Sloveni� is een prachtig land met schitterende bergen, aardige mensen en supermooie meren.

Beste reizigers en natuurliefhebbers,

We schrijven het jaar 2008. Het jaar daarvoor was ik met Intertrek (een reisorganisatie die helaas heeft ophouden te bestaan) naar Noorwegen, Jotunheimen, geweest en dat was uitstekend bevallen. Ik besloot daarom om opnieuw een reis bij Intertrek te boeken. Mijn oog viel op een voormalig Oostblok-land, Slovenië. Het leek mij een prima combinatie van ontspanning en inspanning in een inspirerende omgeving. Mijn gebeden werden verhoord, lees mijn impressies van Slovenië hieronder.

De reis

Het eerste imponerende dat we na onze treinreis naar Slovenië tegenkwamen was het Bohinjsko-meer. Dit is een prachtig helder waar u hieronder een foto van ziet. Aangezien het die dag erg warm was trokken onze dagelijkse kleren uit en onze zwembroeken en namen we een verfrissende duik in het meer. De lange treinreis was meteen vergeten.

Na de verfrissende duik stapten we terug in ons wandeltenue en zetten we koers naar onze eerste berghut tijdens de trekking. Het was een eenvoudig tocht, want de totale duur van de route was slechts 45 minuten. Dat was voor iedereen een makkie uiteraard, want anders boek je een dergelijke reis niet. Voor de liefhebbers was na aankomst bij de hut nog de mogelijkheid om er een tochtje van een uur of twee aan vast te knopen. Aangezien ik een liefhebber ben liep ik dat stuk ook mee.

De dagen erna vervolgden we onze tocht door de Julische Alpen en genoten we volop van de prachtige bergen, de imponerende bergmeren (was koud om daarin te zwemmen, maar wel een echte aanrader), het heerlijke eten (meestal een boerenhap, maar dat smaakt uiteraard fantastisch na een dag stappen, op sommige dagen overbrugden we hoogteverschillen van meer dan 1000 meter, dat was niet voor iedereen een makkie overigens) en de gastvrije bevolking.

Het hoogtepunt

Het hoogtepunt van de reis was voor mij, en met mij de nodige anderen, ongetwijfeld het beklimmen van de hoogste top van Slovenië: de Triglav (2864 meter). Het was een niet zo moeilijke weg naar de top, waarbij op veel stukken 'gewoon' gelopen kon worden, maar waar op andere stukken alleen geklauterd kon worden.

Na een toch wel aardige inspanning bereikte ik de top en aldaar aangekomen was ik getuige van een echt Sloveens ritueel: iedere Sloveen die de top van Triglav bereikt krijgt drie schoppen onder zijn hol. Vol verbazing sloeg ik dat tafereel gade en voelde ik me een gelukkig mens omdat ik geen Sloveen ben. Hieronder een kleine impressie van de top van Triglav.

Top Triglav (2864 meter)

Er valt nog een hoop meer te vertellen over Slovenië (zo hebben we daar ook nog op een dag 6 uur door het onweer gelopen, dat waren angstige momenten), maar de mooiste en beste manier om Slovenië te ontdekken is uiteraard door er zelf naartoe te gaan.