In dit artikel geef ik een aantal trainingstips voor zelfverdediging. Ik geef vooral achtergrondinformatie en ga niet in op individuele technieken. Deze moet je uiteraard leren in de sportschool ;)

Het is een best een behoorlijk artikel geworden. Pak eerst wat te drinken, ga even naar de wc en ga er dan goed voor zitten :)

De training

Allereerst beveel ik van harte aan om te trainen op een club of cursus onder begeleiding van een instructeur. Het leren van zelfverdedigingtechnieken uit een boekje tot een niveau waarop je deze effectief toepast is niet realistisch. Je hebt de instructies en feedback nodig om te leren.
De tips die ik geef zullen dus vooral gaan om achtergrondinformatie en dingen die bij vechtsportverenigingen nogal eens vergeten worden.

Het is vooral belangrijk om alle fases van een conflict te trainen , en niet alleen het gevecht zelf. De aspecten voor en na een gevecht zijn minstens net zo belangrijk voor je veiligheid. In mijn andere artikelen heb je daar al uitgebreid over kunnen lezen. Je hebt dus wellicht al wat achtergrondinformatie
We onderscheiden in dit artikel de zogenaamde pre-fight , fight en post-fight.
Het zijn veelgebruikte Engelse termen voor “voor het gevecht, het gevecht zelf en na het gevecht.
Ik geef voor elk stuk een aantal oefeningen en trainingstips.

Pre-fight

In deze fase hebben we het vooral over preventie en de-escalatie. Je hebt al veel informatie en tips gehad over deze fase.

Het komt er op neer dat je een hoop ellende kunt voorkomen door alert te zijn en bewust van je omgeving en je eigen gedrag. Met een rustige en zelfverzekerde houding kun je mensen er van weerhouden om hun agressie tegen jou in fysiek geweld om te zetten.

omgeving

Bewust van je omgeving betekent ook dat je kiest voor de veiligere routes en veiligere methodes van verkeer. Vermijd plekken waarvan je weet dat ze niet veilig zijn. Vermijd donkere en verlaten straten als je ook drukkere en beter verlichte straten kunt nemen. Moet je wel lopend naar huis of besteed je liever een paar tientjes aan een taxi op dat moment? Kan je ook een lift krijgen of met andere mensen meefietsen?

alertheid

Alertheid kan je trainen door heel bewust informatie op te nemen van je omgeving.

Benoem voor jezelf wat je ziet, hoort , ruikt, voelt en desnoods proeft.
Dit hoeft niet alleen maar gevaar te zijn. Je kunt ook extra letten op mooie gebouwen in je stad, vogels die fluiten en vooral mensen om je heen.
Probeer mensen om je heen in te schatten en benoem het voor jezelf zodat het een bewust proces blijft. Let op gezichtsuitdrukkingen, manier van lopen, en hun handen.
Ziet de voorbijganger er ontspannen uit? Lacht hij? Heeft hij iets in zijn handen?
Gedraagt hij zich vreemd ten opzichte van zijn omgeving? Heeft hij bijvoorbeeld een dikke jas aan op een warme dag?

Iemand die met een noodgang op je af rent kan verdacht zijn. Maar als je in de buurt
Van een bushalte loopt waar een bus net gaat vertrekken dan is het op zich niet zo raar dat die jongen een sprintje trekt. Probeer zoveel mogelijk situaties te beredeneren in de context van de omgeving.

Het onthouden van een signalement is ook trainbaar. Als je iemand tegenkomt, of iemand bijvoorbeeld helpt in de winkel. Probeer dan eens achteraf te beschrijven hoe de persoon er uit ziet. Probeer zoveel mogelijk de primaire kenmerken te benoemen zoals lengte, postuur, kleur ogen etc. Er zijn ook kenmerken die te veranderen zijn zoals haarkleur, kleding etc. probeer deze uiteraard ook te onthouden als het lukt.
Als er een situatie plaatsgevonden heeft waar een signalement nodig is is het ook prettig om te weten wat voor vervoer iemand heeft en in welke richting.

Als de politie moet zoeken naar een klein blauw autootje of een volkswagen polo met een specifiek kenteken maakt dat nogal uit. Ook wanneer de dader per fiets is of te voet werkt een gedetailleerde beschrijving een stuk beter.

Je kan ook met collega’s dit soort oefeningen samen doen. Dan is de klant net weg en vraag je aan je collega om die persoon zo goed mogelijk te omschrijven.
Dit kan natuurlijk ook op straat met je vrienden.

Als je weer een stapje verder gaat kun je scenario’s bedenken in je hoofd.
Nu klinkt dit een beetje paranoïde , maar zie het als een “wat als” spelletje.

Stel dat ik hier aangevallen wordt, wat zijn mijn opties? Waar kan ik vluchten?
Wie kan ik om hulp vragen? Brand er nog ergens licht? Is er een bedrijf dat open is in de buurt? Zijn hier dingen die ik kan gebruiken als wapen? Kan ik bijvoorbeeld een brand of inbraakalarm af laten gaan zodat er mensen deze kant op komen?
Meestal als je in een gebouw bent en een handmatige brandmelder inslaat komen er vrij snel mensen kijken. Op een inbraakalarm wordt erg wisselend gereageerd qua tempo. Soms is er binnen enkele minuten beveiliging. Soms komt er een medewerker een uur later kijken of alles er nog is. Doe dit alleen in echte noodgevallen omdat eventuele consequenties voor jou kunnen zijn. Het uitrukken van de brandweer is een duur grapje.

Een andere leuke oefening is door een straat heen rijden als passagier. De bestuurder moet gewoon op de weg letten. Tijdens de rit probeer je zoveel mogelijk informatie op te nemen over de straat en de mensen daarin. Hoe meer details hoe beter.

Hoe ver je gaat met scenario’s in je hoofd afspelen hangt van jouw situatie af en de fantasie die je hebt.
Alertheid is heel goed trainbaar en wordt uiteindelijk een 2e natuur .
Als je in de auto stapt let je automatisch al meer op en kijk je meer vooruit dan wanneer je in je tuinstoel ligt. Dan ben je ook niet bang of paranoïde maar gewoon een stuk scherper op je omgeving en onverwachte dingen waar je op moet kunnen anticiperen. Alertheid op straat is net zo iets en zelfs minder vermoeiend omdat je een lager tempo hebt dan in de auto.

De-escalatie

In dit geval bedoelen we de-escalatie van een beginnend conflict.
Ook de-escalatie is trainbaar. Denk in deze situaties vooral de dingen die eerder in het boek zijn vermeld.

Je houding, stemgebruik, en oplossingsgericht denken worden hier op de proef gesteld.

Ook hier geld dat je het heel goed kunt oefenen. Oefen met iemand die jou ongezouten feedback durft te geven op jouw houding , stemgebruik tactiek etc.

Uiteraard is het een goed idee om een cursus omgaan met agressie te nemen bij een instructeur die jou hier heel gericht op kan sturen.

Scenario’s creëren die bij jouw werk en levensstijl passen is hier een logische oefening. Maak een situatie met een rol als agressor en een “slachtoffer”.

Hoe beter de scenario’s bij jouw levensstijl en beroep passen hoe beter.
Als je in jouw situatie niks kunt bedenken verzin dan andere scenario’s.

Speel de rollen uit en bespreek het met de andere personen in de oefening en/of neutrale toeschouwers.
Probeer niet meteen alles goed te doen maar pak bijvoorbeeld 2 punten zoals houding en stem. Het is ook slim om te beginnen met redelijke korte scenario’s waarbij je gewoon op 1 of 2 dingen echt let. Dit kan je uitbouwen.

Je kunt het laten bij rustig opbouwend stemgeluid en schelden. Je kunt ook in een keer verrast worden door een agressief iemand die schreeuwt en dreigt. Je kunt het uiteindelijk een stap verder nemen en gaan tot verschillende niveaus van fysiek geweld.
- Iemand is boos en pakt je bij je trui.
-iemand is boos en pakt je bij je trui en dreigt te slaan met zijn andere hand.
-iemand is boos , je probeert hem tot bedaren te brengen, maar hij slaat je toch opeens.
- Iemand is vrij rustig maar slaat opeens om en pakt een mes
-etc.

De variaties zijn eindeloos en de enige beperking is jouw creatieve geest.

Fight

Laat duidelijk zijn dat je zelfverdediging echt moet trainen met echte mensen die ook echt aanvallen. Ik geef in dit stukje vooral wat achtergrondinformatie die je bij veel sportscholen niet krijgt omdat ze hetzij niet gericht trainen op zelfverdediging of omdat de instructeur het gewoon niet weet ,of gewoon geen aandacht aan besteed.
Ik ga in op een aantal losse onderwerpen waar vaak discussies over voortvloeien binnen de vechtsportwereld. De meningen zijn over een aantal van deze onderwerpen nogal verdeeld. Ik stel voor dat je niet alles als een wetenschappelijk onderbouwd feit ziet, alleen omdat ik het zeg. Doe je eigen onderzoek naar de onderwerpen die jij belangrijk vind. En nog belangrijker, zoek je eigen weg in jouw training.

Grondgevecht vs staand gevecht

Een paar decennia geleden begon er een behoorlijke opkomst van zogenaamde Mixed Martial Arts. Deze freefights, kooigevechten etc waren erg controversieel. Freefightgala’s werden in sommige gemeentes ook verboden.
Waar deze freefightgala’s onder andere voor bedoeld waren was het testen van verschillende vechtstijlen tegen elkaar. Door zo weinig mogelijk regels geef je de sporters zoveel mogelijk vrijheid om hun eigen stijl te gebruiken.

Zo kreeg je dat je iemand die vooral judo of worstelen beoefende uitkwam tegen een kickbokser of karateka.
In deze tak van sport heeft voornamelijk het Braziliaans jiu jitsu een grote opmars gemaakt. De familie Gracie heeft de stijl ontwikkeld en groot gemaakt door heel veel vechters op de grond te domineren. Uit dit soort evenementen is gebleken dat wanneer een goede grondvechter een puur staande vechter eenmaal goed beet heeft hij deze vrij eenvoudig aankan op de grond. Van alle gevechten in dit circuit kwamen ook een zeer groot aandeel van de gevechten op de grond uit.
Hieruit kun je ook opmaken dat het slim is om een allround vechter te zijn en niet alleen maar bedreven in een klein onderdeel van het gevecht.

Ik wil wel graag opmerken dat ondanks het bloederige imago van dit soort evenementen enige jaren geleden het MMA is geëvolueerd tot een nette en pure topsport. Het is zowel staand als op de grond een erg technische sport die ik iedereen zonder meer durf aan te raden.
Maar is het hetzelfde als een echt gevecht?

In discussies op internet kom je constant het gerucht tegen dat 90% van de gevechten op de grond eindigen en jij je daarom ook vooral op de grond moet leren vechten en niet staand. Deze uitspraken komen vooral uit het kamp van de grondvechters als een soort verkoopargument. Omdat ik nooit betrouwbare cijfers heb gezien durf ik me niet te wagen aan statistieken. Wel heb ik op basis van mijn eigen ervaringen hier heel erg mijn twijfels over.

Ik ben de laatste die het belang van het leren grondvechten ontkent.
Ik vind dat je zo allround mogelijk moet zijn in een gevecht en dat wanneer je op de grond terecht komt met iemand jij je daar zeker je mannetje moet staan.

Het compleet negeren van het grondgevecht vind ik ook behoorlijk naïef.

De relevantie hangt nogal af van de situatie. Als je een beveiliger of politieagent bent moet je meer de persoon controleren in plaats van wegwezen of uitschakelen.
Door je functie ben je gedwongen dat risico te nemen.

Voor puur zelfverdediging is het niet de bedoeling dat je het gevecht naar de grond brengt. Je bent daar minder mobiel, je hebt minder overzicht op de omgeving.
Je bent een stuk vatbaarder voor een aanval met een wapen omdat je moeilijker wegkomt als je met een persoon in de knoop ligt . Daarnaast zie je nog weinig van wat er om je heen gebeurt. Ook het gevaar van meerdere tegenstanders moet je niet onderschatten. Als jij je handen niet vrij hebt en je licht op de grond, hoe verdedig je een schop tegen je hoofd?

Jouw doel als verdediger is jezelf zo snel mogelijk in veiligheid brengen.
Zorg dat je zo mobiel mogelijk bent en probeer niet op de grond terecht te komen tenzij de omstandigheden er naar zijn.

Het is dus wel levensbelangrijk om te leren ontsnappen uit situaties op de grond.
Vandaar dat ik zei dat het negeren van het grondgevecht naïef is.

Als er sprake is van een poging tot verkrachting probeert de ene persoon de andere dus in de meeste gevallen naar de grond te brengen en daar te controleren.
Vandaar dat ik grondvechten juist voor dames van harte aanbeveel.

Toch zie ik MMA , worstelen etc niet als praktijkgericht.
Het verschil is vooral tactisch. Voor zelfverdediging zoek je het grondgevecht niet op. Je wilt je tegenstander niet controleren maar je wilt ontsnappen en desnoods de aanvaller zo snel mogelijk uitschakelen.
Een ander groot verschil is trainen op specifieke situaties zoals scenario’s en tegen wapens. Het grondgevecht op zich is niet allround genoeg voor pure zelfverdediging.

Incasseringsvermogen zowel fysiek als mentaal.

Incasseringsvermogen is zeer belangrijk in een gevecht. De kans dat je klappen, trappen en misschien wel steek of schotwonden oploopt is groot.
Incasseringsvermogen heb je zowel geestelijk als lichamelijk nodig.
De wil om niet op te geven en door te gaan tot het gaatje. Het verhogen van je pijngrens . Dit zijn aspecten die jou door de situatie heen kunnen slepen.
Mijn advies in deze is vooral om zo hard als je kunt te trainen en te proberen steeds je grenzen wat te verleggen. Als je jezelf niet helemaal geeft kom je ook niet vooruit.
Dus als de trainer de opdracht geeft tot 25 push ups doe jij er stiekem 30 

Probeer te blijven nadenken wat je doet als je onder druk staat op de training, in plaats van je verstand op 0 te zetten en hopen dat het snel voorbij is.

Train met weerstand! Als je technieken steeds traint met mensen die steeds braaf heel rustig aanvallen en meegeven met jouw counter dan leer je de techniek, maar niet de toepassing daarvan. Laat elkaar maar werken. Dan weet je ook gelijk dat je het goed doet.

-Op een onrealistische aanval leer je geen realistische verdediging-

Wedstrijdvechten in een volcontact sport is een zeer goede manier om je incasseringsvermogen te vergroten.
Ook als je geen wedstrijden doet kan met weerstand trainen sparren op jouw niveau.

Het voorzichtig wennen aan pijnprikkels tijdens de training en sparring zie ik ook als een voordeel.

Wel ben ik tegen het moedwillig kapot maken van zenuwen zoals nog weleens wordt geadviseerd met de schenen. Ik zou daar niet expres met stokken op slaan en met deegrollers overheen rollen en dat soort Spartaanse praktijken.

Je kunt natuurlijk voorzichtig alleen op techniek blijven trainen, maar ik vrees dat wanneer de situatie serieus wordt je ernstig te kort komt.

Een probleem dat je vaak ziet is dat mensen wel de techniek beheersen maar zich niet kunnen zetten tot het pijn doen van de aanvaller. Je weet wel hoe je moet slaan maar je durft niet omdat je onzeker bent over de gevolgen of je weet niet of het wel effectief genoeg is. Ook om deze reden is het zaak om zo reëel mogelijk te trainen zodat je veel beter weet wat je kan doen en hoeveel effect het heeft.

Bloedcontact

Als je zonder handschoenen iemand met een vuist slaat op zijn gebit loop je een zeer groot risico dat je knokkel open gaat. Datzelfde risico loopt zijn gebit.
Dit betekent dus een kans op bloedcontact en daarmee een kans op overdracht op ziektes die via het bloed overgedragen kunnen worden.

Een manier om dit op te lossen is te slaan met je palm als je richting het gezicht slaat. De palm gaat veel minder snel open. Je kunt ook mikken op bijvoorbeeld de kin , maar dat vraagt een stuk meer van je timing en motoriek omdat hij zijn gezicht ook niet netjes als een boksbal stil houdt.

Als het goed is leer je in je training ook waar je hoe moet raken, maar houd dit risico in je achterhoofd omdat maar weinig instructeurs hier bewust mee bezig zijn.

Wapens om je heen

Het dragen van voorwerpen met het doel dit als wapen te gebruiken is verboden.
Maar dat wil niet zeggen dat je altijd met lege handen staat.
Je kunt allerlei dagelijkse voorwerpen gebruiken als wapen of schild.
Dat kan variëren van een pen tot een auto. Zo kan je een pen gebruiken om te gooien naar zijn gezicht. Een pen of klein stokje kan je ook gebruiken om zwakke delen van het lichaam aan te vallen.

Tassen, boeken of andere grotere objecten kan je gebruiken als schild. Maar ook hier kan je mee slaan en gooien.

Kleine dingetjes zoals muntgeld, steentjes, zand, zakje tissues, je trouwring etc. kan je gebruiken om richting de ogen te gooien. De natuurlijke reactie is om even te ogen te sluiten wat jou tijd geeft om aan te vallen of te vluchten.

Flesjes water, asbak etc. Dingen die hard zijn kan je gebruiken om mee te slaan.

Ik zie vaak in boeken en websites dat ze aanraden om je mobiele telefoon als slagwapen te gebruiken.
Ik vind dat een domme zet. Dat mobieltje kon je weleens hard nodig hebben om hulp in te schakelen. Dus laat je mobieltje maar heel. De eerste mobieltjes waren nog wel handig als slagwapen. Tegenwoordig zijn ze toch al niet meer zo hard als die 1e modellen.

Sleutels kun je als een soort boksbeugel in je vuist doen en laten uitsteken met de scherpe kant door je vingers heen. Je kunt dus heel gemeen uithalen naar zachte delen van het lichaam zoals de keel.
Houd er rekening mee dat je je ook beperkt doordat je een hoop dingen niet meer kunt doen omdat je handen vol zitten. Ook loop je het risico je sleutels kwijt te raken in het gevecht. Als de dader nu ook je huissleutels heeft kan dat ook vervelende consequenties hebben.

Bijna iedereen draagt wel een riem. Als je broek niet gelijk afzakt kun je deze riem gebruiken om te slaan. Je kunt er bijvoorbeeld hard mee zwaaien om de aanvaller te overtuigen om vooral niet dichterbij te laten komen.

Er zijn zoveel voorwerpen die goed als wapen dienen. Als je goed om je heen kijkt zal je versteld staan wat je zoal kunt gebruiken.
Het is wel slim om dit ook in de training te gebruiken. Behalve dat het nuttig is maakt het de training ook veelzijdig.

Spanning/ adrenaline

Angst is een serieus iets om rekening mee te houden als je met geweld te maken krijgt. De meeste mensen krijgen een stoot adrenaline door hun lichaam.
Adrenaline is een soort verdovend middel. Tegelijkertijd gaat je hart harder pompen en stuurt je lichaam je bloed vooral naar je spieren zodat je sneller kunt reageren en rennen etc. Ook kan je tijdelijk moeheid negeren.
Je bloed wordt minder naar organen gestuurd die het minder nodig hebben op dat moment zoals je huid. Vandaar je vaak ook bleek wordt.

Het klinkt heel handig maar het voelt vaak verstikkend aan. De angst kan erg verlammend werken.
Na zo’n situatie als de adrenaline uitwerkt ben je vaak erg moe en voel je ook de verwondingen opeens die je opliep. Ook kan je erg spierpijn krijgen omdat je heel plotseling heel fel hebt bewogen.

Hoe onzekerder je bent over de situatie, hoe verlammender de angst zal werken.
Hier zie je dus het voordeel van scenariotraining en ook de ‘wat als’ spelletjes die we eerder hebben besproken.
Hoe sneller je een beslissing hebt genomen hoe zelfverzekerder je kunt reageren.

Hoe harder je traint hoe minder snel je onder de indruk zult zijn van de directe gevolgen. Als je op wedstrijdniveau bokst en iemand dreigt je te slaan die er niet zo nuchter en getraind uitziet dan is dat gewoon minder indrukwekkend dan wanneer je nooit iets hebt meegemaakt.

Hetzelfde geld voor de gevolgen na een vechtpartij. Je kan ook te laat of helemaal niet reageren uit angst voor de juridische consequenties. Of je bent met jezelf in discussie over hoe ver je de persoon laat gaan. Als je van te voren al hebt bedacht waar je grenzen liggen en hoe je reageert hoef je onder de stress van het moment alleen maar de knop om te zetten en te reageren.

Ook is het belangrijk om op verschillende geweldsniveaus te trainen.
Als je constant traint op de meest extreme situaties en je komt in een minder extreme situatie terecht waarin je die technieken niet wilt gebruiken dan heb je er dus niks aan. Als je ook geleerd hebt om met verbale agressie en het beginnende duw en trekwerk om te gaan kan je gelijk gepast reageren.

Door realistisch en hard te trainen zul je zelfverzekerder worden waardoor de adrenalinekick en de eventuele paniekreactie minder wordt.

Ik ben een groot voorstander van grensverleggende activiteiten waarbij je spanning oproept. Dit kan ook abseilen en parachutespringen zijn of iets dergelijks.
Voor mij persoonlijk hebben de bokswedstrijden en de training daarvoor zeer goed gewerkt. Het gevoel qua spanning voor een bokswedstrijd was voor mij vergelijkbaar met een echte situatie. Het verschil is wel dat je voor een sport kiest en dat leuk vind om te doen. Toch moet je over een bepaalde grens om die ring in te stappen en er voor te gaan. Die grens werd steeds iets lager maar er bleef altijd wel spanning over.

Praktijksituaties waar ik mee te maken had riepen vooral in het begin van mijn werk als beveiliger nogal eens spanning op. Als je fouten maakt kunnen de gevolgen ernstig zijn voor je carrière. Bij een veroordeling voor een geweldsdelict loop je het risico dat je beveiligingspas niet verlengd wordt of zelfs gelijk ingetrokken.

Rust in je hoofd

Gaandeweg maak je meer mee en reageer je daar een stuk koeler op.
Nog steeds blijven de situaties zeer vervelend, maar de spanning gaat wel weg.

Ik vind het jammer dat ik pas in 2004 met krav maga in aanraking kwam.
Ik weet zeker dat ik een hoop situaties in het verleden een stuk makkelijker had kunnen oplossen op een humanere manier.

Het grote voordeel als de spanning wat minder wordt is dat je gewoon rustiger nadenkt en de situatie dus beter overziet. Doordat je rustiger reageert kan je ook veel beter de-escaleren.

Als de adrenaline door je lichaam schiet probeer dan te letten op je ademhaling.
Haal rustig en diep door je neus adem. Houd de adem een seconde vast en adem rustig uit door je mond. Veel mensen gaan onder stress oppervlakkig ademen waardoor er minder zuurstof in het bloed komt. Je wordt dus sneller moe.
Probeer te ademen met je onderbuik. Dan adem je veel dieper.

Als je besluit er voor 100% voor te gaan, doe dat dan ook en houd niet in.

Een ander probleem met spanning en adrenaline is je fijne motoriek.
Je fijne motoriek en controle over je spieren is een flink stuk minder.
Gebruik dus alleen technieken waar je geen fijne motoriek voor nodig hebt.
Als klemmen erg afhankelijk zijn van de precieze positie van de handen en een precieze hoek van een pols of elleboog of zo, gebruik ze dan niet.
Ditzelfde geldt voor klappen en trappen waar je heel precies mee moet mikken.
Dit gaat wel in de training maar probeer het eens als de adrenaline door je lijf giert en je je hart in je keel voelt kloppen. Alleen grove motorische handelingen waarvan je weet dat ze werken zul je goed kunnen gebruiken.

Taktiek

Weet waarvoor je traint. Stel trainingsdoelen en kijk welke training daar het beste op aansluit.

Als zelfverdediging je doel is train daar dan op. Zoek iets dat zo dicht mogelijk bij je doel ligt. Daarnaast is mijn advies altijd om zoveel mogelijk met weerstand te trainen. Sporten als boksen , kickboksen, MMA, worstelen, judo, full contact karate en zo nog een handvol sporten doen dat constant.

Een goede zelfverdedigingschool geeft les in alle stadia van een conflict.
Anders mis je gewoon een hoop. Zoek een school waar realistisch en met voldoende weerstand wordt getraind.

extremere maar realistische scenario's

Aanvallers met messen, aanvallers die met meerdere personen tegelijk komen is niet iets dat alleen getraind moet worden door gevorderde mensen met jaren ervaring.
Dit moet gewoon vrijwel vanaf het begin getraind worden omdat een ouderwets 1 op 1 gevecht gewoon erg zeldzaam is. Je moet altijd rekening houden met mensen die zich met het gevecht bemoeien, met groepen die je aanvallen en eventueel gebruik van wapens. Train hier vanaf het begin op.
Uiteraard hangt het type agressie waarmee je te maken krijgt erg af van je beroep en je levensstijl. Hier kun je in je training rekening mee houden.
Als je met demente bejaarden werkt, met kinderen , als politieagent of als portier in een foute kroeg maakt dat nogal verschil.
Concrete oefeningen heb ik hier expres niet staan. Verdedigingtechnieken leer je niet uit een boek maar van een ervaren instructeur. Meld je aan voor een cursus of op een vechtsport en train hard.
Uiteraard kun je wel als aanvulling op jouw training een boek of dvd over dat systeem er bij pakken als naslagwerk.

Een leuke oefening kan zijn om met een trainingspartner je eigen technieken te trainen tegen een aanval op straat. Vaak train je met clubgenootjes in dezelfde stijl van aanvallen. Laat dan eens los en val zo realistisch mogelijk aan zoals een sporter van een andere stijl of juist een ongetraind persoon dat zou doen. Als je nooit een echte situatie hebt gezien kun je op youtube voldoende video’s van praktijksituaties vinden.

Post-fight

Na een gevecht is het zaak om zo snel mogelijk in veiligheid te komen. Check je omgeving om te zien hoe je veilig wegkomt. Train hier ook op.

Door de adrenaline voel je je verwondingen niet of minder goed.
Het is dus belangrijk om je lichaam te (laten) checken op het moment dat het veilig genoeg is. Voel en kijk goed of je snijwonden hebt. Er zijn talloze voorbeelden dat mensen dodelijk gewond waren en dat niet doorhadden vanwege de adrenaline.
Neem geen risico en voel echt goed op vooral de vitale delen zoals dek, buik, nieren, en je liezen. Mensen vergeten vaak dat er in je bovenbenen slagaders lopen zo dik als je duim. Een slagaderlijke bloeding kan daar al snel tot een levensgevaarlijke shock leiden.

Als je afweert met je handen is er een redelijk risico op snijwonden aan je handen maar ook je polsen. Ook daar zitten slagaders.
Je herkent een slagaderlijke bloeding aan het feit dat het bloed er in pulsen uit komt.
Bij gewone aderen stroomt het bloed geleidelijk naar buiten.

Zodra je de mogelijkheid hebt , alarmeer dan. Voor spoed bel je gewoon 112, vraag dan om een ambulance en eventueel politie. Geef goed aan waar je je bevind en wat er aan de hand is. Voor minder heftige gevallen bel je gewoon de politie op 0900-8844.

EHBO

Na eenincident wil je jezelf en andere slachtoffers natuurlijk zo goed mogelijk helpen. Het volgen van een EHBO cursus is iets dat je eigenlijk gewoon moet doen.
Dit geldt niet alleen voor geweldsdelicten maar er zijn zoveel situaties waarin EHBO goed uitkomt en zelfs levens redt ,dat ik geen reden kan bedenken om het niet te doen. Dus volg gewoon de cursus bij jou in de buurt.
Denk natuurlijk wel aan je eigen veiligheid. Blijf niet op de plek des onheils hangen terwijl de dader misschien terugkomt.

De auteursrechten van dit artikel zijn eigendom van zelfverdedigingsinstituut 013. Kopiëren van deze tekst is niet toegestaan. Voel je vrij om vanaf je website of sociale media naar dit artikel te linken.

Reageren?