Deze week gebeurde er twee verschrikkelijke gewelddadige dingen hier in Nederland. Geschokt, verslagen zo voelen veel mensen zich.
Er gebeuren in de wereld zoveel gewelddadige dingen. Je raakt er bijna aan gewend. Dan opeens in eigen land, in één week. Twee zulke gewelddadige gebeurtenissen. Opeens is het zo dichtbij. Opeens word je geraakt. Geraakt door het geweld op deze korte afstand. Zo dichtbij het is bijna alsof je het kan voelen. Er zijn deze week zoveel mensen in hun hart geraakt. Maar de naasten van de overleden personen. Wiens leven heeft verloren van het geweld. Die naasten, hun wereld staat op zijn kop. Wij kunnen op een afstand meeleven, hun liefde sturen, maar zo'n zinloze dood, hoe verwerk je dat. Een persoon die in de frontlinie vocht voor onze veiligheid, die ons probeerde te beschermen, die onze veiligheid probeerde te bewaken. Ook hij heeft nu de strijd verloren, de strijd tegen geweld.
Het wordt steeds erger ook hier in eigen land.

Verslagenheid
Soms ben je even verslagen
Uit het veld
Uit het loot
Door dingen die er om je heen gebeuren
Geschokt
Dat die dingen gebeuren
Verbaasd
Hoe het kon gebeuren
Soms breekt de zon even niet door de wolken
Verborgen achter een dik gordijn
De wereld lijkt even stil te staan
Zijn as gebroken
Langzaam kom je in beweging
Pakt al je moed weer bij elkaar
Ruim de rotzooi op
Geef het een plekje
Wat blijft is de herinnering
Aan een tragisch iets
Een tragische gebeurtenis
Wat sommige werelden op de kop zet
Degene die nu op de kop staan
Probeer ze te draaien
Zoek in je hart
Zoek naar de liefde
De liefde voor je naasten
Gebruik deze liefde
Om mensen te draaien
Zet de wereld weer in beweging
De goede kant weer op
Blijf het proberen
Neem mensen mee aan je hand
Sommige lopen tegen de stroom in
Wij moeten ze draaien
Anders slaat ook de wereld uit zijn lood
Even uit het lood
Even uit het veld
Maar Ik laat me niet verslaan
Ik geloof in de goede kant
Ik loop in de goede richting
Loop richting zonsopgang
Probeer anderen te draaien
Stuur sommige bij
Maar helaas
het is een steeds grotere groep
Die niet meer mee wil
We kunnen ze niet meer draaien
Het wordt er niet prettiger op
De wereld schommelt heen en weer

Soms sta ik in vervuilde lucht
En word misselijk
Soms sta ik in woeste branding
en word zeeziek
Soms midden in een luchtzak
En voel het in mijn maag
Soms flitst en dondert het in de lucht
Een overweldigend schouwspel
Soms voel ik een beving
En tril op mijn benen
Ik ga weer terug naar dicht bij huis
Kan de wereld niet meer overzien
Open langzaam de gordijnen
De nacht is weg
Ik zie Ochtendnevel uit mijn raam
Sluierwolken hangen in de lucht
De wolken verdwijnen vanzelf
Een nieuwe dag
Hoop dat de wereld geen gekke dingen doet vandaag.

Vandaag een basisschool gesloten na dreigende mailtjes van een 11 jarige jongen. Het blijkt wel hoe geschokt en bang we zijn door de afgelopen week. Er hoeft maar 1 gek te lopen die zoveel levens verwoest. Hoe herken je nog de dreiging. Hoe voorkom je de dreiging. Hoe ontloop je de gevaren. Wie beschermt en hoe beschermen we onze kinderen.
Laat een reactie achter
Mama82 schreef op 15 Apr 2011 om 19:15
er gebeurt echt te veel en u zeker dicht bij huis, ken het gevoel.
verbijsterend62 schreef op 15 Apr 2011 om 19:17
weer heel aangrijpend geschreven in deze roerige tijden! Ga zo door!
char188 schreef op 15 Apr 2011 om 20:00
Ja, waar gaat de maatschappij heen op deze manier? Laten we hopen dat we van deze vreselijke gebeurtenissen iets leren.
Taco-Veldstra schreef op 15 Apr 2011 om 20:05
Hoop het voor ons allemaal...maar de wereld trekt zich er niets van aan..dat is naar mijn idee je boodschap. Heel mooi verdicht. Duim.
River schreef op 15 Apr 2011 om 22:15
Heel mooi geschreven. Onbegrijpelijk hoe het zo ver kan komen..
Lily schreef op 16 Apr 2011 om 01:51
Er gebeurd ongelofelijk veel op het moment, maar ook al langere tijd als je het nieuws in de gaten houd is het elke dag wel raak. We zijn net klein Amerika.. Een zinkend schip?
Die situatie met die agent dan die drie keer in zijn hoofd is geschoten met eigen dienstwapen, zijn collega in de borst geraakt en de vriendin van die jongen had hij met een brandblusser dood geslagen.. Ongelofelijk hoe doorgedraaid in het hoofd...
Kirsti schreef op 17 Apr 2011 om 00:15
Ruud jouw reactie vind ik heel fijn, blij dat ik een klein beetje voor je kon betekenen in deze situatie.
Lid sinds 2 jaar
6516 reacties geplaatst
6335 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- De aarde draait, en morgen weer
- Kutkinderen met Adhd
- A Star is born – de levensloop van sterren, deel 1
- Perfect Days met Theo van Gogh, Lieuwe en Tara mijn Golden Retriever!
- Soms ben ik zo ongrijpbaar verdrietig
- Zo'n vieze vuile homo!
- Er zijn van die dagen...









rinajansen schreef op 15 Apr 2011 om 17:52
een heel ontroerend verhaal , super mooi beschreven ik word er stil van !