Enkele jaren geleden viel ik op zondagmorgen met een slaperig hoofd van de trap. Een grote schreeuw en ineens lig ik op het marmer in de gang. Ik drufde mij niet meer te bewegen omdat alles pijn doet. Vanuit de huiskamer en vanaf de eerste verdieping kijken verschrikte gezichten mij aan: "Wat doe je nou??" "eh, ik ben van de trap gevallen".

Toen ik van de trap viel...

Daar lig je dan ineens hulpeloos op de koude marmeren vloer in de gang. Ik duw mezelf op m'n rug met m'n benen de huiskamer in, waar ik op wat warmer parket lig. Er wordt een kussentje gehaald en de dokter wordt gebeld. Dan staat er ineens een politieman bij de voordeur. Waar komt die ineens vandaan?? Tja, achteraf blijkt dat de dokter de ambulance had gebeld en de agent dat op de mobilifoon of zo iets had gehoord. Dan kan er sprake van zijn dat ik van de trap ben geduwd bij een huiselijke ruzie waardoor de agent direct gealarmeerd is.

Natuurlijk ben ik niet geduwd maar heb ik wel erg pijn in m'n rug.

Met de ambulance afgevoerd

Dus, met de ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis en daar lig je dan op de Eerste Hulp, op een harde plank omdat ze zeggen dat je rug recht moet blijven totdat de uitslag van de foto's er is. En ook zonder lunch want je moet nuchter blijven. Dat is lekker, mijn vrouw krijgt wel een lunch geserveerd en eet dat lekker op. Ik kijk sip toe.

Om een uur of vijf 's middags komt het sein dat ik naar huis mag. Naar huis?? En die arts dan? O ja, de arts melde dat het niet zo ernstig is dat ik in het ziekenhuis moet blijven. Ik mag voorzichtig proberen te gaan zitten. Daarna mag ik zelfs met de eigen auto naar huis worden vervoerd. Dat was dus een hele zondagmiddag in het ziekenhuis...

Thuis pakken ze een tuinstoel uit de schuur en word ik er in geïnstalleerd. Ik mag niet op de luie bank zitten maar alleen met een rechte rug. OK, dat is wel vol te houden.

.... bleek ik spondylose te hebben

Een week later moet ik voor controle naar het ziekenhuis. Ik loop stijfjes en voorzichtig. De arts haalt de digitale röntgenfoto erbij en zegt doodleuk "kijk, zie je dit witte streepje bij je ruggewervel, dat duidt op spondylose". Wat, spondylose?? De arts zei het zelfs met een glimlachje. Ik was te verbaasd om direct te vragen wat hij bedoelde. Zo'n medische term had ik niet verwacht. Hallo, ik ben van de trap gevallen, heb rugpijn en nu zeg je dat ik last heb van spondylose?? Wat is Spondylose in hemelsnaam? Ik wist niet dat ik die ziekte had. "Oh, maar je kunt er gewoon oud mee worden hoor, en het kan erfelijk zijn" hoorde ik de arts nog zeggen. Thuisgekomen ga je dan toch even Googlen om te lezen wat je mankeert.

Je komt teksten tegen zoals:

"Spondylose is een chronische ziekte van de ruggengraat, waarbij de wervels en tussenliggend kraakbeen, de tussenwervelschijven, aangetast raken. In de volksmond wordt deze aandoening ‘slijtage’ genoemd. Deze ziekte komt vaker voor bij ouderen. Spondylose tast vooral de beweeglijkste delen van de ruggengraat aan: de halswervelkolom en de lendenwervelkolom" (VGZ).

Daar ben ik mooi klaar mee, alleen ben ik nog geen 'oudere' en heb ik nooit echt last van m'n rug gehad, geen botachtige vergroeiingen of pijnscheuten in billen of benen...

Maar ook vind ik geruststellender info:

"De diagnose. Cervicale spondylose hoeft niet veel pijn te veroorzaken; een stijve nek is het belangrijkste verschijnsel. Zeer veel mensen hebben spondylose zonder enige klacht. Als de verschijnselen vervelend worden, zal de dokter waarschijnlijk ook een röntgenfoto van de nek of een CT-scan of MRI-onderzoek aanvragen om erachter te komen in hoeverre de botuitsteeksels de zenuwwortels en het ruggenmerg aantasten. Als ze druk op het ruggenmerg of de zenuwwortels uitoefenen heeft de dokter waarschijnlijk een myelogram nodig om te kunnen bepalen of u geopereerd moet worden. Hoe ernstig is cervicale spondylose? De verschijnselen van cervicale spondylose zijn vaak licht en het kan best zijn dat u nooit medische behandeling nodig hebt. De klachten kunnen chronisch zijn of alleen onder bepaalde omstandigheden optreden zoals slapen in de verkeerde houding of plotseling het hoofd draaien" (medischewebboek).

Ook m'n broer en zussen hebben het

Op een verjaardag vertel ik vrolijk dat ik Spondylose heb en dat het waarschijnlijk erfelijk is. M'n zus reageert verheugd: "nu weet ik eindelijk waarom ik op turnen nooit met mijn vingertoppen bij mijn tenen kan komen en al die andere lui wel; ik heb dus ook een stijve ruggewervel waardoor ik niet zo diep kan buigen dan de rest". M'n andere zus is minder blij: "ook dat kan er nog wel bij zeg, heb je geen leukere berichten te vertellen??"

Nee, die heb ik niet, maar... je kunt er wel oud mee worden. Dat lucht op.

Colofon

Geplaatst: 25 maart 2011
Tags: spondylose, ruggegraad, ziekte, ongeluk
Copyright 2011 Ed-Naab
© Dit artikel mag niet overgenomen worden zonder voorafgaande toestemming van auteur.