Standje gevaarlijk, hoe je als overwinnaar uit de strijd kunt komen.

Dames en heren, het wordt tijd voor een leerzaam artikel.. Houd u zich even vast.

Ik wil het gaan hebben over standje gevaarlijk.. Nou, zult u zeggen, begin nu maar! Maar ik wil u op gepaste wijze voorbereiden op dit onderwerp.. Een gevaarlijk standje, dat vraagt ook de nodige voorbereiding ziet u. De parallel valt dus te trekken. Dus!

Standje gevaarlijk is een heet standje, neem dus geen verhitte personen mee.

Ik zal het autobiografisch vertellen.

Let op!

Ik stapte in mijn auto. Hij stapte ook in. Ik reed. Dus ik had de macht over alle knopjes. Dacht ik. Ik heb het altijd erg koud in de auto. Toen ook. Dat komt, doordat mijn handen ijskoud worden van dat stuur! Ik kan er niets aan doen, maar het is dus wel zo.

Nu komt het….

Want door die kou, moet mijn kachel op standje gevaarlijk! Ja, echt waar! Helemaal loeiend heet. Minstens 25 graden. Even opwarmen, noemen ze dat geloof ik. Maar ja, mijn bijrijder was nog al een groot persoon. Is hij nog trouwens. Bij een groot persoon moet u denken aan ruim 1.85 lang, zo’n 100 kg.

Dat is nogal wat, begrijpt u!

Wanneer dat in mijn autootje opgevouwen moet, hangt zowat het hele bakje op de grond. Maar okee. Die 100 kg zat dus in mijn kleine handtasje. Ja, zo noem ik hem. Je kan toch niet zonder naam door de wereld gaan he, dat is ook zowat.

Mijn kachel stond dus op standje gevaarlijk. Echt! Gloeiend heet! Maar dat heb ik nou eenmaal nodig, anders zit ik daar te blauwbekken. En ik reed, dus ik had de macht over de knopjes, niet waar. Dacht ik. Niets bleek minder waar.

Ik was heerlijk aan het opwarmen, toen ik naast mij een vreemd gesteun en gepuf hoorde.

Het opgevouwen wezen was uitgegroeid tot een gigantisch paars-rood hoofd. Ik zou er van schrikken! Maar gelukkig deed ik dat niet, dus ik reed heerlijk door. Nog steeds standje gevaarlijk. Tralalalala.

Frrjjjjt. He??? Hoor ik dat goed???

Zit hij nu aan mijn kachel? Aan mijn bedieningspaneel? Ja, het was zo! Hij had de temperatuur verlaagd! Ongelooflijk, toch?! Ik zit daar te klappertanden met de 25 graden, zet hij hem terug naar 18 graden. Terwijl ik nog best wel menslievend was geweest. Ik had hem tenslotte ook op 30 graden kunnen zetten. Maar ach, dat kon nog.

Frrrrrrrjjjjjjjjt. Wat hij kon, kon ik beter!

Hoppa. 30 graden. Beter!

Frrrrrrrrrrrrrrrrrrjjjjjjjjjjjjjjt!

“Zeg.” klonk het bulderend naast me. “Ik stik bijna.” Nou, ik stikte toen ook bijna, maar wel van het lachen. Die opgevouwen brombeer naast me, had de druppels op zijn gezicht staan. Tja.

Voorzichtig stak ik mijn ijskoude handje opzij. Hij sprong bijna een meter in de lucht. Nou ja, dat had hij gedaan als hij de ruimte had gehad. “Zeg.” bromde hij. “Dat is niet gezond, hoor!” Ik grinnikte. Hoorde toen ineens: ffrrjjt.

Met een schuin oog keek ik opzij.. hmm.. klopte dit wel?

Mijn kacheltje stond keurig op 22 graden. Oef. Ik had gewonnen. Gelukkig had ik het aardig warm gekregen. Dat heb ik altijd, als ik mijn lachen in moet houden… U ook?

Graag respons; als mijn artikel niet aan uw verwachtingen voldeed, ik hoor het graag. (U dacht toch niet echt .... he?) Maar als het wel aan uw verwachtingen voldeed.. nu, dan hoor ik het ook graag!