De gruwelijke motel-moord (deel 2) Lees verder...

 

Heb je het begin gemist? Geen probleem, klik hier even aan en je wordt onmiddellijk doorverbonden naar het eerste deel. Zo kan je hier bij het vervolg gemakkelijk de draad weer oppikken!

De kroeg

Nog in diepe gedachten verzonken, nipt Samantha aan haar glas. Mmm, die Martini kan haar steeds weer bekoren na een lange werkdag. Het is al bijna een dagelijkse gewoonte geworden om thuis eerst een hapje te eten en daarna aan een of andere kroeg te stoppen. Nu ja, wat je eten kan noemen…  Ze trekt meestal haar koelkast open, die gevuld is met kant en klare maaltijden, en steekt er eentje in de magnetron. Snel en gemakkelijk! Het liefst zou ze het zichzelf nog een pak simpeler maken door gewoon de verpakking open te scheuren en de maaltijd zo naar binnen te schrokken. Niet dat ze dat nog niet heeft geprobeerd…

Na haar maaltijd trekt ze haar politie-uniform uit en geniet van een heerlijke warme douche. Ze houdt ervan dat het water langs haar lichaam naar beneden stroomt. Het spoelt alle stress van haar af. Die verdwijnt dan samen met het water in het afvoerputje… Na de verkwikkende douche, die soms wel enige tijd in beslag durft te nemen, trekt ze zich een gemakkelijke outfit aan. Meestal een jeans met een kleurrijke blouse. Samantha spendeert niet zoveel tijd aan kleren en make-up. En dat hoeft ook helemaal niet want ze is van nature best een schoonheid te noemen. Zelfs in trainingspak trekt ze de mannen nog naar zich toe als een ware magneet.

Wanneer ze klaar is, rijdt ze met haar wagen tot aan een of andere kroeg. Soms blijft ze daar enkele uurtjes in haar eentje zitten. Ze geniet dan van een drankje, maakt een praatje met anderen en luistert naar de muziek. Maar dikwijls hoeft Samantha daar niet lang in haar eentje te vertoeven. Er is altijd wel een man of vrouw die haar aanspreekt. Ja, Samantha is zowel populair bij de mannen als bij de vrouwen. Meer dan vriendschap ziet ze echter niet zitten bij diegenen van hetzelfde geslacht. Al zal ze de dames om die reden niet anders gaan bekijken.

Ze nipt nog eens aan haar glas en prikt een groene olijf op een prikkertje. Afvragend waarom ze toch telkens weer naar de kroeg afzakt? Ze komt hier immers steeds vaker om haar avonden te vullen. Waarom ze de drang voelt om een glas Martini te drinken…? Misschien verzacht dat haar pijnen, ze weet het niet. Ze probeert het wel, maar het werkt maar tijdelijk. Nadien steekt de pijn weer de kop op…

Dean

“Is deze bezet?”
Samantha schrikt even uit haar gedachten en kijkt op. Een knappe man kijkt haar vragend aan en zijn hand heeft de rugleuning al beet. Net of hij al weet wat ze zal antwoorden.
“Nee hoor, er zit niemand…” Uitnodigend lacht ze hem toe. Hij is best wel een aantrekkelijke verschijning.
“Hey, ik ben Dean.”
“Samantha.”
De knappe jongeman wenkt de serveerster.
“Doe mij maar een Whisky.” Hij kijkt naar Samantha’s glas en ziet dat deze bijna leeg is.
“En geef de dame nog maar een Martini?” vraagt hij deels aan de serveerster, deels aan Samantha.
Ze vindt hem best wel iets schattigs hebben en lacht.
“Ja, is goed,” knikt ze instemmend.

Ook hij prikt een olijf, in afwachting van de drankjes.
Een man, die olijven weet te appreciëren, denkt ze. Hij valt al meteen in de smaak.
“Kom je hier vaak, want ik heb je nog niet eerder gezien hier?”
“Nee, ik ga niet vaak naar kroegen,” jokt ze.
“Ik ook niet. Af en toe, om een lange werkdag af te sluiten.”

Ze weet niet of hij net als zijzelf aan het liegen is. Het kan best zijn dat ook hij elke avond een of andere kroeg binnenwandelt en daar elke avond weer een ander grietje aanspreekt in de hoop te scoren. Maar Samantha trekt er zich eigenlijk niets van aan. Het wordt hoogstens een one-night-stand houdt ze zich dapper voor.

De drankjes komen eraan en Dean ontpopt zich tot een echte gentleman.
“Ik betaal dit rondje wel.”
Hij doet teken dat ze haar portemonnee terug moet wegsteken.
Samantha haalt de schouders op en lacht.
“Goed, maar de volgende is voor mij!”
De knapperd antwoord bevestigend en betaalt de serveerster. Het valt de agente op dat hij deze amper aankijkt, hoewel ook zij een beeldmooie verschijning blijkt te zijn. Nee, hij heeft alleen maar oog voor zijn tafelpartner…
“Ik moet toegeven,” begint hij, ”je hebt hele mooie ogen…”
Samantha krijgt het er een beetje warm van en ze krijgt een lichte blos op haar wangen. Ook al vindt ze het maar een echte clichézin. Toch laat ze hem begaan.
“Bedankt,” antwoordt ze zacht.

Naarmate de avond en de drank vordert, komen de tongen los. Ze praten en praten, net of ze elkaar al jaren kennen. Samantha vindt het een geslaagde avond en vergeet wat haar ertoe drijft om telkens weer naar de kroeg te gaan.

“Zin in een dansje?” vraagt Dean dan, “Dit is echt een geweldig mooi nummer!”
Céline Dions zangtalent galmt door de kroeg en vele koppeltjes wagen zich op de krappe dansvloer.
De drank heeft al goed zijn best gedaan en alle schroomheid, als die al aanwezig was, is nu zeker wel verdwenen.
“Ja, is goed.”
Hij neemt haar bij de hand en leidt haar naar een open plekje. Zacht trekt hij haar lichaam tegen zich aan. Ze laat hem helemaal begaan. Het voelt zo goed. Hij brengt iets teweeg in haar binnenste…
Samen dansen ze rustig het hele nummer door.

Samantha kijkt op haar horloge en stelt voor om de avond af te sluiten. Het is immers al laat en morgen moet ze weer fris en paraat op haar werk staan. Ze fluistert hem toe dat ze het een geweldige avond vond en dat ze het eigenlijk wel jammer vind dat ze al moet gaan… Hij kijkt haar aan en geeft toe dat ook hij zeer genoten heeft van haar gezelschap. Hij neemt haar jas van de rugleuning en helpt Samantha deze aan te doen. Een echte gentleman, denkt ze. Ze geeft hem een kus op de wang en stapt naar de deur. Ze heeft de klink in de handen en de deur is al op een kiertje, wanneer iemand deze tegenhoudt met een hand. Samantha schrikt en kijkt op, recht in de mooie donkere ogen van Dean.
“Mag ik je nummer?”
Ze lacht, blij dat hij erachter vraagt.
“Ja natuurlijk.”
Hij slaat het nummer op in zijn mobieltje en ze nemen afscheid…

Thuis gekomen ontkleedt Samantha zich in een wip en zoekt haar warme bedje op. Ze is moe en wil zo snel mogelijk de slaap vatten. En de drank doet ook nu weer zijn best. De blondine ligt nog maar vijf minuutjes onder de wol en is al in een diepe slaap verzonken. Ze droomt over Dean, over hoe gezellig de avond is verlopen. Ze droomt over zijn mooie ogen…

Plots rinkelt haar mobieltje. Samantha neemt op.
“Hey, sorry dat ik je op dit late uur nog moet storen…”
Turend loert ze me een half oog naar de klok. 3u25.
“Geeft niet,” antwoordt ze geeuwend, “vertel eens…”
“Ik denk dat je beter onmiddellijk naar hier komt…”
“Nu?”
“Ja, ik heb iets zeer interessants ontdekt!”

 

Copyright © 2011 Lovely
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.