In dit artikel vertel ik je alles over slow television het enige juiste antwoord op de beeldterreur die begon met MTV en alle andere zenders en programma´s lijkt te hebben besmet.

Slow 

De slow beweging vindt zijn oorsprong in de slow food beweging, de beweging die is opgezet door de Italiaanse Carlo Petrini als antwoord op fast food . In een wereld waar alles steeds sneller en goedkoper moet worden en Hamburgers van Mc Donalds in alle landen waar ze verkocht worden exact hetzelfde smaken, maakt de ´langzaam eten´ zich juist druk om het unieke van streek producten en met de hand gemaakt voedsel. Iemand die zelfs wel eens pasta maakt, zie dit recept, weet wat ik bedoel. Daarbij gaat het de slow food beweging niet alleen om het eten, maar ook om het produceren van voedsel.

Slow television

Een paar dagen geleden keek ik naar de televisieserie “Who pays the Ferryman”, een in Griekenland gesitueerd verhaal rondom een Engelse soldaat die daar in de tweede wereldoorlog gestationeerd was. Terwijl ik naar de serie keek kwam er een soort van rust over me heen, geholpen door de langzame uitgesponnen scènes. Een auto die over een slingerende landweg rijdt, mensen die eten, mensen die lachen, praten en dansen.

Welk een tegenstelling met een documentaire op Discovery channel, waar stukken film versnelt werden weergegeven, flitsende beelden elkaar opvolgen, stukken gefragmenteerd worden weergegeven, om later te worden herhaald, met als gevolg dat ik alleen maar hoofdpijn kreeg en uiteindelijk wegzapte.

Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt! In navolging van de slow food beweging kwaliteit boven kwantiteit stelt, is er een slow television beweging aan het ontstaan waar het rustig uitwerken van een plot en de karakters centraal staat.

Wat is slow television

De essentie van slow television is overigens niet het feit dat de scènes heel langzaam zijn, maar meer dat de tijd een reëel beeld geeft van de wereld. Politie-inspecteurs zitten niet met een kruiswoordpuzzel achter een glas bier (inspector Morse) de problemen even op te lossen en ook wordt niet elke vrouw die ze ontmoeten verliefd op ze. Deze eendimensionale beelden geven natuurlijk geen reëel beeld van de werkelijkheid.

Slow television neemt kijker bewust mee op een reis, op een reëel tempo, tijdens welke de kijker de karakters leert kennen, alle informatie in zich op kan nemen en zelf zijn mening kan vormen.

The Killing

Een prachtig voorbeeld van slow television is de Deense serie “The Killing”, uit 2007. Waar de Engelse inspecteurs van Midsummer murders maar liefs drie moorden per aflevering oplossen en Amerikaanse series als CSI in iets meer dan een half uur de meest ingewikkelde zaak met behulp van technische hulpmiddelen oplossen, wordt in de Killing de oplossing van één moord uitgewerkt in twintig afleveringen.

Slow television: hype of trendbreuk?

Slow television is niet nieuw. Zoals het eerder genoemde voorbeeld van “Who pays the Ferryman” al aantoont, is slow television niet nieuw. Sterker nog, vroeger was het de norm. Echter ook later waren series zoals Twin Peaks, waarin tergend langzaam de naam van moordenaar van Laura Palmer werd onthuld. Recentelijk was de serie “The Wire” een goed voorbeeld van langzame televisie. In 24 werd een zaak over precies één dag uitgesmeerd. Zelfs de laatste Harry Potter film, the Deathly Hallows, is uitgesmeerd over twee films.

Hoewel het niet helemaal duidelijk is of we hebben te maken met een trendbreuk, lijken er wel steeds meer slow television programma’s te komen. Volgens trendvolgers heeft dit te maken met het veranderende TV kijken. Waar je vroeger alleen op het moment van uitzenden kon kijken naar een programma, kun je nu met behulp van DVD’s en harddiskrecorders op elk gewenst moment kijken. Dat maakt dat mensen ruimte kunnen maken voor slow television.

Slow television in de toekomst

De komende jaren zullen we zien of de hype een trend wordt of niet. Veel zal afhangen van de vaardigheden van de televisiemakers en meer speciaal de schrijvers. Het opbouwen en het vasthouden van de spanning over meerdere afleveringen is niet gemakkelijk en al helemaal niet voor de generatie die is opgegroeid met de MTV snelheid van beeldwisselingen.

Ik ben in elk geval fan!

©robxead

16
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+0 -0- x

Sandra-Philippo schreef op 07 Dec 2011 om 06:38

goed artikel!

+0 -0- x

Mereltje schreef op 07 Dec 2011 om 08:12

Goed onderwerp,goed geschreven, ik vind die snelle beelden soms ook wel erg vermoeiend, een mooie natuurdocumantaire is dat ook slow television, dan ben ik ook fan :)

+0 -0- x

Jack-Hage-Sr schreef op 07 Dec 2011 om 08:29

Nooit geweten! D

+1 -0- x

Weltevree schreef op 07 Dec 2011 om 17:18

Ik ben een oude muts, vandaar dat ik aannam dat het daaraan lag dat ik zo onrustig word van al dat flitsend geschreeuw. Ik heb voor dit stuk op de duim gedrukt. Wat gebeurt er als ik ook nog eens een vlaggetje doe?

+0 -0- x

HenkX schreef op 07 Dec 2011 om 19:18

Geheel eens dat je dit eens aan de kaak stelt. De meeste programma's lijken tegenwoordig in een onderlinge oorlog te zijn verzeild wie er de meeste epileptische aanvallen kan veroorzaken onder de kijkers...

+0 -0- x

robxead schreef op 07 Dec 2011 om 21:00

@Henx: mag beiden

+0 -0- x

Kirsti schreef op 08 Dec 2011 om 07:29

Mooi artikel vind het een mooie ontwikkeling doe maar rustig aan. Trouwens op dat vlaggetje klikken Weltevree is niet zo'n goed plan. Je meldt dan dat dit artikel niet goed is en misschien verwijderd dient te worden zou toch zonde zijn!

+0 -0- x

Rose_love schreef op 09 Dec 2011 om 12:55

Wist ik ook niet, goed artikel, ik ben er ook voor. Tv is voor de ontspanning, dus zou wel wat rustiger mogen zijn, al kijk ik bijna nooit, haha.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: