgenzon. Over het algemeen ging het altijd wel goed als je daar uit ging. Maar het is ook voor gekomen dat er vechtpartijen waren, maar dat heb je natuurlijk bij bijna elke discotheek wel. Het heftigste wat daar gebeurd was is dat er geschoten is.

Over het algemeen is het wel een rustig dorpje. Je kan er best lekker wonen. Er worden veel nieuwe woningen geplaatst waardoor er meer mensen kunnen wonen. Het is erg onbekend bij de andere Nederlanders waardoor je lekker anoniem kan wonen. Maar als je er woont is het wel ons kent ons. Iedereen zegt elkaar gedag.

Mijn ouders gingen uit elkaar.

Waardoor mijn moeder naar haar geboorteplaats terug verhuisde.

Ik verhuisde met haar mee. Want ik ben een moederskindje en wou graag bij haar blijven. We verhuisde naar Utrecht. Een grote stad! Ik las altijd in de kranten dat er veel gebeurde dus ik vond het echt heel eng om daar heen te verhuizen. En toch heb ik het gedaan. Het kon of goed of slecht gaan. En eigenlijk is het me best wel goed afgegaan. Ik ben daar weer naar school gegaan. Was natuurlijk heel anders. Dacht dat het pesten wel door zou gaan. Maar in tegendeel ik werd heel goed in de klas opgenomen. Ik werd zelfs overal bij betrokken. Bij de goede dingen maar ook de slechte dingen. Ik ben daar begonnen met blowen, begonnen met spijbelen. Ik had nog nooit een mentor zo vaak gezien!

Stad & Uitgaansleven.

De stad is de plek om uit te gaan. Ik zat toen ook net op een leeftijd dat je uit mag gaan. Ik ben alleen niet zo vaak uit geweest. Ik vond het te druk en te groot. Waardoor ik liever lekker uit eten ging, of bowlen of naar de film. Een kroegje wou ik nog wel eens pakken, maar daar hield het ook mee op.
Carnaval werd daar ook gevierd. Wel heel anders dan in Brabant! Maar het werd gevierd. Op een gegeven moment ging ik niet meer alleen op de eigen avonden van de vereniging van mijn opa, maar ook op andere avonden. We hadden een groepje opgebouwd waarmee we gingen. ’s Avonds werd er bij ons thuis verzameld, en dan gingen we naar de carnaval. Ik heb gefeest en genoten er van. Dat was mijn manier om uit te gaan!