Binnen de politiek wordt het milieubeleid als ‘links’ onderwerp gezien. Veiligheid wordt daarentegen doorgaans tot ‘rechts’ onderwerp gebombardeerd. Partijen die opkomen voor de sociale belangen van het volk krijgen meteen het stempel ‘links’ opgedrukt, terwijl partijen die opkomen voor de belangen van het bedrijfsleven onherroepelijk als ‘rechts’ worden beschouwd. Ziet werkelijk niemand dan in dat alle beleidsterreinen van de politiek van belang zijn?

Is die Typisch_Ik nou links of rechts?
Wie mijn artikelen een beetje gevolgd heeft, heeft zichzelf die vraag wellicht ooit eens gesteld. Want het ene moment schrijf ik een kritisch artikel over de multiculturele samenleving dat bij Geert Wilders wellicht in goede aarde zou zijn gevallen, terwijl ik op het andere moment een brede glimlach kan veroorzaken op het gezicht van menig linksgezinde Nederlander door in een ander artikel op felle wijze te verkondigen dat we de vele privatiseringen terug moeten draaien. Op die manier zijn er nog tal van andere voorbeelden op te noemen. Maar kan men mij uiteindelijk nou tot de linksgezinden of de rechtsgezinden rekenen? Eigenlijk is dat een strikvraag, want het juiste antwoord luidt: geen van beiden.

Waarom niet links?
Mijn grootste probleem met linkse partijen is hun uitermate lakse houding jegens immigratie. Kennelijk passen (niet-westerse) immigranten zich uitermate makkelijk aan aan de Nederlandse maatschappij, en is er al helemaal geen sprake van een relatief hogere criminaliteit onder de allochtone bevolking. Verder kan Nederland klaarblijkelijk nooit vol genoeg zijn, gezien de fanatieke wijze waarop ze tegen een streng asielbeleid zijn gekant. Ook op economisch vlak ben ik niet over ‘links’ te spreken. Ja, men bekommert zich welliswaar meer op sociaal vlak om het volk, maar jammer genoeg heeft men daarbij echter de neiging om daarin door te slaan: het geld wordt over de balk gesmeten alsof het maar niet op kan. Zo pompt men overdreven grote bedragen in ontwikkelingsorganisaties die gedrenkt in corruptie zijn, en heeft Nederland enkele decennia geleden zelfs een tijd gekend onder een linkse regering waarin je wel gek moest zijn om te werken. Het leven van een belachelijk hoge uitkering leverde je destijds namelijk vaak meer op.

Daarnaast is de gangbare linkse ideologie, het socialisme, gebaseerd op de ideeën van Karl Marx over de klassenstrijd. Die komen erop neer dat werknemers zoveel mogelijk strijd moeten leveren met hun werkgevers, want alleen dan zouden hun belangen behartigd kunnen worden. Dit walgelijke principe veracht ik als geen ander, aangezien het in feite pleit voor een chaotische samenleving waarin continue strijd wordt geleverd binnen de eigen bevolking. Die strijd zou dan net zolang moeten duren totdat de arbeidersklasse een zogeheten ‘dictatuur van het proletariaat’ kan stichten. Dat kan toch nooit gezond zijn?! Zelf zou ik in plaats daarvan graag een efficiënte samenwerking tussen beide partijen willen zien. Ze kunnen immers niet zonder elkaar!

Waarom niet rechts?
Hoofdzakelijk simpelweg omdat ik het kapitalisme -alsmede kapitalistische stromingen zoals het liberalisme- evenals het socialisme (en zeker het afgrijselijke communisme!) met heel mijn hart verwerp. Daarin ga ik zelfs zo ver, dat ik stel dat het kapitalisme eigenlijk niets anders is dan de verheffing van egoïsme tot politieke stroming. Waarom? Wel, kijk maar eens goed rond in je eigen omgeving. Dan zul je er zelf achter komen dat steeds meer mensen moeten rondkomen van het sociaal minimum, dat ouderen op ordinaire wijze worden bestolen van hun pensioen, dat studenten steeds meer betalen voor onderwijs van een steeds mindere kwaliteit, dat een goede gezondheidszorg hoe langer hoe meer tot een privilege voor de rijken aan het verworden is, en dat de dames en heren welvaartbuiken ondertussen doodleuk onder het genot van een glas peperdure champagne zitten te overleggen of hun bonus dit jaar niet 250 ton in plaats van 200 kan gaan bedragen. Blind zijn ze voor de economische malaise die ze nota bene zélf hebben veroorzaakt, blind zijn ze voor alle sociale en economische ellende die zich buiten de muren van hun decadente villa’s afspeelt, en het is telkens weer niets anders dan het ongekend botte IKKE, IKKE, IKKE en de rest kan lekker stikken!

Bovendien sta ik welliswaar voor een streng asielbeleid, maar dat moet wat mij betreft wel altijd gepaard gaan met een gezonde dosis rechtvaardigheid. Zo’n meldpunt voor overlast van Oost-Europeanen dat de PVV in het leven heeft geroepen vind ik dan ook volslagen idioot. Ook wat betreft aandacht voor het milieu laat ‘rechts’ vaak te wensen over. Als het maar geld oplevert, want dat is toch het enige dat telt?

 

 

 

 

En ook geen centrumpartijen!
Ook op centrumpartijen heb ik het niet begrepen. Tsja, hoe kan iemand met zo’n uitgesproken mening (ja ja, aan zelfkennis ontbreekt het mij niet!) dat nou wel hebben? Centrumpartijen staan immers voor alles behalve het hebben van een uitgesproken mening. Alles moet eerst honderdduizend keer opnieuw worden bekeken voordat er zich eindelijk iets begint te vormen dat op een mening lijkt. Het gevolg is dan ook dat partijen die zich in het midden van het politieke spectrum bevinden een groot gebrek aan daadkrachtigheid uitstralen. Hun onvrede uiten over van alles en nog wat, daar zijn ze absoluut goed in, maar ga ze nou niet vragen wat hun alternatieve ideeën dan zijn, want dan blijft het akelig stil.

Kom maar op met die bezem...
Het wordt de hoogste tijd om die hele politiek eens grondig schoon te vegen van links naar rechts. Men zou eens in moeten gaan zien dat we voor wat betreft de politieke besluitvorming in ons land op een dood spoor zitten als we op dogmatische wijze vast blijven houden aan die waardeloze links-rechts-indeling van partijen en beleidsterreinen. We dienen over te stappen op een politiek systeem waarin we niet langer kijken naar de wensen van bepaalde bevolkingsgroepen, maar waarin we eindelijk eens de belangen van het gehele volk gaan behartigen.

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.