Ik denk, laat ik het maar alvast zeggen, dan hebben we dat gehad. Krijg ik in elk geval geen gezeik achteraf van ‘had je me niet kunnen waarschuwen?’ of ‘dat ben ik helemaal niet van jou gewend’.

Een waar cherubijntje

Ik denk, laat ik het maar alvast zeggen, dan hebben we dat gehad. Krijg ik in elk geval geen gezeik achteraf van ‘had je me niet kunnen waarschuwen?’ of ‘dat ben ik helemaal niet van jou gewend’, want inderdaad ben ik meestal een cherubijntje. Ja, echt. Het is me zelf ook wel eens opgevallen. Wat ben ik toch lief in mijn reacties! Echt op het walgelijke af. Ik kan me zo voorstellen, dat er medeschrijvers op xead rondlopen die ernstig twijfelen aan de geloofwaardigheid van sommige reacties. Ja, dat kan zomaar gebeuren. Dat ze denken ‘is dat nou nodig om het zo mierzoet op te schrijven? Of ‘dat kan toch een stukje pittiger’, maar ja, je bent onderdeel van een geheel hier op xead en ‘when in Rome…’, je snapt het wel.

Soms laat ik me meeslepen

Inderdaad laat ik me vaak meeslepen door de lieve, suikerzoete stemming die hier op xead heerst. Laat ik vooral niet op tenen gaan trappen, want dat gaat natuurlijk ten koste van de sfeer. En zijn we niet allemaal vrienden hier?

NEE! NEE! NEE!

Sorry, ik liet me even gaan. Het was niet de bedoeling om zo te schreeuwen, maar Newsflash! We zijn niet allemaal vrienden hier. Sterker nog, ik geloof niet dat ik ooit iemand van xead op een feestje van mij ben tegengekomen. Het kan zijn dat ik gewoon te dronken was, maar daar kon ik mij dan de volgende morgen niks meer van herinneren. Zo, dat is eruit. De toon is gezet. Prima!

Wen er maar vast aan

Wat ik maar wil zeggen: wen er maar vast aan, want tot de Pasen zullen jullie weinig anders van mij kunnen verwachten. Hoezo, vraag je je af. Hoezo? Moet ik dat nog helemaal gaan uitspellen dan? Pfff, zo vermoeiend. Weer een bewijs dat hier toch geen sprake van echte vriendschap kan zijn, hè? Mijn eigen maatjes hadden allang begrepen wat er aan de hand is. Ja, natuurlijk! Daar heb ik verder geen woorden voor nodig. Die lezen tussen de regels door en begrijpen zonder meer dat het niet altijd makkelijk is in het leven. En dat iedereen zijn ups en downs heeft. Uiteraard!

En toevallig heb ik niet bepaald mijn ups op het moment en het goede nieuws is: dat gaat nog duren tot aan de Pasen. Zo’n slordige zesenveertig dagen dus. Voor wie mijn vorige artikel heeft gelezen, http://www.xead.nl/vasten-de-weg-terug-naar-jezelf gaat er nu wellicht een lampje branden, een zogenaamd aha-Erlebnis. Die hebben namelijk al gezien wat de plannen zijn voor de komende tijd: ik ga namelijk in de vastentijd een suikerarm leven leiden, en dus inderdaad ook lijden. Na een heel leven van carnaval ben ik nu tot de conclusie gekomen, dat het tijd wordt om schoon schip te maken, tijd om de boel te zuiveren, alle afvalstoffen uit de vergeten hoekjes van mijn lichaam en geest te stoffen. En die rotzooi moet natuurlijk ergens naartoe. En raad eens welke bestemming ik in gedachten heb.

Winterse temperaturen en hier en daar een pestbui

Nou hebben een aantal xead-schrijvers me al waarschuwend toegefluisterd dat dit ten koste kan gaan van mijn immer zonnige humeur, maar ik ben bereid om dat risico te lopen. De voorspellingen logen er overigens niet om; winterse temperaturen en hier en daar een pestbui. Of het werkelijk zo’n vaart gaat lopen, wie weet, maar het leek me wel op z’n plaats om maar alvast een waarschuwing te lossen. Dus bij deze: de pinguin is los. Jullie zijn gewaarschuwd!

http://www.nonniegelezen.nl

http://www.schrijven.startpagina.nl
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.