Ik zag een hippie, ik sprak een hippie ik wil ook even een hippie zijn maar dan met mijn eigen fantasie. Even vluchten uit het hier en nu!

De opdracht van verbijsterend geeft veel uitvoeringen van levens in zware tijden. Ik zat na te denken over haar opdracht en wilde wel even leven in een vrolijke lekker tijd.

Vandaag ben ik hier, morgen weer ergens anders.

Ik sta op en trek mij jurk aan die vannacht dienst deed als kussen, mijn dag begint met een tevreden, voldaan nog nagenietend gevoel. De stof danst als kriebelende vlinders om mijn blote benen, de bedrukte bloemen verspreiden hun kleur en maken me vrolijk, de geuren brengen herinneringen. Ik kijk om me heen om te zien met wie ik deze nacht heb doorgebracht. Het zijn er veel. Overal liggen lijven met gelukzalige glimlachen kris kras door elkaar. Mijn vriendin ligt naakt tegen een ander naakt en geeft haar een kus nog half in slaap. Mijn vriend vind ik in de hoek van de tent, de blik op zijn billen doet me ze in mijn hoofd strelen, vannacht was hij bij een ander. Mijn ogen glimmen bij het kijken naar deze pure mensen hier allen tezamen. Blote voeten wensen gras en ik loop uit de slapenden massa, geheel ontwaakt. De lange tafel bezaaid met glazen en borden getuigen van een chaotisch maar prachtige feestelijke avond. Mijn blik werp ik op het grote veld voor het grote podium. In gedachten herhalen zich de klanken, als vanzelf begin ik weer te dansen sluit mijn ogen en zie de film opnieuw.

Jimi, Melanie, Janis, Santana, The who in levende lijve zingend hier recht voor mijn neus.

Joe zong zo mooi

With al little help from my friends.

Ik zie opnieuw zijn billen voor me.

 

Na drie dagen op dezelfde plek kruipt het bloed waar het niet gaan kan, vanmiddag rijden we samen in onze zelf gebouwde camper naar een nieuw festival, dit keer zonder georganiseerde muziek die zullen we zelf wel verzorgen. Mijn vriend, mijn vriendin met haar vriend we zijn al maanden onderweg. Bij wie we vanavond slapen is de vraag? Maar het zal opnieuw bol staan van de nieuwe ontmoetingen doorspekt van saamhorigheidsgevoel en liefde voor muziek. 

Eerst heb ik nog wat te verdienen. Mijn schilderijen gebaseerd op alle tegengekomen karakteristieke persoonlijkheden, gebaseerd op kleuren uit de natuur met een tikje eigen mengsels hoop ik terug te zien in menig huiskamer om ze de kleur te geven die er ontbreekt.

Volgende week heb ik een opdracht aangenomen, tegen mijn huidige principes, bij hoge uitzondering maar zo in mijn straatje dat ik dit keer ja heb gezegd. Midden in het centrum van een stad, staat een hoog, grijs, grauw, flatgebouw ik mag met spuitbussen in de weer en het behangen met de power van flowers. Op elke samenkomst waar ik ben charter ik mensen die mij komen helpen. Een gezamenlijk krachtig gekleurd protest tegen het doemdenken en de bedompte kleuren.

Ik voel me als een vis in het water in deze tijd, een nomade, een gypsie ik ga daar waar ik wil zijn en verlaat het land van luchtbellen vol zekerheden ! Misschien ook eens aan de regressietherapie en kijken of ik hier ook werkelijk was!

 

© Kikafonie

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.