Vreugde en pijn samen gevat in 2 gedichtjes, lang geleden geschreven.

Samen zijn

Samen in zee
Zachte golven, ik neem je mee
Het koele water om ons heen
Al zwemmend raak ik je been
Een rilling door me lijf
Hopend, denk ik: Blijf

Onze lichamen naast elkaar, naakt
Daar waar jij mij raakt
Mijn handen grijpen in het zand
Het is warm, het brand

De duisternis glijd als een deken om ons heen
De sterren in de lucht
Een tevreden zucht

###########################

Ik begon te groeien in mijn moeders schoot
Daar waar het begint, het leven als kind
Na 9 maanden werd ik geboren
En kon iedereen bekoren

Ik leerde huilen, ik leerde lachen
Ik leerde kruipen, ik leerde lopen
Ik leerde de wereld ontdekken

Ik was een vrolijke meid
een fijne tijd

Ik ging naar school
Ik leerde lezen en schrijven
Ik leerde de wereld te ontdekken
mooie, maar ook slechte plekken
Ik kreeg vrienden en vriendinnen
Ik leerde te beminnen

Ik was een leuke griet
die het positieve wel ziet

Ik ontmoete hem, de ware voor mij
dat gevoel zo heftig en intens
Ik leerde geven en te nemen
Ik leerde er te zijn voor jou
Ik leerde ook , soms sta je in de kou

We hadden elkaar veel te geven
Tot op een dag...
iemand ons niet zag
Hij reed door rood
En jij was dood
weg was jou leven
Ik leerde om door te gaan
Ik leerde volwassen te zijn
Ik leerde het leven is soms vol pijn

Ik was een leuke meid
die veranderd was door de tijd

Ik leerde door te gaan
Ik leerde te genieten, zelfs weer van de volle maan
Ik leerde weer om te hopen

Nu loop ik aan iemands anders zijn zij.....
en ja, ook dat maakt me blij
Dat ik daar lang mag blijven lopen

CC