Als taxichauffeur moet je zeker 's nachts sterk in je schoenen staan. Meestal heb ik een prettige dienst maar het kan ook heel verkeerd gaan. Dat heb jezelf niet altijd in de hand. Daarom is zelfkennis van groot belang en zul je jezelf altijd moeten afvragen, of jij de nachtritten wel aan kan. Achteraf terug kijken is voor sommigen niet weggelegd. Aan deze collega's draag ik dit artikel op. En een hart onder de riem van die (aanstaande) collega die het nachtleven toch niet aan durft. Als oud poliieman heb ik veel ervaring opgedaan in de nacht. Daar heb ik veel profijt van gehad.

Spraakverwarring
Via de centrale kreeg ik de melding om naar een cafe te gaan. Op dat moment weet je niet wie en hoeveel klanten je op gaat halen. Dat is ook niet van belang. Het gaat erom dat je het mobilofoon verkeer kort en zakelijk houdt. Het is druk en een andere collega moet ook zijn zegje kunnen doen. Ik reed die nacht in een verlengde taxi. Hierin kun je 7 personen  vervoeren.
Bij het cafe gekomen meldde ik mij aan de bar en de klanten werden geroepen. Het bleken een echtpaar te zijn met hun dochter. Ik schatte in dat de man erg stevig was en zeker niet iemand om zonder handschoenen aan te pakken.
Op dat moment kwam er nog een man aan de bar en zei dat hij de taxi had besteld. Op dat moment moet je dus regelend optreden en wel zo dat er geen ruzie ontstaat. Dat is soms wel moeilijk omdat er drank in het spel is. Vervolgens liep ik naar de man van het echtpaar, die inmiddels al naar de taxi was gelopen met zijn gezin.  Ik vroeg de man of hij er moeite mee had dat die andere klant ook mee mocht. Immers reed ik met een verlengde taxi en was er plaats genoeg. De andere klant vertelde ik dat hij ook mee kon rijden en de rust was weer gekeerd. Wel had ik tegen de laatste man gezegd, dat zijn taxirit net zo duur zou zijn als anders. Het was voor hem maar een korte rit, maar te veel om nog te lopen.
De grote man zat voorin, zijn vrouw en dochter daarachter en de andere klant helemaal achterin op de bank. Onderweg merkte ik aan de achterste klant dat hij het toch niet eens was met de gedeelde taxi. Ik merkte dat hij een kwaaie dronk had.
Ook zag ik aan de grote man naast mij dat die zich ergerde en niet veel meer sprak. Een praatje pot was er niet meer bij. Gekomen ter hoogte van het huis van de achterste man, stopte ik en zei dat hij er hier kon uitstappen. Dit wilde hij niet want meneer wilde persé voor zijn woning gebracht worden.
Om escalatie te voorkomen heb ik dit gedaan. Toen ik daar was wilde hij niet het volledige bedrag betalen. Om kort te zijn, wilde hij niet de taxi verlaten. Hierop stapte ik uit en wilde de man helpen om de taxi te verlaten. Ook probeerde ik het bedrag zelf uit zijn zak te halen. Dit laatste zal ik nooit weer doen, omdat de officier van justitie me dit later zou aanrekenen tijdens de rechtzitting.

Ongewild verdachte geworden van mishandeling
Het geld kon ik niet eens pakken, want opeens werd ik door de grote man aan de kant geduwd. Hij was het kennelijk ook zat om zo lang te moeten wachten. Hij trok de klant uit de taxi en stompte hem recht in zijn gezicht. En nou oprotten, schreeuwde hij hem toe. Ik schrok hiervan en hield de grote man tegen door te zeggen dat hij in de taxi moest gaan. Dit gebeurde en tegen de niet betalende klant zei ik dat hij nu zijn verdiende loon had en dat hij nu ook niet meer hoefde te betalen.
Je kunt je voorstellen dat deze toestand de omwonenden wakker maakten. Ik zag dat de man niet bloedde of gewond was. Ook hoorde ik hem niet krijsen van de pijn. De alcohol verdoofde dat waarschijnlijk en ik zag geen noodzaak om de politie er bij te halen.
Ik stapte weer in de taxi en we reden weg, met de gedachte dat dit het wel zou zijn. De centrale heb ik hierover dan ook niet ingelicht. Ook hiervan heb ik geleerd om dat ALTIJD wel te doen.

Aangehouden
Wat bleek al snel, ik werd uitgenodigd op het politiebureau. Er was tegen mij aangifte gedaan van mishandeling. Op het bureau gekomen bleek dat de man zijn roes had uitgeslapen en toen hij wakker werd, bleek, bij de dokter, dat hij een gebroken neus had.
De omwonende hadden de naam van de taxi genoteerd en dit aan de politie gegeven. De werkgever is verplicht om, politie van de juiste identiteit van de taxichauffeur te voorzien. En omdat ik niets had gezegd tegen mijn werkgever werd ik al snel verdacht.
Toen ik mijn verhaal aan de politie had verteld, werd ik, begrijpelijk, niet geloofd en ik moest maar een nacht in de cel blijven. Toen heb ik de hulpofficier van justitie, dit is een inspecteur van politie,  verteld dat ik een oud politieman was, met ruim 25 jaar ervaring. Dit is vervolgens nagetrokken en de rechercheurs moesten mij nogmaal een verhoor afnemen en ik hoefde de nacht niet te blijven.

Rechtbank
De officier van justitie geloofde geen snars van mijn verhaal. Ook de rechter niet en ik werd veroordeeld tot een geldboete. Ik ben hiermee niet accoord gegaan; immers zou ik geen bewijs van goed gedrag meer krijgen en zou ik werkloos worden. Gelukkig ben ik mijn hele leven al lid van een vakbond. DAAROM is het belangrijk om lid te zijn van een vakbond. Een advocaat kost een vermogen.

Gerechtshof
Gelukkig kreeg ik een goede advocaat. Deze hield een goede toespraak. De advocaat-generaal was hiervan niet onder de indruk. Gelukkig waren er nu 3 rechters die mij vragen stelden. De uitspraak van de rechter was VRIJSPRAAK. Wat bleek, men had de grote sterke man kunnen achterhalen en deze was al vaker veroordeeld voor mishandelingen. Dat is mijn redding geweest en zo is er toch recht gesproken. Eind goed, al goed achteraf.

Eerlijk duurt het langst

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.