leven na zelfmoord poging, hoe gaan omstanders mee om.?

Het is bijna een jaar geleden, maar ik lig er nog wakker van.
nu snap ik als mensen een poging gedaan hebben waarom ze niet blij zijn met de geboden hulp.
want je bent gewoon weer terecht in de zelfde shit.. Niets is veranderd, integendeel..
mijn zoon van 25 heeft een zelfmoord poging gedaan.
Tijdens de daad smsde hij de moeder van zijn kinderen om afscheid te nemen.hij melde dat hij een overdosis heeft ingenomen, dat hij geen contact met mij ( moeder) durft te nemen, want ik zou pogen hem ervan te weerhouden. Het was vroeg in de ochtend hij kwam uit zijn nachtdienst ik toevallig ook.net voor zijn deur is hij door de politie aangehouden, deze hadden zijn rijbewijs ingenomen, wegens openstaande schulden. voor 500€ kon die deze terug krijgen. er hebben zich meer vervelende dingen die dag voorgevallen, waardoor mijn zoon het welletjes vond. ook na het werken in barre weersonstandigheden,( havenwerker) honger want hij had niet genoeg eten mee naar het werk, die 60km. verder de snelweg over was..Het was hem allemaal te veel geworden. nadat de politie klaar met hem was, is mnr. naar boven gegaan, zo kapot als hij was van zijn nacht werk,nam hij een overdosis
medicatie in, nam afscheid van zijn ex. en deed via haar groeten aan moeder...
Ik werd door de ex gebeld ze vertelde mij wat er gaande was. ik was net klaar in bed te stappen, dus hat niet zo een zin er weer uit te gaan, maar een suiside poging moet je wel serieus nemen, dus ging ik richting mijn zoon huis, die 2haltes verder was ( gelukkig maar)
intussen had ex. ook zijn bestevriend en de politie gebeld. Deze waren allen voor de deur, ze konden er niet in. Ik opende de deur, en zag mijn jongen op de vloer liggen, met schuim uit zijn mond..
We lieten hem rechtop zitten, en probeerden hem wakker te krijgen.
de agent deed een soort van kneep in de schouder waardoor hij reageerde van de pijn. mijn jongen lag er zo goed als dood bij. Ambulance werd gebeld en hij werd naar het ziekenhuis vervoerd, ik mocht mee.na onderzoek kwam het uiteindelijk weer goed.
Weer goed wat zeg ik,toen begon de ellende.zodar mijn zoon een down day heeft, ben ik bang dat i weer een domme poging gaat doen. 's avonds voor ik in slaap lig ik te hopen dat i veilig en wel thuis is.
Hij deed de poging, en ik zit met stress, dat hem iets kan overkomen.
vooral hoe zijn situatie niet echt verbeterd is, hij heeft die baan niet meer, en verder is hij niets opgeschoten, ook sociaalmaatschappelijkwerkers had hij niets aan, die gingen gewoon met vakantie tijdens zijn hulpvraag, of wisselden van medewerker zonder dat i meegedeeld werd.nu bijna een jaar verder heeft hij nog geen goede hulp gekregen ik doe de meeste administratie, en heb een zorg meer.