1 van de 10 geboden luidt 'gij zult niet stelen'. Maar wie bepaalt dat?

Hoe slecht ben je, als je steelt van de collectant?

Of je nou gelovig bent of niet, in de 10 geboden zitten er enkele die eigenlijk zo logisch zijn dat je niet eens hoeft te geloven om je er, als normaal denkend mens, ook al aan te houden.

"Gij zult niet stelen", lijkt me daar een van.

Maar niets is minder waar. Er wordt gemoord, er worden valse getuigenissen gesproken tegen naasten en er wordt gestolen.

Er zijn blijkbaar redenen om te stelen. Goeie redenen misschien zelfs. Redenen waarvan zelfs mensen van de kerk zeggen dat het geoorloofd is. Een arme die een brood steelt bijvoorbeeld.

Het leven is sterker dan de wet

Het leven is sterker dan de wet, zo zei Bisschop Muskens in 1996. Ik was zijn naam inmiddels vergeten en ook het jaartal waarin hij het zei, maar ik weet dat hij het destijds zei, en dat het veel losmaakte. Ik moest er vandaag weer aan denken.

Behalve dat ik me de laatste tijd fysiek inspan voor de Roparun waardoor jullie me nu misschien een beetje gaan kennen, zet ik me nog veel langer en nog veel harder in als vrijwilliger voor Stichting Dierenopvang Bosnië, een stichting die het zwerfdierenprobleem in Bosnië op een structurele manier probeert op te lossen in het land zelf. Door middel van educatie op Bosnische scholen en door sterilisatie/castratie van (zwerf)honden en –katten. Er is een lange weg te gaan en de ‘dat is toch een druppel op een gloeiende plaat?’ hebben we vaak genoeg gehoord, maar daar geloven we niet in. Genoeg druppels laten de plaat afkoelen. Maar genoeg daarover, het is niet mijn bedoeling om daar aandacht voor te vragen. Mijn verhaal gaat over stelen.

Alle beetjes helpen

Voor het werk wat we doen zijn we altijd op zoek naar manieren om dit te financieren en bij sommige winkels mogen we een zuil plaatsen waarop we uitleggen wie we zijn en wat we doen en mogen we vragen voor een vrijwillige bijdrage. Deze bijdrages zijn niet groot (denk aan muntjes van de winkelwagentjes), maar alle beetjes helpen.

De zuilen die we hiervoor gebruiken maak ik zelf van mdf wat ik dan weer op maat zaag, in elkaar zet, scharnieren, deksel, gleufje, schilder enzovoort. Gewoon, een mooie zuil die tegen een stootje bestand is, maar niet tegen een orkaan. Maar dat hoeft ook niet, die komen vrij weinig voor in de winkels.

Bij sommige zuilen kwamen de vrijwilligers in de zuil al roerstaafjes tegen, niet zo gek, want in sommige winkels wordt gratis koffie uitgedeeld en dan moet je toch ergens je lepeltje kwijt, maar daarna werd het een lolliestokje, een vulling van een pen en zelfs een veiligheidsspeld waarbij het ook opviel dat de spleet in de zuil ook steeds groter werd en de schroeven los begonnen te zitten.

Toen verdween er een complete zuil, die buiten (kapot) teruggevonden werd, een andere zuil leek omgevallen te zijn, maar bleek bij nadere inspectie opengebroken te zijn. In totaal zijn er nu al enkele zuilen mishandeld en vandaag dus weer eentje, de vrijwilligster die door ziekte al een tijdje niet had kunnen legen zag een lege plek. De zuill bleek te zijn opengebroken, de inhoud verdwenen. De winkeleigenaar had hem voor de zekerheid achter in het magazijn geplaatst. We gaan hem maar weer ruilen voor een nieuwe. Eentje die we dan toch nog maar weer wat meer 'hufterproof' proberen te maken. Dat je als kind een pakje kouwgom probeert te stelen, keur ik niet goed, maar kan ik me voorstellen. Als je honger hebt en geen geld voor eten, dan kan ik me er ook iets bij voorstellen dat je zelfs toegestaan wordt een brood te stelen. Sterker nog, ik denk dat als je het uitlegt en vraagt, dat je dat brood gewoon krijgt.

Maar een collectebus openbreken, die daar staat voor het verbeteren van het dierenwelzijn? Hoe slecht ben je dan?

Ah, wilt u van onze collectebus afblijven. Alstublieft?

Ik kreeg al de tip om er een sticker op te plakken met daarop het verzoek om de zuil niet open te breken. Een vriendelijk verzoek om niet te stelen… Als het niet zo bedroevend was, zou ik er om lachen.

Goedendag,
mijn verhalen staan vrijwel allemaal in het teken van de Roparun, een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam wat als hoofddoel heeft om geld in te zamelen voor mensen met kanker.
Met mijn verhalen laat ik anderen weten hoe het gaat met mijn voorbereidingen en alles wat daarbij komt kijken.
De Xpoints die ik opgebouwd heb aan de start, worden allemaal gedoneerd aan de Roparun.
Ik vind het leuk als je mijn stukjes leest, maar nog leuker als je reageert. Als je nog geen lid bent van Xead, kan je helaas niet reageren.
Lid worden is echter simpel, dat kan via deze link.
Als je dat doet kan je reageren, als je daarnaast binnen 2 weken zelf een artikel schrijft dat gepost wordt, dan levert dat extra xpoints op en steun je zelf dus ook de mensen met kanker!
Lees en schrijf je mee?!

1e artikel
vorige | volgende

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.