Kinderen en nieuwsgierigheid; soms zorgt die combinatie voor gênante situaties. Een verlegenheidssituatie uit mijn praktijk..... Lach mee (uit) en oordeel.....^^

De juf wil ook wel eens een beurt!

Tip 1: Ga nooit, NOOIT maar dan ook nooit onvoorbereid een verhaal voorlezen van meester Jaap. Voor je het weet breng je jezelf in een lastig parket waar je het spaans benauwd van kan krijgen.....

 

De zak van Sinterklaas.

Drukke ochtend gehad, weinig tijd, veel te doen. De leerlingen uit groep 5/6 hebben hard gewerkt, en ik daarmee ook. Nu eindelijk de welverdiende ochtendpauze. Een kwartiertje eten, daarna lekker even frisse lucht happen op het schoolplein. Natuurlijk, de vraag. Wil je voorlezen? Gauw prop ik de laatste hap appel (*stiekem eet ik geen fruit op school, maar het staat zo ongezond en slecht als ik hier 'mars' neerzet hè...;)*) in mijn mond en zoek gauw het leesboek op.

De kinderen zijn muisstil en kijken verwachtingsvol mijn kant op. Ik open het boek en vind een verhaal over Sinterklaas, dat verraadde te titel al een beetje. Ik vond het wel grappig; het was augustus en hartstikke mooi weer. De kinderen zijn er dol op als ik voorlees en sporen me aan te beginnen. Ik vind het heerlijk om alle aandacht te krijgen, daar ben ik dan ook juf voor geworden, dus al die ogen op mij gericht en alle monden dicht bevalt me prima. Ik begin vol goede moed aan het verhaal. Bij de titel begint het gegniffel al..... 'De zak van Sinterklaas'....

Ik lees niets vermoedend verder....

totdat mijn adem in mijn keel stokt. De klas ligt dubbel. Ik probeer na te gaan wat ik net heb voorgelezen..lees drie keer de laatste zinnen terug... Oh oh. No good. Dit verhaal gaat niet over de 'zaken' waar ik dacht dat hij over ging..En de leerlingen komen niet meer bij. Ik hervat mijn verhaal, alsof er niets aan de hand is. Dapper worstel ik me erdoorheen en doe alsof er niets vreemd aan is. Ik laat me niet kennen! Maar het einde van het verhaal nadert... en de klas is nog lang niet klaar heb ik het idee met dit 'zak'-verhaal...

"Zeg juf, hoe zit dat nou?"

Daar kwamen de vragen, en voor ik het doorhad bevond ik me middenin een les seksuele voorlichting. Ai, daar had ik niet op gerekend. Ik houd met heel veel rekening, maar dit had ik niet zien aankomen. Wat nu...?
Ik besluit maar rustig de vragen te beantwoorden, tot op zekere hoogte. Totdat één leerling me vroeg naar mijn bedpret, en iemand anders vervolgde: Ja, de juf wil ook wel eens de beurt!

Stiekem....

lachte ik me kapot van binnen. Vond hem wel mooi gevonden. Maar dit soort opmerkingen kan ik niet tollereren in mijn klas. Voor je het weet is het hek van de dam en vliegen de geslachtdelen je om de haverklap om de oren. Ik heb streng doch rechtvaardig opgetreden, al zeg ik het zelf. Het gegein afgekapt en de kids naar buiten gestuurd. Afkoelen maar even. En ik ook.....

Wat vind jij? Waar ligt de grens nog tegenwoordig?

Wat kan wel, en wat kan niet gezegd en gedaan worden door een leerling? Ik kan sommige dingen wel hebben, maar er zijn voor mij grenzen. En die bewaak ik goed.

Want mijn bedgeheimen
blijven MIJN bedgeheimen ;)

 

If you can feel it, you can heal it!

  

 mandy, november 2011
Website: http://meneervink.nl/mandy

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.