In dit artikel beschrijf ik hoe je schildpadden, en meer speciaal waterschildpadden of moerasschildpadden kunt houden in een vijver in je tuin.

Waterschildpadden of moerasschildpadden

Schildpadden (Testudines) zijn eierleggende reptielen, met een uitwendig schild. In dit artikel beschrijf ik met name het houden van de zogenaamde moerasschildpadden, ook wel waterschildpadden genoemd.
Omdat we deze willen houden in de tuin, moeten ze komen uit gematigde streken, zoals Europa en Noord-Amerika.

In Europa kennen we de zogenaamde Europese moerasschildpad (Emys orbicularis), maar die is beschermd. Uit Noord-Amerika komen echter vele soorten welke probleemloos geschikt zijn voor het houden in een buitenvijver.

Schildpaddenverblijf

De door ons gewenste schildpadden hebben behoefte aan een vijver met een diepte van minimaal zeventig centimeter. Dit in verband met de overwintering. Qua grootte is het een goede stelregel om ongeveer één kubieke meter water per twintig centimeter (schildlengte) schildpad aan te houden. De vijver dient op een zonnige plek te liggen.

Heeft de vijver de beschikking over een goede filterinstallatie dan is het dubbele goed mogelijk.
De schilpadden zonnen veel en graag en zullen dus gemakkelijk aan land moeten kunnen gaan. Ze geven de voorkeur aan een zandig plekje.

Schildpadden zijn geboren ontsnappers dus enige omheining rondom is wel op zijn plaats. Een ommuurde tuin is ideaal.

Geschikte soorten

• De roodwangschildpad of roodwangsierschildpad, de Trachemys scripta elegans.

• De geelbuikschildpad, de Trachemys scripta scripta

• De geelwangschildpad, de Trachemys scripta troosti

• De zaagrugschildpad, de Graptemys pseudogeographica

Ook de bijtschildpad (Chelydra serpentina) kan buiten worden gehouden doch dit is niet aan te raden. Ze worden erg groot en kunnen gevaarlijk hard bijten. Als deze al worden gehouden dan dienen er maatregelen te worden genomen dat ze niet kunnen ontsnappen en geen kleine kinderen bij de vijver kunnen komen.

Voedsel

Schildpadden kunnen prima voor zichzelf zorgen en vinden insecten, waterdieren en zieke vissen om te eten. Zeker bij een kleine vijver is het van belang om bij te voeren, doch niet als de temperatuur onder de tien graden komt. Ze eten vlees, regenwormen, slakken of vis van een sateprikker of op het water drijvende korrels/gedroogde insecten die je in de winkel kan kopen. Gooi af en toe wat levende sprinkhanen op het water en je zal zien dat ze uit hun dak gaan.

Winterslaap

Schildpadden uit de gematigde streken houden een winterslaap, het zijn immers koudbloedige dieren. Indien ze in de zomer voldoende hebben gegeten, hebben ze een vetlaag opgebouwd waarmee ze moeiteloos zeven tot acht maanden kunnen slapen. Ik heb zelf nog nooit een schildpad verloren na een winter. Af en toe zullen ze bovenkomen om te ademen en ze lijken dan wel dood, want ze bewegen niet. Dit kan echter geen kwaad, ze hebben dan zuurstog nodig. Sommige exemplaren zwemmen gewoon onder het ijs door.

Voortplanting

In ons klimaat is voortplanting niet mogelijk. Dat heeft niets met onze winters te maken maar des te meer met het feit dat de zomers en de zomernachten bij ons veel te koud zijn. Ze leggen gemakkelijk eieren en als je ze vindt kan je ze in een broedmachine leggen. Dat is wel succesvol.

In de legperiode gaat het wijfje uit de vijver en zoekt een geschikte plek in de vijver. Dit is ook het moment waarop de meeste schildpadden ontsnappen. Denk je dat ze te lang uit het water zijn, pak ze op en leg ze terug.

Ziekte

Buiten zijn er erg weinig ziektes die een schildpad kunnen treffen. Mijn schildpadden zijn nooit ziek en sommige zijn al dertig jaar oud. Vooral binnen hebben schildpadden last van schimmels en weke schilden. Dat heeft te maken met een slechte waterkwaliteit en te weinig zon.

Aanschaf

Er gelden allerlei beperkingen op het houden van reptielen en dat is maar goed ook. Voor een vijver is het goed om op marktplaats of speurders te kijken, daar is voldoende aanbod. Kleine schildpadden zijn ook te vinden bij de gespecialiseerde handel.

Let op:

Deze schildpadden kunnen wel tachtig jaar oud worden. Wees dus niet te lichtvaardig in het houden van dergelijke dieren. Mocht je ze hebben, maar niet meer willen, zet ze dan niet de natuur uit, maar breng ze naar een schilpaddenopvang of geef ze aan een liefhebber.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.