Mijn eigen ervaring. Gewoon om andere mensen een hart onder de riem te steken dat ze moeten blijven genieten van het leven...

Het lijkt een gewone dag. Het zonnetje schijnt waterig door de wolken. Het wordt een mooie dag. Ik pak mijn fiets en ga op weg naar school. Het is 3 kwartier fietsen, want ik heb deze agrarische school uitgekozen. Dat is een goede keuze geweest. De school is klein, waardoor iedereen elkaar kent. Heel erg gezellig. In gedachten fiets ik door de polder naar Castricum. Ik zie de beesten in de wei, hoor de vogeltjes fluiten en hoor af en toe een kikker de sloot in springen. Heerlijk zo'n mooie dag. Bij school is het al druk. Er zwaaien een paar klasgenoten naar me. Ik zwaai glimlachend terug, zet mijn fiets weg en ga binnen op zoek naar mijn vrienden en vriendinnen. Die zitten op hun vaste plek al op mij en nog een paar te wachten. "Bleh we hebben straks verzorging" hoor ik Peter zeggen. Ik gooi mijn rugtas onder de tafel en voeg me bij hen. "hey hallo" begroeten we elkaar en we zitten zo een tijdje gezellig te kletsen totdat de eerste bel gaat. Daar gaan we dan. Als iedereen op zijn plek zit begint de juf. "Jullie krijgen vandaag sexuele voorlichtingen". Meteen slaat de stemming om in de klas. Er wordt druk gegiecheld en mijn blikken kruisen die van een paar jongens in mijn klas. Eerst worden de geslachtsorganen behandeld. Ja ja heel interessant allemaal. De ene opmerking na de andere en er wordt gelachen. Het onderwerp gaat verder naar geslachtziektes en daarna het krijgen van kinderen en sexueel misbruik.

Om me heen wordt er nog steeds gelachen en met opmerkingen gesmeten, maar mijn eigen stemming is niet zo jubelig meer. Ik voel me helemaal niet lekker. Koud en warm tegelijk. Het klamme zweet staat in mijn handen. Ik glimlach nog wel om niemand iets te laten merken. "vrijen is niet alleen maar geslachtsgemeenschap, alle aanrakingen en strelingen die je lekker vind horen erbij". Hoor ik de juf zeggen. "Anderen mogen niet zonder jou toestemming aan je zitten". "Oh, dus als ik jou kippevel bezorg door een streling over je arm zijn we aan het vrijen Wanda" hoor ik Peter lachend roepen naar mijn vriendin.

Ik doe mijn ogen dicht en zie flitsen van toen ik een jaar of zes was. Twee mannen. Een onbekende, met krulletjes, blauwe ogen en een litteken aan de zijkant van zijn bovenlip. De andere is mijn buurman. De auto van de onbekende en de palingen die de buurman mij wilde laten zien in zijn kelder. Mijn vriendin geeft me een elleboog in mijn zij en ligt helemaal in een stuip van het lachen. Waarschijnlijk zijn er nog een paar lachwekkende opmerkingen geweest. Maar ik heb ze niet gehoord.....

Er worden kinderen op jonge leeftijd sexueel misbruikt. Kinderen weten nog helemaal niet wat het inhoudt, maar ze weten wel dat er iets niet klopt en het niet fijn voelt. Later in de puberteit leren ze pas wat er is gebeurt en dat het niet had mogen gebeuren. Vaak geven ze zichzelf de schuld. "Ik ben niet normaal, want dit had niet gemogen. Waarom dan bij mij wel?" Ze houden het geheim. Als kinderen op latere leeftijd een vriendje of vriendinnetje krijgen lopen ze vaak nog steeds met dit geheim rond. Ze voelen zich nog steeds niet normaal en soms kan het gebeuren dat ze het daarom moeilijk vinden lichamelijk contact te maken. Bang dat diegene voelt wat er toen is gebeurt.

Ik spreek uit eigen ervaring. Mocht je dit zelf meegemaakt hebben of heeft je kind dit meegemaakt. Ga je gevoelens dan niet uit de weg. Praat er met iemand over die je kan vertrouwen. Het hoeft niet perse je moeder te wezen. Ik weet zelf dat ik het heel erg moeilijk vond om met mijn moeder te praten in mijn puberteit. Ik heb het verborgen gehouden en heb er lang mee geworsteld. Nu weet ik dat ik net zo normaal ben als elk ander persoon. Dat het niet mijn schuld is dat dit is gebeurt. Die ander(en) had met zijn poten van me af moeten blijven. Ik heb nu mijn grote liefde en heb samen 2 kinderen met hem en ben gelukkig.

Jammer genoeg gebeuren dit soort dingen vaker als wij denken en lopen er meer blije mensen rond met zo'n soort geheim wat een probleem kan wezen voor diegene. Ik hoop door dit verhaal die mensen aan te moedigen lekker van het leven te genieten en het verleden te laten rusten zo veel als het kan, want de liefde is het mooiste wat er bestaat.... Praten helpt!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.