Lieve, lieve mensen, schrik niet, mijn lichaam zal niet uit de kist opstaan en hier door de zaal heenlopen. Maar jullie zijn hier voor mijn afscheid, en ik heb besloten om hierbij aanwezig te zijn. Vele van jullie weten hoe ik altijd in het leven heb gestaan. Voor sommigen die me wat minder goed kennen, maar toch hier aanwezig zijn zal het misschien als complete verrassing komen. Mijn leven eindigt niet hier vandaag. Mijn lichaam, ja mijn lichaam, dat is waar jullie afscheid van nemen. Maar mijn ziel zal zijn weg vervolgen. Misschien zijn er mensen hier in de zaal die me kunnen zien, of me kunnen voelen. Misschien zelfs zijn er wel mensen die me kunnen horen, vanuit de dimensie waar ik zonder lichaam verder zal gaan. 

Eigenheid

Als ik terug kijk op mijn leven hier op aarde , dan vind ik in het bijzonder het thema eigenheid terug. Terugdenkend aan school, was ik diegene die in alle groepjes werd opgenomen , maar nooit ergens bij hoorde. Op geheel eigen wijze heb ik me een weg gebaand door de beperkende structuren hier op aarde. Regels, er zijn heel veel regels, maar ook vele manieren om er doorheen te breken, te omzeilen, op geheel eigen wijze in te vullen. Ik heb opleidingen gevolgd, maar mijn werk nooit vanuit die boekenwijsheid gedaan. Theoretisch is er zoveel voor ons bepaald, maar de praktijk is zo anders. Mijn aandacht is altijd gericht geweest op wat werkt, dat is waar ik altijd naar op zoek ben gegaan. Ieder mens is uniek, en heeft eigen manieren ontwikkeld hoe er mee om te gaan. Dat kan je niet vastleggen in theoretisch vastgestelde structuren. Je kan het hooguit in bewustzijn brengen, zodat ze het zelf kunnen veranderen. Dat is mijn eigenheid, mijn manier om alles op geheel eigen wijze te doen. Dat is van waaruit ik ook mijn afscheid op geheel eigen wijze heb ingevuld.

Mijn leven gaat door,

al zullen velen van jullie me niet meer kunnen zien, horen of voelen. Ik ben begonnen aan mijn laatste reis. Vandaag nemen jullie afscheid van mijn lichaam. Ik ben dankbaar dat ik het heb mogen dragen. Ik geef het terug als voeding voor moeder aarde, op dezelfde wijze als moeder aarde het mij geschonken heeft. Ik weet dat jullie daar verdriet van zullen hebben , maar ik vraag jullie echt vanuit het diepste van mijn ziel, huil zoveel als je wil maar hou me niet vast. Laat me los, zodat mijn ziel de weg terug naar huis zal kunnen vinden.

Naar huis, ja ik ga terug naar huis. 

Het licht, mijn thuis. Daar zal ik bepalen of ik nog een keer lieve ouders zal opzoeken om bij terug te komen, of dat ik verder zal leven, mensen bij zal staan, vanuit de spiritworld. En dat brengt mij bij mijn lieve kinderen. Echt lieve schatten, ik kan jullie niet genoeg zeggen, hoe dankbaar ik ben dat jullie mij uitgekozen hebben. Allebei hebben jullie op eigen unieke manier de meest prachtige spiegels voor mij neergezet en heb ik veel van jullie kunnen leren. Jullie zijn de meest mooie en bijzondere uitdaging die ik hier op aarde heb gehad. Ik weet hoe moeilijk het voor jullie zal zijn om vandaag afscheid te nemen. Maar vergeet niet dat jullie me altijd kunnen vinden. Ik hoef jullie niet uit te leggen hoe, dat weten jullie precies. Ik zal jullie blijven volgen, maar vertrouw erop dat jullie het nu zelf ook kunnen.

Mijn liefste, ja wat zal ik zeggen. 

Twee zielen, herenigd hier op aarde,ineenverstrengeld, samen als een. Het was een diepe intense beleving, van liefde, verbinding, thuiskomen op aarde en bij mezelf. We hebben er lang naar moeten zoeken, maar ik ben zo blij dat ik deze bijzondere intense ervaring heb mogen beleven in het leven hier op aarde. Onze wegen zullen elkaar blijven kruizen, ooit zal ik je weer tegenkomen. En ondertussen zal ik je laten voelen dat ik er nog steeds zal zijn. Ik weet dat je in al je nuchterheid er niet in kan, of wil geloven. Maar we zullen zien, of je er achter komt dat ik al die tijd gelijk heb gehad. Voel en wees alert dan kan je me niet missen schat.

Lieve, lieve mensen ik ben dankbaar dat jullie op mijn afscheid aanwezig zijn.

Maar nog dankbaarder dat jullie een plaats in mijn leven hebben gehad. Toeval bestaat niet, dus jullie hebben allemaal een reden gehad , dat ik jullie op mijn pad ben tegengekomen. Dat wat je in een ander herkent zegt iets over jezelf, zo waren jullie als spiegels om me heen. Op dezelfde manier als ik een spiegel voor jullie was. Elke spiegel waar ik in durfde kijken , heeft me doen groeien en verder op mijn pad gebracht.

Mijn laatste woorden zeg ik met muziek,

Ik ga het jullie niet aandoen om hier voor jullie te zingen. Ik weet dat niet iedereen mijn zangkwaliteiten heeft kunnen waarderen. Dus daarom laat ik dit aan een ander over. Farewell to you my friends , we’ll see each other again. Don’t worry cause it’s not the end off everything

http://youtu.be/jauv3TUfY-U

©spiritlady