Nu dfe kerstdagen in aantocht zijn, de wittebroodsweken voorbij en het album eindelijk binnen, bied ik zoals beloofd een inkijkje in de professionele foto's van ons huwelijk afgelopen 1 november. Veel plezier alvast!

Trouwfoto’s Marcel en Marloes Strooband en een kerstboom die eindelijk staat

 

De weken zijn weer gevlogen, vandaag op de kop af zijn Marloes en ik zes hele weken getrouwd. Zo leef je er naar toe, zo is het geweest. Zes weken, de wittebroodsperiode is voorbij, we kunnen weer aan de croissants. Altijd wel leuk, natuurlijk. De afgelopen week is heel bijzonder geweest. Ondanks de griep die bij ons heeft toegeslagen, maken we er toch weer iets moois van.

 

 

 

 

De kerstboom is inmiddels gearriveerd en vanmorgen met de nodige spierpijn, loopneus en een hoofd met watten, heb ik dat kreng in elkaar geflanst. Robuuste kleuren. Sobere verlichting (400 lampjes, wij houden niet zo van dat overdrevene) en een piek die bij de bovenburen naar binnendringt. In ieder geval is huize Strooband per heden ook in de kerstsferen. Gezellig. Hè. Leuk. Fantastisch. Is het al januari?

 

Vorige week hebben Loeslief en ik ons trouwalbum gekregen. Johan Godfried, een zeer goede vriend en begeleider tijdens de wintersport voor gehandicapten, heeft onze reportage gemaakt en samen met zijn vrouw heeft hij gezorgd voor een supermooi trouwboek. Eerst kwam hij met een klein zakformaatje, waar ik ook al tevreden mee was, met welke wij onderweg de mensen kunnen verblijden, om vervolgens met een album te komen waar zelfs de Statenbijbel bij verbleekt. We zijn hem heel erg dankbaar en apetrots op ons mooie album.

 

Marcel en Marloes Strooband 1-11-2011

 

 

 

Zoals ik eerder beloofde, en beloften kom ik na, zou ik op dit medium enkele foto’s plaatsen die in het album zijn gekomen. Om u een indruk te geven hoe het is geweest en hoe Loes en ik erbij liepen. Althans, ik liep, zij rock ’n rollde. Ze was een stralende bruid in zwart en ivoor en ik was all black, op het overhemd na, dat was ivoor. Mijn schoenen hadden van die punten, van die punten hadden mijn schoenen. Ik weet niet wat ik allemaal kapot getrapt heb die dag, het zal niet te tellen zijn. En blaren hè, van die blaren. Ondanks de tweehonderdachtenveertig anti-blarenpleisters op mijn kippenpoten.

 

 

 

Anyway, de foto’s mogen er zijn en daar gaat het om. En zoals ik al zei, ik had het U beloofd, hierbij een kleine impressie van ons album en dus ook van onze trouwdag afgelopen 1 november. Ik laat bewust alleen de foto’s zien van ons tweetjes, ten eerste omdat het uiteindelijk om ons gaat en ten tweede houden wij de rest gewoon even lekker privé. Het was een mooi en prachtig feest, hoewel Marloes rond het avondmaal erg beroerd werd en niet veel meer heeft meegekregen van het feestgedruis, maar dat terzijde. Al met al zijn we enorm verwend met leuke gasten, cadeautjes en superlekker eten. We hebben van de plechtigheid tot het eten en het hele feestgedruis gehouden in de voormalige Koekfabriek van Verkade te Zaandam. Mooie locatie, goed tentje en een pracht van een zaal.

 

 

 

De komende weken zullen we het weer druk hebben. De kerstdagen komen er weer aan en onze ceremoniemeesteres (zonder zweepje) zal ons vrijdag vereren met een bezoekje om ook de foto’s in te zien en dan kunnen wij haar ook nog feliciteren, ze is onlangs 40 geworden. Niet te uitbundig natuurlijk, ik word het in februari en ik houd niet van poespas, hoewel Loeslief me al gek maakt met allerlei surprisebende en weet ik veel wat niet meer. Ik zeg het nog een keer: IK BEN DAN WEG!!!! Zo.

 

 

 

Zondag heeft mijn lief een kerstmarkt in Koedijk, alwaar zij haar sieraden weer zal verkopen en wat van mijn boeken. Nog steeds te bestellen via mij, natuurlijk. Gehandicapt voor Beginners. Leuk kerstpresentje of gewoon voor uzelf. Begin januari is er natuurlijk het grote Xead-feest en een week later gaan we lekker naar Maria Alm, een weekje wintersporten met de kreupele kneuzenclub. Kan ik weer struikelen over de kunstbenen, rolstoelen en aan de rum-choco. Ik kan u verzekeren dat het niet handig is, halflazarus over de piste te waggelen. Vorig jaar had ik ook al ruzie met een Italiaan, omdat ik over zijn ski pieste.

 

 

 

Zij die gaan uitzieken, groeten U!

 

De omgekeerde wereld:

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.