Hoe je de schoonheid van de natuur en zijn wonderlijke schepsels kan projecteren zodat je er van kan blijven genieten. Het is jouw interpretatie van je gevoel, niemand kan dat mooi of lelijk vinden. Het is jouw eigen wereld.

Na 5 jaren

Het is al weer 5 jaar terug dat ik voor het laatst mn koolstift in handen had. Nu de omstandigheden zich voordoen dat ik geen werk heb en ik de druk heb laten varen heb ik, noodgedwongen, maar met een vernieuwde energie de koolstift weer opgepakt. Op naar een nieuwe creatie.

Ik kijk terug op de werken die ik gemaakt heb, de jaren dat ik in de weekenden de penseel oppakte en van s ochtends tot s avonds laat bezig was om de vormen en kleuren tot een eenheid te maken, waar ik in principe nooit helemaal volgens mijn verbeelding het werk af had. Iets was altijd net niet zoals ik het wilde hebben, maar anderen zien dat niet en dan leg je je er uiteindelijk bij neer.

De schilderijen worden als een soort kind voor je, het is zo eigen en zelf gecreeerd dat als er mensen zijn die geinteresseerd zijn om er een te kopen, de twijfel toeslaat. Zo van, dan zie ik het nooit meer terug.....Dus uiteindelijk heb ik ooit 1 schilderij verkocht waar ik tot op de dag vandaag spijt van heb.  Het is een ander verhaal als je in opdracht schilderijen maakt, dan is het onderwerp niet door jou gekozen maar door degene die iets geschilderd wil hebben. Meteen is er dan een ander gevoel, het is en blijft een creatie die je hebt opgezet, maar toch voelt het niet eigen.

Meditatie

In schilderen en tekenen kan ik de rust vinden in mezelf, ik denk niet aan de zorgen die me dagelijks bezig houden. Het is een fijne leegte, een gevoelloosheid die alleen een paar hersencellen activeert om je ogen en hand te sturen. Verder voel je niet de vermoeiheid die toeslaat van het lange staan, dat komt op het moment dat je bedenkt dat je wel een beetje dorst hebt en je uit je "trance" gaat om iets anders te doen. Je voelt dan pas dat je wel even wilt gaan zitten, totdat je weer de energie in je voelt opborrelen om net dat lastige stukje weer te gaan uitwerken. Dan wordt je vanzelf weer opgenomen in die spirituele energie.

Vaak zeggen mensen, mooi zeg, dat kan ik niet hoor......Ik vind het een fijn compliment maar vind het jammer dat mensen zichzelf zo onderschatten. Waar een wil is is een weg. Het schilderen is niet komen aanwaaien, je moet geduld hebben en tegenslagen kunnen overwinnen. En nog is het voor mij vaak niet zo als ik het graag zou zien. Maar zelfs dat vind ik niet zo belangrijk, ik voel dat als je bezig bent met de kwast of kool je een kalmte over je voelt komen, dat is wat ik de mensen zo graag wil meegeven. Gewoon lekker bezig zijn met kleuren en vormen, maakt niet uit wat er uit komt.....je ziel heeft even een rustpuntje gekregen.  

Natuur, mensen en dieren schilderen heeft mn voorkeur. Waarom weet ik niet. Ook is realistisch of surrealistisch mijn uitgangspunt. Het is heel persoonlijk. Ik geef niet zo om een Anton Heiboer productie,Salvador Dali heeft meer mn voorkeur. Al vind ik Anton Pieck ook geweldig in zijn stijl. Ik hou van een droomwereld. Van binnen blijf je altijd een kind :)

Nu ben ik dus na 5 jaar weer aan een creatie begonnen, ik wil hiermee iets anders proberen, kijken of het me gaat lukken en of ik het nog in de vingers heb. Dus onderstaand de beginnende schets, die ook nog niet klaar is.....maar het eindproduct zal ik zeker tonen als het klaar is.

Reageren?