Lieve Xeadianen, bedankt voor alles. Ik heb heel veel aan jullie gehad, en ik weet dat jullie stuk voor stuk geweldige mensen zijn. Maar ik moet gaan. Ik kan er niet meer tegen.... Bedankt.
Vaarwel.
Lieve mensen, mooie mensen. Ik wil jullie bedanken, voor al jullie mooie woorden. In artikelen, maar ook in reacties. Soms diep ontroerend, soms ontzettend opbeurend en aanstekelijk. Soms rakend, maar soms ook pijnlijk trefzeker. Soms verhelderen, of lief, goedbedoeld en eigenlijk altijd met veel warmte. Dank jullie wel.
Ik vind het moeilijk, maar ik voel dat ik moet gaan. Mijn depressiviteit maakt me gek, en ik wil daar niemand anders meer mee lastig vallen. Geen zielige stukken meer schrijven, geen artikelen meer die mensen pijn doen of op een nare manier raken. Maar ik kan niet schrijven wat ik niet ben. Ik kan geen vrolijke, grappige stukken schrijven. Of objectieve stukken. Ik put uit ellende en verdriet, en daar kan eigenlijk nooit iets goeds uitkomen. Iets waar iemand anders vrolijk van wordt.
Mijn kopzorgen....
moeten mijn kopzorgen blijven. En ik merk dat dat niet langer gaat. Ik lees dat mensen 'last' krijgen van mijn artikelen, door wat ze hebben meegemaakt of vergelijkbare situaties kennen. Ik wil niemand meer pijn doen. Er is al genoeg ellende op de wereld.
Ik heb nu al 4 weken continu hoofdpijn. Aan een stuk. Het laat me niet los. Ik had de kans op een baan; het leek allemaal in kannen en kruiken. En nu is er niets. Ik had het geld zó hard nodig, dit was mijn laatste hoop. En nu? Vervlogen. Vergaan, als stof in de lucht. Vervlogen.
Ik ben gek op mijn kids, alle 31. Maar ik krijg geen kans meer. Ik mag 'hulpje' blijven. Gratis onderwijsassistentje met diploma van leerkracht. Een gratis nakijker. Een gratis opruimer. Een gratis theezetter. En dat vertik ik. Ik ben niet afgestudeerd om gratis en voor niets de halve groep te draaien. Het is alles, of niets. En ze hebben nu voor niets gekozen. Voor mij is het klaar. Geen geld, geen lust, geen leven.
Ik weet niet meer...
waar ik het vandaan moet halen. De pijn wordt steeds erger naarmate het weer guurder en kouder wordt. Mijn lijf doet zo'n zeer. Ik kan niet meer staan in de bus en de trein, mijn lijf verrekt het, waardoor ik niet meer naar mijn opleiding kan (2,5 uur reizen)... Weet je hoe dat voelt, als 23-jarige? Klote. Ronduit klote. Ik wil zoveel, maar kan zo weinig. En daar komt zo weinig positiefs uit voort...
Ik ben gebroken en kapot. En ik kan misschien wel nooit meer gemaakt worden. Geen geld, geen lijf, geen lust. Het enige wat binnenkomt is dat wat ik hier binnenkreeg. Een kleine troost, een soort waardering waar ik letterlijk iets mee kan... En van mijn spaarprogramma's die ik iedere dag blijf klikken.. Alle beetjes helpen.....
Maar het blijft bij beetjes. Daar kan ik mijn studie niet van betalen. Ik weet het niet meer.
Ik moet gaan. Ik ga jullie met rust laten, niet meer vervelen en pijnigen met mijn gezeur. Het kan altijd erger, en ik schaam me dat ik dat even niet kan toelaten. Sorry, en bedankt lieverds. Dank jullie wel.
Bedankt, liefs. Mandy.
I can feel it, but I can't heal it anymore.
Mandy, november 2011
Website: http://meneervink.nl/mandy
Delen
Laat een reactie achter
-0
Berna schreef op 10 Nov 2011 om 19:55
Lieverd, ik stuur je een pb tje. Lees dit even. Hier in het algemeen, je bent niet te veel. Zie het als een wisselwerking, jij betekend iets voor mij ( ons ) en ik ( wij ) voor jou. Zo werkt het, echt. Tot zo. Liefs Berna
-0
subo schreef op 10 Nov 2011 om 19:56
Madje... een paar woorden van een oude jonge bes.
ER IS STEEDS LICHT AAN HET EINDE VAN DE TUNNEL.
Als je dit leest, dan ben je weer ons! Welkom welkom welkom!
-0
claire001 schreef op 10 Nov 2011 om 20:03
niet opgeven meid in alles ook ik heb dagelijks zoveel pijn en op dit moment heel veel als ik dit aan jou stuur, al dagen komt door het weer fybro in hoogste graad al 17 jaar ik weet wat pijn is. Maar er is atlijd wel iets of iemand om dankbaar voor te zijn, en om niet op te geven, er is altijd wel iemand. knuffels
-0
yrsa schreef op 10 Nov 2011 om 20:06
Ik zou het heel jammer vinden als je ons (tijdelijk) verlaat, omdat je je kopzorgen niet met ons wilt delen.
Schrijven kan verlichten en anderen helpen ook.
Ik hoop echt dat je je gaat bedenken, want ik lees je heel erg graag!
Je schrijft bijzonder goed en weet de lezer te raken en na te laten denken op de een of andere manier.
Denk er ajb over na, want je bent ons niet tot last met een ''zwaarder'' schrijven!
-0
wolf407 schreef op 10 Nov 2011 om 20:10
Hee madje ga niet weg van de site
maar geniet van de reactie die je verblijd
Je hoort bij de familie het XEAD gezin
daar heb jij een welkome plaats in
en daar mag je alles mee delen
jij zal ons nooit vervelen
Blijf en schrijf alles van je af meid
je hoort bij ons geheid
De wolf gromt madje blijf bij ons lieve vriendin
ook jij met je artikelen geeft XEAD zin
-0
kaninchen schreef op 10 Nov 2011 om 20:11
Dit klinkt bijzonder ernstig! Je staat er niet alleen voor: hier zijn genoeg mensen die je wel willen helpen! Geef niet op en zeker niet je hoop!
-0
Ingrid2 schreef op 10 Nov 2011 om 20:21
ik hoop dat je je zult bedenken en bij xead blijft. Juist omdat je schrijft dat je hier warmte ontvangt. ik las je graag en zou je graag blijven lezen. Sterkte!
-0
Rose_love schreef op 10 Nov 2011 om 20:25
Madje, ik ben pas een week lid, maar ik heb wel gemerkt dat er een enorme onderlinge band is! Ik denk dat iedereen het hier wel met me eens is dat we er zijn voor je en dat we jouw artikelen echt waarderen! Sterkte en ik hoop dat je blijft!
-0
Jack-Hage-Sr schreef op 10 Nov 2011 om 20:33
Niets doen, houden van je ! Heel veel mensen houden van je, eerst met mij uit eten, wat er ook is -----we gaan het oplossen!
Zie je pb.
Jack, Cisca, Kirsti en .........de rest
-0
Riettian schreef op 10 Nov 2011 om 20:39
Madje, ik ben niet zomaar fan van je geworden. Natuurlijk is het niet leuk als je leest dat iemand het moeilijk heeft, want je gunt iedereen het beste. Maar je moet realistisch zijn. Niet iedereen heeft het altijd leuk. Het valt niet altijd mee om een baan te vinden, maar het lukt op een gegeven ogenblik vaak wel. Verlies het geloof in jezelf niet en probeer er het beste van te maken.
-0
Ir schreef op 10 Nov 2011 om 20:39
Madje, gewoon blijven! Schrijf alles lekker van je af en zoals ik hierboven zie is hulp on its way! Heel veel sterkte, meid. Je kan het! ;)
-0
spiritlady schreef op 10 Nov 2011 om 20:40
lieve lieve madje, ga ons alsjeblieft niet verlaten, jouw inbreng hier wordt juist erg gewaardeerd, het zou zonde zijn als we dat moeten missen .
-0
Kirsti schreef op 10 Nov 2011 om 20:40
Lieve lieve Madje wij hebben jou nodig jij hebt ons nodig. Als je mensen raakt is dat juist goed! Kruip niet in je schulp ik heb ook eens op dat punt gestaan maar zo blij dat ik er weer uit ben gekomen. Door DIK en DUN.........dat is zo speciaal hier, het maakt niet uit hoelang het duurt, je hoeft niet grappig te zijn. Ik hou van de Madje die ik hier lees, jij bent zoals je bent. Je hebt me al zoveel mooie reacties gegeven. Over een paar dagen gewoon weer schrijven en plaatsen!
-0
vlindertje73 schreef op 10 Nov 2011 om 20:46
Kom op Madje! Voor jouw gaat ook wel weer de zon schijnen, en wij hier met ons allen, lezen je graag. Ook je problemen kan je hier van je af schrijven, misschien dat we je dan ergens mee kunnen bijstaan of helpen. En voor jezelf lucht het misschien wel op om het van je af te schrijven....
Kom op Madje! Je kan het....( met ons hier op xead ) Wij zullen je er door slepen!
-0
Mc-suffie schreef op 10 Nov 2011 om 20:46
Kom op meisje. Als alles dan toch al tegenzit dan kun je ons toch niet missen zeker....
En wij jou niet.
-0
Talia schreef op 10 Nov 2011 om 20:47
ik zou het ook heel jammer vinden als je nu zou stoppen.
niemand is altijd maar gelukkig en iedereen heeft wel een mindere periode en als daar over schrijft dan wordt het juist misschien iets dragelijker en ik denk niet dat het je hier kwalijk genomen wordt als je nu even anders schrijft als anders ... en wie weet kunnen onze reacties je juist een beetje opbeuren ...
-0
Shalini_26 schreef op 10 Nov 2011 om 20:58
Lieve Madje, ook ik zie je graag blijven. Ik vindt het zelf heel fijn om jouw artikelen te lezen. Iedereen heeft ze mindere dagen. Na regen komt zonneschijn. Ik hoop dat ja na al de reactie ziet dat er mensen oprecht om je geven. Van mij een dikke knuffel en kus!
-0
Ruud schreef op 10 Nov 2011 om 21:01
Kom op, laat je kop niet hangen. Ja, ik weet het is vanaf een afstand gemakkelijk gezegd. Maar heus er komen weer betere tijden. We zijn daarvoor keihard aan het werk. Met ons allen kunnen we heel veel bereiken.
-0
Karazmin schreef op 10 Nov 2011 om 21:21
Ben heel erg geschrokken, hoe kan jij nu iemand lastig vallen met je verhalen? Zijn wij er niet om elkaar bij te staan? In goede en slechte tijden?
Ik hoop dat het snel beter met je gaat en dat je besluit te blijven. Mijn gedachten zijn in elk geval bij je.
-0
lautje83 schreef op 10 Nov 2011 om 21:25
geef dit niet op meid, dit is een uitlaatklep en als mensen er last van hebben moeten ze het niet lezen... En zoals je aan de reacties wel ziet wil niemand je kwijt! Heel veel sterkte en ik hoop nog meer van je te lezen, wat je ook schrijft!
-0
ridderpat schreef op 10 Nov 2011 om 21:34
onze sterke jongen vrouw die onze triesten dag op vrolijk met haar vrolijken reactie's ook als zeg ze dat ze alleen maar verdiet schrijft gaat weg! En dat mag niet gebeuren liefst madje jij mag niet weg gaan jij bracht hoop en VROLIJKHEID in legen kamers
en ook in onze kamers!
-0
RachelenHans schreef op 10 Nov 2011 om 21:53
Lieve Madje,
wij hebben je een privé-bericht gestuurd.
Heel veel sterkte,
Hans en Rachel
-0
Roswitha78 schreef op 10 Nov 2011 om 21:57
Lieve Madje, ik vind niet dat er niets goeds komt uit jouw artikelen .. juist wel.. hiermee geef je mensen in vergelijkbare situaties het gevoel dat ze niet alleen staan. Sommige voelen zich hierdoor wellicht zelfs gesteund! Mijn artikelen zijn ook alles behalve lol,, maar moeten wij dan zwijgen? Nee juist niet! Andere mensen bewust maken van het feit dat er ook een andere kant van de medaille bestaat. Ik zou het erg jammer vinden als je weg zou gaan.. zeker in deze tijden moeten mensen er voor elkaar zijn.. en niet alleen maar wanneer alles goed gaat.Ik hoop dat je kracht zult vinden weer kleine geluksmomentjes te zien.. en te ervaren.. en vooral om met opgeheven hoofd door te gaan! liefs..Roos
-0
verbijsterend62 schreef op 10 Nov 2011 om 22:03
MADJE, blijf aub, ik lees je graag en wat ben je een goede schrijfster! We zijn er allemaal voor je en ieder heeft zijn ups en downs! Hou moed en blijf! XXX liefs van mij
-0
neerpenner schreef op 10 Nov 2011 om 22:13
Iedereen heeft wel een periode waarin die zich niet lekker voelt in zijn vel. Dat is absoluut niet leuk! Maar blijf bijten op je tanden. Vroeg of laat komt het in orde, ook al lijkt het op dat moment onrealistisch. En niet alle artikelen moeten om te lachen zijn, het mag ook eens wat serieuzer zijn. Sterkte!
-0
Surfingann schreef op 10 Nov 2011 om 22:19
Jammer dat je gaat. Je valt ons niet lastig. Je schrijft het van je af en dat kan ook opluchtend werken. Er komt een tijd dat je de zon weer ziet schijnen ook al kun je je dat nu niet geloven. Geef 't alsjeblieft niet op.
-0
reiki schreef op 10 Nov 2011 om 23:27
Madje, niet opgeven en als het niet gaat, schrijf het van je af, zoals je nu gedaan hebt. Je verveelt zeker niet, kijk eens hoeveel mensen jouw artikels lezen ! Ook al ziet het er nu uitzichtloos uit, daarna komt er terug zonneschijn, ook voor jou ! Ik wens je veel liefde toe en hoop nog heel veel van jouw artikels te mogen lezen ! Er zullen nog heel veel kindjes jou nodig hebben !
-0
Toontjehoger75 schreef op 10 Nov 2011 om 23:28
Weet je - ik heb als student een tijd (eh - één? meerdere) gehad, dat het niet zo lekker ging, of eigenlijk best wel (vierletterig defaecatiewoord). Daar schrijf ik misschien nog wel eens over, als ik me hier wat meer thuisvoel. Ik zei dan altijd tegen mezelf (of eigenlijk ik dwong mezelf) dat ik er overheen moest kijken. Zo van: "Ergens na nu wordt het vast beter en ik kies er voor om er nu al van te genieten dat ik hier straks niet meer in zit". Misschien moeilijk, maar het leven bestaat niet alleen maar uit het hier en nu. Het leven is ook toen, en straks. Kijk eroverheen. Weet dat er na een regenbui - ook een fikse - altijd weer een warm zonnetje komt. Nu nog niet - later. Maar hij komt. En dan zul je weer genieten. Probeer je te warmen aan die gedachte. Mij hielp het. En wat voor woeste storm het toen ook was rondom mij - nu schijnt hier de zon. En in gedachten geef ik een beetje zonneschijn aan de vertwijfelde Toontjehoger van toen.
-0
Kolina schreef op 10 Nov 2011 om 23:46
Madje kijk naar al deze reacties hierboven en waarschijnlijk komen er ook nog na mij. We willen je niet kwijt en schrijven kan verlossend zijn. Jij moet doen wat goed voor jou is, maar weet dat je hier altijd welkom bent en wij fans van je blijven omdat we van je houden.
-0
Sandra-Philippo schreef op 11 Nov 2011 om 00:04
Neem even je rust; heroverweeg; en kom terug!
Deel, wat op je hart ligt. Ik lees je graag, en velen met mij. Waarom dit alleen doen?
Nog even vanaf 21 dec. gaan de dagen weer lengen....
Dat komt venzelf als een wetmatigheid.
Roei met de riemen die je hebt en uit je daarom JUIST! Hier wordt je gehoord..
Kracht jouw kant uit
that the force will be with you
BB
-0
Ingeborg2538 schreef op 11 Nov 2011 om 02:31
Madje.. Wij staan allemaal op onze eigen manier om je heen, lees alsjeblieft de persoonlijke berichtjes, neem de uitnodeging van Jack, hoe onmogelijk dat ook lijkt, en wat je artikelen betreft, die van mij, ons zijn ook niet echt vrolijk te noemen, en toch lees ik ook jou artikel altijd graag...
-0
robxead schreef op 11 Nov 2011 om 06:23
Take your time en kom terug als het goed voelt.
Sterkte ondertussen...
-0
Ed-Naab schreef op 11 Nov 2011 om 08:42
Heel veel sterkte met het uit de put komen en weer op de rails zetten van je leven. Het gaat goed komen! Ik denk dat je aan de privéreactie van RachelenHans best wat kan hebben (ook al weet ik de inhoud niet, maar wel hun en mijn doel in het leven). Ed.
-0
ikkiedikkie85 schreef op 11 Nov 2011 om 08:56
Al zie je het leven even niet zitten weet dan dat wij er voor je zijn. Laat je hart bij ons luchten en voel je dan weer even fijn. Het is geen gezeur en wij willen je helpen. Een dikke knuf en blijf lekker schrijven. liefs
-0
Chayenna schreef op 11 Nov 2011 om 09:00
Madje, je kan een ander geen pijn doen, door jouw ervaringen en gevoelens te delen met anderen. Anderen kunnen jou pijn doen door tegen je aan te gaan schoppen,omdat ze geraakt worden door jou woorden, maar vele zullen de herkenning vinden erin. Blijf schrijven meis. Schrijven is een krachtig middel om jezelf en andere door het donkere heen te helpen
-0
Carolala schreef op 11 Nov 2011 om 09:07
Madje, veel mensen zullen er juist iets aan hebben als ze jouw verhalen lezen! Dat niet alles koek en ei is. Blijf schrijven ajb!
-0
-Valerie schreef op 11 Nov 2011 om 10:55
Het is niet goed voor een mens zoveel dingen op te kroppen. En waarom zou je niets van je af schrijven als je geen prater bent om over je problemen te praten, wat je moeilijk vindt. En je moet niet te veel denken aan andere mensen die jou artikelen lezen, die komen er wel weer over heen denk ik. Maar als het voor jou oplucht het van je af te schrijven moet je het lekker blijven doen. Sterkte mijn motto "Don't Worry Be Happy".
-0
7000000000thruths schreef op 11 Nov 2011 om 11:13
Hey Madje. Dit was het eerste bericht dat ik van je las. Het heeft me echt geraakt, maar op een goede manier. Zoveel herkenning. Geef niet op hoor! Probeer nieuwsgierig te worden naar het volgende moment. Dit is mijn manier geweest om over mijn donkere momenten heen te komen. Hou je taai!
-0
Madje959 schreef op 11 Nov 2011 om 11:22
He Madje, neem het van dit Madje aan, het leven kan zwaar zijn maar je moet echt niet opgeven hoor! Alles kan zo weer veranderen, nieuwe ronde nieuwe kansen lieverd. Je bent nog zo jong en neem het van mij aan ik heb ook echt hele moeilijke en nare tijden gehad, maar er kan nog zoveel weer veranderen. Ik ben een Madje van 38 en met mij gaat het nu weer hartstikke goed. Natuurlijk met ups en downs maar als ik terug kijk had ik nooit gedacht dat ik ook weer zo gelukkig kon zijn. Aan de mensen hier kun je veel steun hebben en ik denk dat het voor jezelf goed is om van je af te schrijven. Dus gewoon doorgaan. Wij blijven jou lezen en steunen. Moet je kijken hoeveel fans je hebt! Heel veel sterkte meissie. Houd je moed erin. Veel liefs
-0
Josh schreef op 11 Nov 2011 om 11:22
Nee Madje , Jij hoeft helemaal niet te gaan , ondanks de tegenslag die je hebt kun je er heel goed over schrijven , je hebt zelfs een objectieve kijk op de dingen , en jouw ervaringen die je zo goed beschrijft helpen niet alleen jezelf maar ook weer anderen.
Als je straks weer schrijft voel je je vast weer wat beter.
-0
Moytie schreef op 11 Nov 2011 om 12:14
Lieve Madje, ik Ik hoop echt dat het snel beter met je gaat.
Je bent een hel goede schrijver hier met heel veel waarde.
Hou je taai!
Heel veel sterkte...
-0
Toontjehoger75 schreef op 11 Nov 2011 om 13:16
Hai Madje88,
Hoe gaat het nu?
Laat je even weten hoe je er in zit?
Ik hoop dat je snel van je hoofdpijn af komt èn dat je een leuke job gaat krijgen!
-0
alleen-16 schreef op 11 Nov 2011 om 14:16
Madje het is een triest verhaal. Heb je je eigen al eens laten onderzoeken bij een K.N.Oarts. Ik heb jaren geleden ook iets dergelijks mee gemaakt. Mijn zware hoofdpijnaanvallen bleken voort te komen uit gronische ontstekingen van de voorhoofdholte als gevolg van twee scheef gegroeide neusschotten. De arts zei na eerste controle tegen mij: ,,een wonder dat u hoofdpijn heeft,, Het is maar een suggestie en ik wens je veel kracht toe en blijf optimistisch.............
-0
claudia1972 schreef op 11 Nov 2011 om 14:18
Lieve madje blijven.. neem gewoon afstand maaar ga er niet af..
Iedereen heeft het zo goed met je voor.. ik ben ook even weg maar ik heb momenteel een goed moment.. even geen pijn..(lang leven de pijnstillers) maar ik blijf gewoon doorgaan... Het komt allemaal goed met steun van anderen kom je er altijd..e n zie je het neit meer zitten.. ga even andere dingen doen, laat je er niet onder sneeuwen... (en dat zeg ik).. wij zijn er voor elkaar ! Kom op meid.. ga ervoor ook voor jezelf.. jij hebt alle hulp die je maar kan gebruiken en die moet je niet los laten, wij hebben elkaar nodig... en wat moet ik dan zonder jouw mooie verhalen? die mij weer helpen om verdriet te verwerken? Dikke kus en een hele grote knuffel.. jammer dat ik geen hele lange armen heb... WAAG HET NIET OM ERAF TE GAAN.. KOM JOU PERSOONLIJK LASTIG VALLEN IN JOUW MAIL!
liefs..!
-0
interjos schreef op 11 Nov 2011 om 15:12
Madje laat je niet verleiden
Om xead te mijden
Je kunt me altijd bellen
Om je problemen te vertellen
Misschien kan ik je helpen
En je bitterheid stelpen
Sterkte en tot horens
-0
ABelle schreef op 11 Nov 2011 om 15:42
madje schrijven kan voor jouw juist een oplossing zijn. Bij de pakken neerzitten en niets doen daar help je jijzelf heus niet mee.
Gewoon doorgaan met schrijven, wij lezen en steunen je waar we kunnen en dat heb je nodig.
-0
Thalmaray schreef op 11 Nov 2011 om 16:05
Madje, weet je dat telkens je schrijft je teksten je eigen psycho-energie nalaat die zich op zijn beurt nestelt op de retina van de lezers, iemand kan pas de essentie van vreugde en leven kennen wanneer je ook de donkere zijde hebt ervaren, zonder tegenslag en verdriet kan men niet het echte geluk inschatten. Weet dat je teksten hier niet enkel plaats hebben ingenomen, je hebt mensen beroerd, zoek de energie om herboren te worden in een doel...stuk bij stuk, minuut per minuut, lettergreep per lettergreep...
-0
madje88 schreef op 11 Nov 2011 om 17:40
Lieve mensen, ik wil jullie ontzettend bedanken. Een ieder die de moeite heeft genomen om dit te lezen, te reageren. Iets te laten horen. Ik heb een aantal PB's gehad die hartverwarmend waren... Ik heb gisteren de hele dag en nacht niet kunnen stoppen met tranen. Elke keer als het over leek, begon het weer van voor af aan. Van wanhoop, van ellende..maar ook van ongeloof..dat er zoveel steun is gekomen. Dat zoveel lieve mensen bestaan, en een aantal zelfs iets wil betekenen en daar ook suggesties in doen... Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik voel me nog steeds ellendig en zie nog steeds geen gat in het geheel..mijn geldproblemen worden nu letterlijk met de dag groter,,, maar ik weet wel dat jullie me allemaal heel waardevol zijn. De dag vandaag op school was moeilijk en pijnlijk en ik weet ook niet hoe ik hierin verder moet gaan, maar jullie zijn mij wel heel erg dierbaar.... Dank jullie wel..
-0
doortje schreef op 11 Nov 2011 om 17:44
Soms komt er opeens hulp uit onverwachte hoek...
Sterkte Madje!
-0
rinajansen schreef op 11 Nov 2011 om 18:00
Lieve Madje ! Blijf het van je afschrijven dat maakt de last - ook al is het maar een klein beetje -, toch wat lichter. Er komt een periode dat je hier doorheen komt zeker weten !
-0
Taco-Veldstra schreef op 11 Nov 2011 om 18:05
Dar Madje..., ik geef je volkomen gelijk je moet eesrt een stap terug doen ..en Xead is leuk maar ook enerverend en belastend,. Ik er vaar dat ookzo..en schrif nu maar en artkell met mijn werk en andere kopzorgen wordt het ook mij wel ens teveel. Neem een tijd rust dioe leuke dingen wandel veel en den niet teveel...verstand op nul Sjiriemmm je mantra is altijd bij je. Liefs taco
-0
SamRain schreef op 11 Nov 2011 om 19:04
Er zijn al velen mij hier voorgegaan, heb het ook niet allemaal gelezen dus misschien val ik wel in herhaling. Maar ik wens je erg veel sterkte toe. Het schrijven moet voor jou leuk blijven. Als jij het fijn vind om te schrijven, blijven doen, dat lucht al op. Veel sterkte en hopelijk tot ziens op Xead
-0
moongirl schreef op 23 Nov 2011 om 12:17
Dag Madje, ga niet weg, wij hebben je nodig en jij ons. Morele pijn gaat over in het leven, er is altijd een lichtje in de verte, geloof me. Geef nooit op....je bent sterker dan je denkt en wellicht komen er spoedig betere tijden voor je. Veel moed en dikke knuffel van me X
-0
FataMorgana schreef op 27 Nov 2011 om 11:38
Beste Mandy,
Op zoek naar wat informatie op internet kwam ik opeens je noodkreet tegen. En heb me meteen geregistreerd.
Want wat je schrijft herken ik sterk.
Zelf voel ik me ook met de rug tegen de muur en heb geen idee hoe uit de problemen te komen.
Echter sta ik alleen voor een gezin van 4 personen en ben al 50 jaar.
Ik ga hier openbaar niet al te diep op in en zal je vandaag een PM sturen maar ik hoop dat je als 23 jarige starter een uitweg zult vinden en misschien geholpen zult worden door instanties die daarvoor zijn.
Van urgente financiele problemen ga je langzaam kapot. Ik kan erover meepraten.
Maar... NOOIT opgeven.
Deze maatschappij is zeer hard geworden en je staat er inderdaad vaak alleen voor.
Maar door er met iedereen die je lief is over te praten kan je uiteindelijk geholpen worden.
Al was het alleen maar om weer MOED te krijgen.
Niet stoppen dus met praten! Juist nu: DOORGAAN!
Erg veel sterkte en we spreken elkaar zeker nog.
Groetjes,
John
-0
HB-kids schreef op 28 Nov 2011 om 20:30
Heel herkenbaar. Ik was 24 en had hetzelfde. Maar soms krijgt je leven ineens een draai waardoor de zon weer gaat schijnen. Geef niet op. Jij bent het waard om gelukkig te zijn en alles is nog mogelijk. Gewoon doorademen en jezelf oppakken.
-0
Ben schreef op 12 Dec 2011 om 14:56
Vandaag gelezen in de Telegraaf:
http://www.psycholoogwijnberg.nl/media/columns-en-archief/verwaarloosde-depressie/
-0
madje88 schreef op 12 Dec 2011 om 16:26
@ Ben, interessant stuk! Dank je voor de link... Herken er wel veel in. 't Is wel even schrikken om het zo letterlijk te zien staan....
-0
natas schreef op 18 Dec 2011 om 20:59
Madje, goed dat je het gedeeld heb, je bent een schrijfster en we vinden je artikelen mooi, het wordt gelezen, je kan je zelf erin kwijt. Blijf doorgaan, en zoals velen voor mij al hebben gezegd, je kan het, en het gaat echt beter worden! Zoals je merkt, je hebt mensen om je heen, die om je geven
Natas
-0
Berto-vd-Bij schreef op 23 Dec 2011 om 12:10
Blijf alsjeblieft doorgaan met schrijven. We kunnen je niet missen met je mooie artikelen. Eens komt er een moment dat je het allemaal positiever gaat inzien. In ieder geval veel sterkte en hopelijk fijne kerstdagen. Duim.
-0
chrisrik schreef op 27 Dec 2011 om 17:13
madje, ik kreeg schrik bij het lezen van je artikel! Als die reacties van emsnen die van je houden .... en oef .. gelukkig gaf jij een antwoord ... je was er eventjes nog ... BLIJF A.U.B. Ik kan je verzekeren dat alles eventjes van je af schrijven kan opluchten! Wij lezen en luisteren graag naar je!
Zelfs vanuit België wil ik je een hart onder de riem steken! Wee re van overtuigd "er is licht aan het einde van jouw donkere tunnel .. je meot er gewoon nog evntejs door, maar niet alleen ... nee, met vele xead-ers!
Dukke knuffel en natuurlijk die duim
-0
handigeharrie schreef op 12 Jan 2012 om 22:57
deel je verdriet met ons en wij zullen er van leren dat is iets heel moois en goeds. Geen duim maar een schouder geen fan maar een vriendschap. kies kies voor jezelf
-0
Rox88 schreef op 26 Jan 2012 om 17:22
Lieve madje, ik ken je niet, ik ben pas op de site, maar ik vind je artikelen mooi! ik zou het jammer vinden niets meer over je te lezen! oprecht!.. Het zijn moeilijke tijden ook voor mij, mijn toekomst is eventjes veranderd de laatste tijd, maar kom op! we laten ons toch niet gek maken! Go for it! ik hoop nog eens iets van je te lezen!
-0
patje86 schreef op 05 Feb 2012 om 20:08
Lieve Madje, ga alsjeblieft niet! Ga niet weg omdat ANDEREN "last" hebben van jouw stukjes. Ook al zullen het geen leuke, grappige teksten zijn, ze zijn nog steeds van jou! En alleen omdat mensen de negatieve kant van jouw niet kunnen lezen ontneemt dat niet het feit dat jij ook het recht hebt je hart te luchten!
Er zullen mensen zijn die er juist voor jou willen zijn, die er geen last van hebben ondanks herkenning of pijnlijke herinneringen die ze ervan hebben. Want weetje, zo kunnen veel mensen wel stoppen met schrijven.
Alsjeblieft, ga niet weg. Ik ken je niet persoonlijk maar ik zou juist verdrietig zijn als je wegging. Het spijt me waar je doorheen gaat. Ik ga zelf ook niet door makkelijke tijden heen. Laten we samen sterk zijn en weet dat ik altijd een luisterend oor voor je ben wanneer je het nodig heb.
Sterkte en succes.
-0
Sjeng schreef op 12 Feb 2012 om 21:17
Hallo Madje. Ik ken je dan wel niet maar wil dit graag even kwijt...
Jij bent een echt mens. Echt omdat je zo je gevoelens durft te tonen. Iets dat zeer weinigen durven of kunnen.
Daar kan je niemand lastig mee vallen, vervelen of pijnigen.
Zij die daar eventueel last van hebben , zullen naar zichzelf moeten kijken om dat probleem dan op te lossen.
Ik weet ook niet of je dit nog leest , maar:
Wat je hoofdpijn betreft...stuur me even een mailtje. Ik wil graag gratis proberen je op afstand wat beter in je vel te krijgen. Alleen als ik je toestemming daarvoor heb ga ik aan de slag. Niet eerder. Garantie ? Heb je niet. Maar tot nu toe heeft het altijd bij iedereen geholpen. Laat maar weten wat je wilt.
Grt Marco
-0
stoffelbier schreef op 22 Feb 2012 om 23:41
Ik ga eerlijk reageren als nieuweling op Xead: vreemd artikel. Het is wennen om dit soort artikels te lezen om Xead. Het heeft me in ieder geval gegrepen. Benieuwd naar andere van jou artikels.
-0
daan01 schreef op 24 Feb 2012 om 07:29
Het is nooit zo donker geweest of het werd weer licht! Ga niet zomaar weg maar schrijf het juist van je af!
-0
janneke1969 schreef op 01 Mar 2012 om 16:55
pfff ik lees dit voor het eerst en wil je zeggen dat ik met je meeleef.... alles goed met je nu? want dit artikel is al enige tijd geleden geschreven..
-0
Almirantex schreef op 28 Mar 2012 om 22:50
Hoi Mandy, heel veel sterkte in je situatie. Je bent nog zo jong, er moet een oplossing komen. Geef de moed niet op hoor.
Die Xeadianen hierboven leven met je mee en het zijn echte mensen hoor. Nooit opgeven. Heel veel sterkte
-0
jack schreef op 07 Apr 2012 om 21:48
madje, ik zit er nog niet zo lang op, maar verlaat ons niewt want juist de steun van al deze mensen heb je nodig,ik gqa nuy direct fan van je worden. KOM TERUG ik blijf ernaar uitzien jacq
-0
Ruby schreef op 10 Apr 2012 om 08:32
Wat een lieve reacties van al deze mensen. Hopelijk hebben deze mensen je kunnen overtuigen dat je de steun en lieve woorden waard bent!
Heel veel sterkte meissie
Lid sinds 9 maanden
1180 reacties geplaatst
3876 artikelen beoordeeld
75 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
madje88 beveelt aan
- Ik bén fulltime moeder. Ik werk er alleen ook nog bij!
- "Juf, mag ik dood?".....ze vroeg het écht....
- "Juf, mag ik dood?" deel 2.
- Verward gedogen niet met verlangen...ik wil je niet.
- Mama, waarom moest ik dood?
- Inclusief onderwijs; het beste voor het kind? –De leerkracht is beperkt.
- Houd je kankerkop!..het is geen vraag.
tiegemboy schreef op 10 Nov 2011 om 19:51
Allee madje, hou de moed er nog effen in, je kan zomaar niet weggaan, misschien is het beter van je problemen neer te schrijven dan ze volledig op te kroppen! Das pas niet goed! Geef het nog een kans, ik was toch fan van je hoor!