In 2000 heb ik een trombose been gehad. Ik heb er gelukkig geen last meer van maar het is toch iets waar je altijd op moet letten.

Klachten

In het jaar 2000 had ik een erg zeer been. (ik was toen 30 jaar) Eerst leek het een zeer plekje in mijn knieholte. Maar de pijn ging steeds verder onder in mijn been zitten. Ik kon niet meer op het been staan, het voelde warm aan was dik en glanzend en ik had koorts. De dokter is 3 keer bij mij geweest en had het vermoeden dat ik een ontsteking in mijn been had, of een zweepslag.

Ik bleef dus thuis liggen, maar de pijn werd steeds erger en er opstaan werd ook langzamerhand echt onmogelijk. Ik werd door gestuurd naar het ziekenhuis om een echo te laten maken. De eerste echo liet geen trombose zien. De klachten bleven en de dokter wilde een nieuwe echo. Nu was toch duidelijk te zien dat ik een trombose been had.

Ik kon meteen in het ziekenhuis blijven en mocht absoluut niet meer op het been staan.

Ik wist eigenlijk niet zo goed wat het was trombose en was dus ook niet geschrokken. Op het moment dat ik mijn familie ging bellen en vertelde dat ik een trombose been had begreep ik van hun reacties dat dit behoorlijk ernstig was. Ik begreep dat het bloedpropje ook naar de longen, hart, of hersenen kon verschuiven. Daarom mag je ook absoluut niet meer lopen, todat het bloedpropje is opgelost door bloedverdunners.

Ik kreeg per direct bloedverdunners toegediend en mijn been werd ingezwachteld en omhoog gelegd. Ik heb ongeveer een week in het ziekenhuis gelegen en mocht toen weer naar huis. Ik moest mijn been een tijd ingezwachteld houden en er werd een steunkous aangemeten. Elke week moest ik naar de trombosedienst om mijn bloed te laten prikken en kreeg daarop aangepast bloedverdunners.

Er is een onderzoek geweest hoe ik aan het trombosebeen kwam.

Erfelijkheid werd uitgesloten, hoewel ik nog steeds het vermoeden heb dat de aanleg wel degelijk aanwezig is. Mijn oma heeft een trombosebeen gehad, en mijn oom zelfs twee.

Risicofactor

Men zei dat het kwam doordat ik rookte en de pil slikte, dit is een risicofactor. Ik mocht zo wie zo nooit meer de pil slikken.

Ik heb tegewoordig geen last meer van mijn been hoewel hij altijd wel dikker is gebleven als de ander. Het been houdt in de zomer ook eerder vocht vast.

Zwangerschap

Ik heb twee kinderen en je moet altijd het risico uitsluiten om opnieuw trombose te ontwikkelen. Na de bevalling heb ik dus twee keer 6 weken bloedverdunners moeten spuiten.

Ook bij elke operatie die je ondergaat moet je vermelden dat je trombose hebt gehad. Bij mij is bij de eerste operatie, zo'n twee jaar na het trombosebeen, mijn been tijdens de operatie ingezwachteld.

Inmiddels ben ik na die tijd twee keer geopereerd en ook deze beide keren moest ik na de operatie 6 weken bloedverdunners spuiten. Geen pretje om je opeens dagelijks zelf te moeten prikken maar wel erg belangrijk.

Let op de volgende symptonen

Pijn in het been. Dit begint meestal in de kuit, maar kan ook boven de knie plaatsvinden. Lopen kost dan moeite. Daar naast vindt zwelling van het been plaats waarbij de huid strak kan trekken en het been rood-paars kan kleuren.

Voor meer informatie kijk eens op de volgende site, dit is slechts een ervaringsverhaal en ik ben geen dokter!

http://www.trombose.nl/content/veneus/klachten.asp

Wil je meer van me lezen kijk dan eens op http://kikafonie.jouwpagina.nl/