Lekker op mijn gemakkie… tralalala Het leven is een race, niet normaal meer! Constant dingen regelen en scherp zijn. Nooit even helemaal los van alles, ga je dan niet regelrecht op een burn-out af? Nee... ikke niet… ik heb mijn momentjes …

Totale overgave aan een extreem lekker moment!

Het erge van dat snelle leven dat wij leiden,
of is het ‘lijden’ in dit geval, is dat de helft van alle dingen die we doen, fout gaat. Het hoeft niet altijd je eigen schuld te zijn maar andere mensen trekken ook hun plan en als dat nou net jouw plannen doorkruist dan ben je mooi zuur…  Natuurlijk kun je dan dagenlang in een hoek gaan zitten zeuren maar je kan ook gewoon weer verder gaan tot de volgende keer dat je op je plaat gaat. Positief gezien dan hè!?

Gelukkig dat ik op tijd kan bijtanken!
Geen idee wat het kost, ik moet de rekening nog krijgen. Ik heb gehoord dat dit nog wel eens tegen kan gaan vallen maar ja, ik krijg er zoveel voor terug dus ik wacht het wel af. Ook dat zal ik wel overleven.

Denk ik
Maar goed, ik zit heerlijk!
Mijn hele lichaam ligt in een ruststand die ik thuis absoluut niet kan evenaren. Voor sommige dingen heb je professionals nodig, zo nu ook. Ik geef mij volledig over aan de omgeving. Eigenlijk heb ik zelfs geen weet van de omgeving, mijn concentratie brengt mij in hele andere sferen. Boven mij voel ik de warmte van de gele zon die in fel gele cirkels zijn best doet om mij een geriefelijk gevoel te geven. En het lukt hem! Ik lig heerlijk ontspannen en ik voel al de mislukte pogingen van de afgelopen dagen van mij afglijden. De tegenvallers, de miskleunen, de blunders… opeens is het allemaal niet belangrijk en kan ik het ervaren als een onderdeel van het leven. Heel even schiet er nog door mijn gedachten dat niemand zoveel stomme dingen heeft gedaan als mijn persoontje maar, wat ik zeg, dat duurt maar even… ik zak weg in een heerlijke roes.

Ook de temperatuur is heerlijk!
Niets belet mij om eindelijk even heerlijk te genieten van een moment dat helemaal niets moet. Het is ook zeker geen moment dat alles mag maar juist het gegeven dat ik niets mag, geeft mij een wonderlijk gevoel van rust. De gebeurtenissen uit de week voel ik op zijn plaats vallen en eindelijk heb ik een helder overzicht van wat ik nog moet doen om één en ander in goede banen te leiden.

Hoor ik daar de muziek van Jim Reeves?
Eigenlijk ben ik geen Jim Reeves fan, ik vind het een tikje te soft. Het mag wel iets steviger zeg maar. Toch, voor dit moment, vind ik het prima. Het past in het plaatje en ik sluimer lekker verder. Langzaamaan waan ik mij op het strand van Bali of een ander lekker zandbankje en ik geef mij verder over aan de aardse geneugten. De huid van mijn gezicht voelt een warme nevel en ik mag mij sterk vergissen als dat niet de wind is die de golven van de branding verspreidt in minuscuul kleine deeltjes.

Ik krijg een drankje aangeboden
Of ik even wil proeven en weer wil uitspugen. Ze gaan hier echt niet over één nacht ijs, het is werkelijk heel goed vertoeven hier. Wel opvallend vind ik het dat ik helder, ongekleurd vocht in mijn mond neem en het rood is als ik het uitspuw… maar dat is een detail en ik relax verder. Er wordt mij aangeraden om even een beetje naar links te draaien. Geweldig hè? Ze houden zelfs in de gaten dat je wel egaal bruin wordt in die heerlijke zon op het strand van Bali. De service gaat zelfs zover dat je stoel af en toe in een andere stand gezet wordt; voor het beste resultaat uiteraard.

Jawel, het kost wel iets maar het is genieten!
Dit genot duurt een half uur.
Zó ontzettend jammer dat het voorbij is!

Gelukkig mag ik ook nog een half uur plaatsnemen op die andere stoel om dezelfde extase te mogen gaan ervaren. Daarna kan ik er weer voor vier maanden tegenaan. Geweldig!
Ja, ik maak altijd een dubbele afspraak, dat scheelt me tijd.


Bij de mondhygiëniste en de tandarts uiteraard… where else?

 

Koffie!!

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.