Vader ben je 24 uur per dag. De mooiste taak in je leven, totdat de realiteit van de scheiding je achterhaalt... Toch maakt het soms ook zo gelukkig!

Het had zo mooi kunnen zijn, maar waar ging het mis?

25 Jaar geleden zag ik haar, een mooie zomerdag, mijn bril lag in de surftas, zodat het nog romantischer leek dan het was door het waasje van mijn bijziendheid. Mooi, vrolijk lachend en dezelfde hobby als ik... surfen. Wat hebben we dat veel gedaan. elke vrije middag naar het water. Surfen als middel om vele romantische uurtjes in het riet door te brengen. We voelden ons rijk en waren zo vol van elkaar...

Mijn dochter belt op. "papa, ik heb nieuwe kleren gekregen van mama. Heel mooi joh! Zal ik morgen even langskomen om ze te laten zien?" Ik zeg: "lieverd, wat leuk. Vertel eens, wat heb je allemaal gekregen?" en ik maak een afspraak met haar om haar in haar nieuwe zomeroutfit te bewonderen. Maar ik denk': "van mama gekregen? Alle kinderallimentatie komt van mij, zij beheert de rekening en laat het voorkomen alsof zij alles betaald".

Een huis, wat waren we volwassen. huur, maar toch. We waren vol van plannen. Samen oud worden, kinderen? Ja, natuurlijk want onze kinderen maken de wereld gemiddeld toch een stukje mooier. We verdienden niet super, beiden in de verpleging, maar we hadden het naar onze zin en zagen toch een rooskleurige toekomst. Een prijs in een tv show heeft zeker geholpen. 100.000 gulden. Alles lukt ons. toen, kinderen. Een jongen, een meisje en daarna nog een jongen. Gezond, mooi, sterk en zo ongelooflijk lief. Wat heeft een mens veel liefde in zich...

Ik voel me rot en voel de tranen in mijn ogen prikken. Na het betalen van de alimentatie is er bijna geen geld meer over voor leuke dingen. De advocaat, die ik volledig moest betalen nadat mijn ex bijna gratis tegen mij is gaan procederen voor nog meer geld, heeft geresluteerd in een schuld van meer dan 10.000 euro. Hier moet ik jaren tegen knokken om eruit te komen. Leven op een minimum, terwijl moeder twee maal per jaar met de kinderen op vakantie kan en daarnaast met haar nieuwe partner een 2e huisje heeft in de provence. Het is haar gegund, maar wat zou ik graag een keer met de kinderen iets leuks ondernemen.

Tien jaar later ligt onze boot op de helling in Italie. We hebben dolfijnen gezien, prachtig! De kinderen genieten volop. papa, dit is onze leukste vakantie ooit. Ze moesten eens weten hoe de toekomstverwachtingen zijn. Mijn vrouw is inmiddels drie minnaars verder en heeft beloofd om te stoppen. Maar, voor vertrek kwam er een sms binnen die bijzonder veel onrust heeft veroorzaakt. En tegelijkertijd vol jaloezie als ze ziet dat ik een mooie vrouw zie lopen. Wat is er veranderd?

Vaderschap in armoede. Ik voel mezelf steeds zieliger worden. Mijn ex heeft vernomen dat ik extra heb gewerkt om uit de schulden te komen en dreigt met een nieuwe rechtzaak omdat zij daardoor recht heeft op meer alimentatie. Ik heb vernomen dat ze inmiddels een nieuwe minnaar heeft, waar haar nieuwe partner waarschijnlijk niets van weet. Hij is 58, de minnaar 23. Een ongelijke strijd maar ze gaat ook nu vast niet kiezen. Loslaten is het enige. Ik moet het loslaten want als ik eraan denk hoe het zal zijn voor de kinderen als ze opnieuw worden teleurgesteld in hun moeder.

"Ik wil scheiden, ik kan dit niet meer! " Wat? Wat zeg je? Wil je alles wat we hebben weggooien? Ons huis? de boot? En de kinderen dan?" Ik besef dat het geen zin meer heeft om het gesprek aan te gaan. Ik benoem dat ik heb nagedacht, al heel lang en dat ik haar daarbij heb betrokken. We hebben keer op keer afspraken gemaakt en keer op keer ben ik teleurgesteld. De laatste minnaar, waarmee ze onveilige sex heeft bedreven, was voor mij te veel.

Ik denk terug aan de gesprekken met de mediator. Toen zag het eruit alsof er een nieuwe positieve relatie in zou zitten als vader en moeder. Maar nu lijkt dat erg ver weg. Er is alleen tegenwerking. De positie van vaders in het algemeen is lastig, hoewel iets verbeterd in vergelijking met een paar jaar terug. Maar het meest lastig is een ex partner die je het vaderschap onthoudt met alle middelen die ze heeft.

Mijn dochter komt haar kleren showen. Wat is ze mooi! En al zo groot. Ik vraag haar wat ze leuk vindt om met mij te doen. En mijn hart maakt een sprong van blijdschap als ze zegt: "Papa, ik vind het zo leuk om met jou een spelletje te doen. bij mama doen we dat nooit, dan gaan we altijd weg." Ik zoen haar en vraag of ze tijd heeft voor een spelletje rummicub. Wat voelt het goed om vader te zijn van zulke lieve kinderen. Als ze weggaat nadat ze gewonnen heeft, draait ze zich aan het eind van het pad om en roept "Papa?" Ik antwoord; "ja schat?" Dan kijkt ze me stralend aan en zegt; "Ik houd van je!"

Als ze uit zich is, loop ik naar binnen en droog lachend mijn tranen af.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.