Tennis bij 40 graden in de schaduw en hoe pas je je aan? Bespottelijk gedrag van vader en zoon bij verlies! Huilende sportvrouw bij de Australian open.

                                  TENNIS BIJ 4O GRADEN IN DE SCHADUW, BESPOTTELIJK.

MIJN ZOON

Mijn zoon Tijmen is inmiddels 12 jaar en speelt in de categorie tot en met 14. Het was een paar jaar geleden en hij moest spelen tegen een jongen met een veel hogere ranking, die eerste was geplaatst. Bij de Site van de KNLTB zagen we dat hij dat jaar nog geen wedstrijd verloren had en bij de selectie zat van de regio.

HITTE

Het was bloed heet 40 graden in de schaduw gaf de thermometer op een boom aan. Tijmen vond het niet zo leuk in de eerste ronde al uit het toernooi te worden gespeeld. Maar ik zeg joh misschien werkt het weer in je voordeel. Geen zuchtje wind en een beklemmende hitte. Maar daar kun je je tegen wapenen. Ik zorgde voor 5 flessen gekoeld water door er ‘crushed ice’ in te doen. Deed ze in een thermische zak . Om te drinken had ik in een aparte zak twee grote flessen met water, ijs en citroen gestopt.

KOEL BLIJVEN

Voor ze gingen inspelen liet ik hem water over zijn hoofd, armen en vooral polsen gooien en op zijn pet druk ik het ijs. De pet die hij altijd droeg als hij speelde kwam nu goed van pas.. Ze speelden niet te lang in het was al warm genoeg voor een warming up. Op de baan was geen enkele schaduw.

TEGENSTANDER EEN KLEINE KRAJICEK

                                                               Krajicek foundation kids

Zijn tegenstander Martijn was iets ouder maar veel kleiner een Krajicek in zijn jeugd, die wilde aanvankelijk ook niet groeien. Alle ballen kwamen met topspin hard op hem af en hij stond in no time met 3-0 achter. Tijmen kijkt verbijstert naar me en ik mag niets zeggen. Maar we hadden een geheimtaal met mijn handen gaf ik aan wat hij moest doen. Ik zag dat Martijn geen pet droeg en de zon moesten zijn hersenen en zenuwstelsel wel op de proef stellen. Maar Tijmen koelde zich bij elke wissel goed af.

HANDEN DIE PRATEN

Mijn handen gaven het 1e sein geduld, 2e sla hoge ballendiep achter in het veld 3e sla alles terug zonder risico.. En ja hoor het werkte, uit ervaring wist ik dat je hoge diepe ballen moeilijk met topspin terug kunt slaan. Tijmen heeft een eindeloos geduld, ongelofelijk, alle ballen slaat hij zonder risico hoog achterin. Ralleys van 40, 50 slagen waren het resultaat. Maar Tijmen was 15 cm. langer en met zijn uitshuifbenen hoefde hij veel minder te lopen. Martijn werd aan het lopen gezet , terwijl hij altijd dicteerde. Nu werd hij zo rood als een kreeft. Ik kijk goed of hij zichzelf niet dehydreert want dan had ik ingegrepen. Inmiddels waren zijn vriendjes komen kijken en brachten watre mee. Het stond inmiddels 4-3 voor Tijmen.

EEN LOB KETST OP DE BASELINE VAN MARTIJN

De wedstrijd is niet om aan te zien en de jongens bestoken elkaar met steeds hogere ballen…Tijmen weet daar wel raad mee en af en toe smasht hij ze weg. Daar is de andere jongen te klein voor Het wordt 5-3 maar Tijmen mag serveren en met het klapracket slaat hij 2 aces en bij 30-0 beginnen ze aan een rally die niet lijkt op te houden…tot een hoge bal van Tijmen op Martijn’s baseline valt. De bal had al topspin, maar de lijn zorgt nog voor meer effect en de bal schiet over Martijn heen…hij rent er achter aan om een lob te slaan, maar hij slaat met zijn racket tegen het hek. Zijn vriendjes moeten erg lachen om de situatie en wij vonden het ook wel een hilarisch spelmoment.

MARTIJN VLUCHT WEG

Martijn wordt vreselijk boos rent naar de wedstrijd leider en verteld dat hij uitgelachen wordt. Een kwartier later verschijnt hij op de baan. De man vindt het onzin en stuurt hem terug en komt ook even kijken. Eigenlijk is het tegen de regels, zomaar weg te lopen, maar onder deze omstandigheden wil niemand moeilijk doen. Bij Martijn is alle fut er uit en na een game in de tweede set rent, hij weer weg om niet meer terug te keren.

DE VADER VAN MARTIJN BELT MIJ

Na een halfuur is er telefoon voor mij bij de wedstrijdleiding. Ik krijg een man die zegt de vader van Martijn te zijn, die tegen Tijmen heeft gespeeld. En jullie hebben hem uitgelachen. Omdat ik hem niet ken en hij mij tutoyeert. Vraag ik hem of hij me kent? Ik zeg: ‘ik ben niet gewend zomaar getutoyeerd te worden. U mag mij vousvoyeren dan praat ik met U verder’. Het wordt doodstil…ik voel zijn dilemma.’ Nou goed dan Uw zoon en U hebben mijn zoon uitgelachen’. ‘Ik zeg zijn vriendjes lachten niet om hem maar om de uitzonderlijke stuit van de bal. Ze lachten dus om het spel, niet om hem. En mijn zoon en ik hebben weliswaar geglimlacht maar van uitlachen was geen sprake.

VERLIEZEN MOET JE LEREN

‘Maar toen hij thuis kwam hij was helemaal over zijn toeren en begon te schelden over U en uw zoon en hij moest vreselijk huilen’.’ Dat heb ik nog nooit meegemaakt’.’ Mijnheer mag ik U vragen heeft Uw zoon wel eens verloren? ‘Nee nog nooit zegt hij trots’, ik zeg ‘het feit dat hij nooit verliest en tijdens de wedstrijd wegloopt, is de reactie van iemand die niet tegen zijn verlies kan en niet gewend is te verliezen’.’ VERLIEZEN MOET HIJ NOG LEREN’, sprak de pedagoog. Ik had genoeg van dit gesprek, waar bemoeide hij zich mee’. ‘Ik wens U nog een hele goedendag’ en hing op. Tijmen haalde de finale die hij eervol en zonder tranen verloor. Zo cool als bij de eerste wedstrijd bleef hij ongenaakbaar spelen.

Reageren?