Kennen jullie het spreekwoord eerst Napels zien en dan sterven? Een mens die Napels heeft gezien kan nooit meer treurig zijn, aldus Goethe.

Deze uitspraak - meestal vertaald als Eerst Napels zien, en dan sterven - wordt nog steeds gebruikt om aan te geven dat iets een grote indruk maakt.

Nou ik kan jullie wel vertellen dat onze vakantie dwars door Italië een grote indruk op ons heeft gemaakt.

Kwam ook ergens deze tekst tegen:

Heb je ooit gehoord van het Italiaanse ‘vedi Napoli e poi muori'? Dit betekent letterlijk dat je eerst Napels moet hebben gezien voordat je sterft. Hiermee wordt bedoeld dat je wordt overdonderd door de schoonheid en hectiek van de stad. Al zegt men ook wel dat Napels zo'n gevaarlijke en chaotische stad is, dat het je dood wordt. Maar laat je hier niet door afschrikken!

Onze route

Het is alweer een hele tijd terug. Maar samen met mijn ouders en mijn broer zouden we vier weken op vakantie met de caravan dwars door Italië trekken.

We zouden starten bij Venetië, afzakken langs de kust naar Bari, oversteken naar Pompeï, omhoog via Napels en Rome Pisa en Florence.

Enthiousiast gingen we op weg en kwamen op een camping te staan waar je met een boot naar Venetië kon varen. Prachtig, wat een aankomst wat een stad. Het is nog altijd één van de mooiste steden die ik heb mogen bekijken. Heb de Sissi films meerder malen bekeken en toen ik aankwam op het San Marco plein vond ik dat erg speciaal.

We zakten af richting Bari. Onderweg vond er iets vreemds plaats. We stonden voor een stoplicht en een man gebaarde dat hij wat wilde zeggen. Mijn moeder draaide het raampje naar beneden. De man probeerde ons duidelijk te maken dat wij daar als toeristen niet moesten zijn, het niet veilig zou zijn. Het gaf een iet wat beklemmend gevoel.

We staken over naar Pompeï, bekeken daar de opgegraven Romeinse steden en beklommen de Vesuvius. Boven op de Vesuvius konden we een eitje bakken we waren ook wel toe aan iets want het was een behoorlijk klim.

Napels

We gingen naar Napels. Als echte touristen wandelden we door de stad en bezochten diverse musea. Mijn vader liep met een fotocamera en tas om zijn nek. We werden opnieuw aangesproken en gewaarschuwd. We moesten op scooters letten die langsreden en zo je tassen van je aftrokken. De lol was er af. Gelukkig hadden we het meeste al gezien.

We gingen terug naar de camping maar raakte ergens de weg kwijt. Er kwam een auto naast ons staan en er werd gevraagd of we de weg zochten. Ze zouden wel even voor ons aan rijden om ons weer op de goede route te krijgen. Ze reden echter een achterbuurtje in met een doodlopende weg. Opeens was het paniek in de auto. Wegwezen hier, draai de auto om, dit is niet goed.

Terug in Nederland lazen we een artikel over deze werkwijze. Er werden toeristen in een hinderlaag gelokt en overvallen. We waren door het oog van de naald gekropen.

Op de camping aangekomen was mijn moeder in alle staten. Er was zelfs al was van onze waslijn gestolen. Stond hierover met onze buren te praten op zeer felle toon tot ik doodgemoederd aan kwam lopen in een schone korte broek die ik daarvoor net van de waslijn had geplukt.

Het was het gevoel. Het niet meer veilig voelen.

Aangepaste route.

Er werd besloten dat wij Rome niet meer zouden aandoen en versneld naar boven zouden reizen. Italië was ook erg duur en heb budget raakte ook al aardig op.

Het torentje van Pisa hebben wij nog wel gezien en zelfs beklommen. Was een vreemde klim, geen relingen aan de rand en toch al een raar gevoel door dat je zo scheef loopt. Mijn vader bleef beneden om foto's te maken, al had dit ook wel wat te maken met zijn hoogtevrees. Laten nou net die foto's zijn mislukt.

Ook Florence hebben we alsnog aangedaan. Geboorte en/of verblijfplaats van personen met grote namen zoals: Leonardo Da Vinci, Michelangelo, Galileo Galilei, en nog veel meer.