Een schrijversopdracht van de cursus korte verhalen schrijven. Betreft dialogen, waar ik moeite mee heb. Feedback wordt op prijs gesteld!

De opdracht

Schrijf een aantal korte dialogen die zich afspelen tussen:

-Kapper en zijn klant
-boze schoonzoon en schoonmoeder (Bep)
-leraar en enkele leerlingen
-verliefd stel dat meubels gaat kopen
-personeelschef en een sollicitant voor de functie van portier
-boze buurman die de buurjongen een bal teruggeeft.

Ik heb getracht een verhaal te maken van de dialogen welke je moet beschrijven.

 

 

Roy en Sandra

Het valt allemaal niet mee in zo'n examenjaar. Zeker niet voor Roy, die zijn leven snel pleegt te leven. Omdat hij het eind van middag voor nog een extra bijbaantje gaat solliciteren bij het plaatselijke hotel wil hij nog even naar de kapper. Hij moet wel spijbelen, want zijn lessen beginnen immers om negen uur en dan is de kapper net open.

Naar de kapper voor een frisse look

Kapper Knipgraag ligt precies op de route naar het ROC college waar hij een opleiding tot het edele beroep van laboratorium-medewerker volgt. Hij staat precies om tien voor negen voor de deur, zodat hij een keer het genoegen heeft als eerste aan de beurt te zijn.

 “hoe wilt u het hebben?”, vraagt Don, zoals de kapper genoemd wil worden.“Een blokhead graag,” antwoordt  de ongeduldige, uit Suriname afkomstige Roy. “En een paar blonde highlights er doorheen.”
Don maakt de verf aan en begint zwijgzaam, op een behoedzame manier het haar te kleuren en in te draaien met folie. “Je hebt mooi haar, jongen.”
Roy slaat op tilt, want als homofoob, wat helemaal cool is nowadays, ziet hij iedere mannelijke kapper als homo. “Uh, dank u meneer”, stamelt hij verschrikt; terloops strijkt hij angstvallig de kapmantel strak over zich heen. Na het uitspoelen wordt zijn haar snel in de gewenste coupe geknipt. “Zo, jij kan weer een paar maanden vooruit.”
Goedkeurend kijkt de nieuwe fresh prince  of Bel-Air in de spiegel en zegt: “cool man, goed gedaan!” Na het afrekenen stapt hij snel op zijn scooter en stopt zijn eigen geschreven absent briefje in zijn binnenzak.

 

Scheikundeles

Om half elf loopt hij het scheikundelokaal binnen en geeft het briefje aan Sjors, de leraar. Hij ziet gelijk dat het briefje door Roy zelf geschreven is, maar besluit erover te zwijgen. Die jongen heeft het al zwaar genoeg, en naar dat pas geknipte koppie te oordelen zal er wel wat belangrijks aan de hand zijn, concludeerde de leraar.
Sandra, zijn zwangere vriendin werpt hem een verliefde blik toe en zegt heel spontaan: “Hé lekker ding, strak dakkie! Je ziet er cool uit!” “haha, je lijkt wel een homo”, proest Marco, zijn maatje. “Even rustig, jongelui, het is geen theekransje hier.”
Roy gaat naast Sandra zitten en aait haar over de buik. “Tja, wat moet je hier dan van zeggen”, denkt Sjors. “Ben je niet iets vergeten?”, klinkt er door de klas in de richting van de tortelduifjes.
Roy krijgt een rood hoofd en bedenkt zich dat hij inderdaad iets is vergeten. Het verslag van de proef van twee weken geleden had hij immers al moeten inleveren.
“Ik heb het vergeten mee te nemen, het ligt nog thuis, Sjors”
Marco, viel gelijk bij, met de goed bedoelde, beslist niet zijn zaak ondersteunende woorden: “Dat zei je de vorige les ook al!”
Sjors haalt fel uit en reageert bits richting Marco: “sinds wanneer val jij in de rol van onderwijsassistent?”
“Van jou zou ik nog horen wanneer je die mondelinge herkansing wil, Marco”
Een gegniffel stijgt op in de klas en Sjors vervolgt zijn les over de wondere wereld van de scheikunde.

 

Naar het huis van Sandra

De schooldag verstrijkt en ze stappen samen op de scooter richting het huis van Sandra. Die middag gaan ze met de moeder van Sandra, Bep, op pad, om spullen voor hun toekomstige woning te kopen. Bep betaalt, en dat kunnen ze goed gebruiken op dit moment.
Bij binnenkomst heeft Roy zijn eerste sneer al weer te pakken.
“Jij moet toch solliciteren vanmiddag en zou toch naar de kapper gaan?”
“Wanneer maakt hij het af, dit is geen vertoning..”
Roy bijt zijn tong er bijna af en valt bijna uit tegen zijn lieflijke schoonmoeder.
Sandra knijpt hem zachtjes in de hand, zodat hij zich gelukkig wat weker voelt.
Nee, hij en Bep zullen elkaar wel nooit gaan liggen.
“Ik vind het wel leuk, mam”, valt San hem bij. “En ik ook”, valt Roy enigszins triomfantelijk bij.
Bep is recht door zee en heeft hem inmiddels al duidelijk gemaakt, dat hij zeker niet haar favoriete schoonzoon is. Wel is Bep helemaal verguld van de baby die op komst is en heeft ze toegezegd op de baby te passen, zodat Sandra haar opleiding kan afmaken. Het gaat er wel om spannen. De komst van de baby is uitgerekend in Maart en in Mei beginnen de examens.

Op zoek naar meubels

Onderweg wordt er weinig gesproken in de auto. Hij en San zitten achterin handje te vrijen en in elkaars ogen weg te zinken. Bep heeft er een bloedhekel aan als ze zitten zoenen, en dat is nu juist een hobby van het stel. Dus houden ze het braaf en conformeren ze hun gedrag aan haar wensen.
Aangekomen op de parkeerplaats van de Ikea stappen ze uit de auto.
“haal jij even een karretje, Roy”, klinkt er uit de mond van zijn schoonmoeder.
“Ja, Bep, komt eraan.”
Alles is nog nodig voor hun toekomstige huisje. Gelukkig kun je bij de IKEA een eind komen.
Op de beddenafdeling aangekomen komt er een verkoper op het drietal toe gelopen.
“Waar kan ik jullie mee van dienst zijn?”, vraagt de jongeman vriendelijk.
“Wij zijn op zoek naar een 2-persoons hoogslaper”
De ogen van de verkoper dwalen af naar de buik van Sandra. Een vleug van medelijden verschijnt in zijn ogen. Zo jong nog.....
Ze zijn wel schattig samen, hoe ze daar staan te handje-vrijen en elkaars ogen trachten te vinden.
“Ik heb toevallig nog een hoogslaper staan met een minimale beschadiging, welke voor de helft van de prijs weg kan”
Wat een fijne verkoper dit. De beschadiging blijkt ook nog aan de kant te zitten, welke je toch niet zou zien.
Bep knort tevreden.
“Deze lijkt mij uitermate, geschikt”
“Wat alleraardigst van U, dat u onze tortelduifjes hier op wijst, jongeman”
Roy bedankt de verkoper met de woorden: “Tof man, hartstikke cool”
Tim, zoals de verkoper heet zegt: “Ik heb een uurtje pauze, en loop wel even met jullie mee en zal mijn collega's van andere afdelingen vragen of ze nog speciale dealtjes voor jullie hebben”
Eigenlijk had Tim vroeger sociaal academie willen doen, maar werd niet toegelaten op de opleiding. Op deze wijze vult hij dat gevallen gat wel vaker bij de IKEA. Ook als je in een systeem verweven zit kun je andere mensen nog prima op weg helpen was inmiddels zijn ervaring.
De verkoper heeft niets teveel gezegd en na een uur zijn ze in het bezit van een gehele uitzet, en dat voor het geld wat Bep ervoor kon en wilde uitgeven.

Sollicitatiegesprek

Aangekomen bij het Bastion hotel meldt hij zich aan bij de receptie. Een alleraardigste receptioniste brengt hem naar de personeelschef Dhr. Jansen.
Dit blijkt nog een jonge man te zijn en tevens van Surinaamse afkomst.
Zijn uiterlijk stoorde deze man zeker niet, daar er ook niets aan mankeerde. De looks van Roy zijn immers hedendaags representatief.
“Waarom heb je op deze functie gesolliciteerd? “, vangt de man aan.
“Omdat ik een baan nodig heb; mijn vriendin is zwanger en de werktijden zijn met school te combineren”, antwoord Roy, eerlijk.
“Dit is toch ook je examenjaar?”
“Ja, Meneer, in de stille uurtjes op de receptie kan ik studeren”
“Ik heb begrepen dat de werktijden voornamelijk 's nachts zouden zijn”
“dat klopt, ja, vervolgt Jansen”
“Gaat dat dan allemaal wel lukken, vraagt hij?”
“In de weekenden is het helemaal geen probleem en voor doordeweeks heb ik een oplossing”
“Als ik om 11 uur 's avonds moet beginnen kan ik van 4 tot 10 slapen; dat moet lukken als ik dat doordeweeks 3 dagen doe en 2 nachten in het weekend”
Dit is een jongen met pit, concludeert Jansen.
“Volgende week maandag kun je beginnen”
“Het contract en dergelijke sturen we je toe”
Een zwaar blok valt van Roy's schouders af. Goddank! Gelukkig een baan! Onmiddellijk belt hij San om haar dit te vertellen. Zelfs Bep blijkt ineens gelukkig te zijn!

Home sweet home

Helemaal blij keert hij huiswaarts om als de wiedeweerga aan het verslag van die scheidkundeproef te gaan werken. Het is mooi weer dus besluit hij in de tuin aan de bak te gaan.
Op het moment dat hij zijn boek openslaat, zie hij over de tuin een bal heen vliegen en klinkt er een harde knal en hoort hij de buurman Dhr Baljet van wal steken.
“Nu, ben ik het helemaal zat!”
“Je bekijkt het maar, deze bal ben je nu kwijt“ klinkt er achter de schutting vandaan.
Hahaha, gniffelt Roy; het is weer eens zo ver. De buurjongen Tim Piloot heeft een nieuwe bal voor zijn verjaardag gekregen. Geen gewone maar een heuse jetbal, welke door wat elektronische snufjes extra straalsnelheid heeft. Tja, en die bal komt dagelijks bij de andere buur terecht als Tim met zijn vriendjes in de tuin aan het voetballen is.
“Ah, Meneer Baljet, nog één keer, ik zal echt beter opletten de volgende keer”
“Helaas voor jou er komt geen volgende keer.”
“Je ouders mogen die bal volgende week komen ophalen.”
Pa piloot begint zich er nu ook in te mengen.
“Baljet, doe niet zo lullig man”, klinkt er over de schutting.”
“Ben jij dan nooit jong geweest?”
“Ik heb de politie gebeld en die komen zo”
De politie arriveert, neemt de bal in beslag en legt vervolgens een voetbalverbod op.

Wij leven in een moderne tijd immers. Een tijd waar tolerantie niet meer bestaat. Het is 2011 en de politie in Landgraaf legt twee kinderen van 6 en 8 een officieel voetbalverbod op....

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.