Een informatief artikel over de spin.

Arachnofobie = spinnenfobie.

Spinnen bestaan ongeveer zo’n 400 miljoen jaren en waren er dus al voor de dinosauriërs. Tarantula’s zijn de dinosauriërs van de spinnenwereld.

Momenteel kennen we al minsten 42 000 verschillende soorten spinnen. Hiervan vinden we er zo’n 700 verschillende soorten van terug in België en Nederland.

Vogelspin

Spinnen zijn geen insecten, maar horen samen met de mijten, teken, schorpioenen en hooiwagens tot de klasse spinachtige.
Insecten en spinachtige behoren allebei wel tot de stam geleedpotige.

Het verschil tussen spinnen en insecten is dat spinnen 4 paar looppoten hebben, terwijl insecten er maar 3 paar hebben.
Het lichaam van de spin bestaat enkel uit 2 delen, het kopborststuk en het achterlijf, dat van insecten bestaat uit 3 delen.

 

Spinnen zijn ongewervelde dieren, ze hebben een uitwendig skelet in plaats van een inwendig. Hun huid is gemaakt van chitine, deze groeit niet mee als ze groter worden vandaar moeten ze hun uitwendige skelet afgooien, dit noemt men vervellen.
Het voordeel hiervan is dat ook alle afgerukte delen (bv. enkele poten) en versleten haren opnieuw aangroeien.

Sommige spinnen hebben 3 paar ogen, maar de meesten beschikken over 4 paar ogen. In mindere maten kom je er ook tegen met 2 paar, 1 paar tot geen ogen. Grotspinnen hebben bijvoorbeeld geen ogen.

Grotspin

Proeven, horen en ruiken doen zij via de kleine haartjes op hun poten.

Mannetjes spinnen blijven over het algemeen kleiner dan de vrouwtjes.

Ook al hebben de meeste spinnen een ‘schutkleur’ zoals zwart of bruin, om zich te camoufleren voor hun vijand, toch is het een kleurrijk diersoort.
Vooral de vrouwtjes kunnen zeer kleurrijk zijn dit variërend van blauw, roze, rood en groen met een rode vlek. Men treft ze ook in verschillende vormen aan.

Spinnen beschikken over tastsprieten, de palpen genaamd. De palpen zijn voelsprieten aan zijn mond en worden ook gebruikt om te paren.

 

Spinnen leggen 100 à 200 eitjes per keer. Ze leggen hun eitjes allemaal op het web en maken daar een grote bol van. Dat noemen we eicocon. De babyspinnen komen 2 weken voor het eicocon opengaat al uit hun eitje.

De kaken van een spin worden gebruikt om een prooi vast te houden. Aan het einde van de kaken zitten 2 gifklauwen en door de opening aan het einde van deze gifklauwen wordt het gif in de prooi gespoten.

 

Spinnenbeten zijn meestal pijnlijk maar niet dodelijk. De beten van bv. de Zwarte Weduwe, de Australische Trechterspin, Vioolspin en de Braziliaanse Zwerfspin zijn wel giftig en kunnen dodelijk zijn.
Spinnen zullen enkel maar bijten als je ze oppakt of er per ongeluk in trapt.

Zwarte Weduwe

 Australische Trechterspin

Vioolspin

Braziliaanse Zwerfspin

 

De symptomen van een spinnenbeet kunnen zijn:
- De pijn die vergeleken kan worden met die van een wespensteek
- Een geelachtige zwelling rond de beet
- Na enkele uren nadat het gif het centrale zenuwstelsel heeft bereikt kunnen zweten, rillen, misselijkheid en hoofdpijn opduiken. Afhankelijk van de hoeveelheid gif kunnen deze symptomen 3 dagen tot 8 weken aanhouden.
- In uitzonderlijke gevallen sterft het vlees rond de wond af en zal dit voor een langzaam herstel zorgen.

Beet van een Vioolspin (dag 9)

Het web

Aan de onderzijde van het achterlijf heeft de spin 3 paar spintepels en daaruit worden de spindraden geproduceerd. Men kan in de spinwereld een 10-tal types spinnendraden onderscheiden, met elk een bepaald doeleinde en met hun typische eigenschappen.

Spinnenweb

Wanneer een vliegend insect het web invliegt, worden spindraden uitgerekt zodanig dat de snelheid van het insect wordt afgeremd, daarna trekken de draden weel langzaam terug samen. Het insect blijft hierdoor vastkleven aan de vangdraad.

De spin die meestal in het midden van het web de wacht houdt, voelt aan haar poten de trillingen van het web en weet daardoor dat ze een prooi heeft gevangen.
Daarop zal de spin zich zo vlug mogelijk naar haar gevangen insect begeven en haar verdoven, zodanig het insect door spartelingen geen schade kan aanbrengen aan het web.
Achteraf zal de spin verteringsenzymen inspuiten bij het insect om daarna het vloeibaar geworden binnenste van het insect leeg te zuigen.

Een spin blijft niet vastkleven in haar eigen net om volgende redenen:

- Een web bevat kleverige en niet-kleverige draden.
- Aan het uiteinde van hun poten hebben spinnen kleine klauwtjes zitten, zodanig dat ze dus bijna geen contact maken met hun poten.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.