Wie gaan we hier voor de gek houden mensen ?

Kanker.

In de top tien van de meest voorkomende doodsoorzaken, komt hij in verschillende vormen voor. Ik denk dat we dus kunnen stellen, dat bijna iedereen wel iemand kent , die aan kanker lijdt of is gestorven. De een van dichtbij, de ander wellicht iets verder af. Het kan in emotionele betrokkenheid verschillen. Maar met dit gegeven, durf ik rustig te stellen, dat wanneer je een scheldwoord in de mond neemt met deze ziekte erin, dat je 50 % kans hebt, dat je iemand tot diep in zijn ziel zal raken. Stel je in het ergste geval  maar eens voor, hoe het zou voelen, als je moeder doodziek van kanker op bed ligt, en jij uitgescholden zal worden voor kankertrut. Wedden dat je er niet om zal lachen .

Kinderen zijn op zoek.

Op zoek naar geborgenheid en veiligheid, op zoek naar hun eigen identiteit, naar waardering.  Ze voelen zich prettig , als ze gezien en gehoord worden. En voelen zich veilig en geborgen als ze ergens bij horen en niet alleen op de wereld staan. Afwijzing is hun ergste vijand, maar komt zo ontzettend vaak voor. In alle vormen en alle maten, bewust en onbewust. Dikzak, brillenjood, homo, vieze buitenlander, flapoor, we kunnen er ongetwijfeld nog veel  meer vinden. Het zijn scheldwoorden die je buiten de groep plaatsen. Die je te kennen geven, dat je anders bent dan anderen, en er niet bij hoort. Als er nu één iemand is die zo tegen je doet, dan kan je daar vaak nog wel mee leven. Er zijn tenslotte nog mensen om je heen, die je wel waarderen, Maar stel je nou eens voor dat iedereen zo tegen je doet. Zou je , je dan nog veilig voelen ?

Afwijzing.

We staan er vaak niet bij stil, maar het kan zoveel schade aanrichten. Dat kind dat zijn hele leven is uitgescholden voor dikzak, zou maar zo later een anorexia patiënt kunnen zijn. Die homo die niet voor zijn gevoelens kon uitkomen, omdat hij daar zwaar op afgewezen werd, kan voor de rest van zijn leven, opgesloten zitten in zichzelf. Afgesloten van zijn gevoel, wat er nooit heeft mogen zijn, maar ook van gevoelens die normaal zijn, maar die hij niet meer kan pakken. Die brillenjood bij wie de mond werd gesnoerd, zou zichzelf kunnen verstikken door zijn ingehouden woorden, die zich hebben opgeslagen in zijn lijf. NA jaren opslag, zwaar in de lichamelijke beperking door de last die is meegedragen.

Schelden doet geen pijn, slaan wel.

Hoe vaak hoor ik het wel niet om me heen. Fysiek gezien is dit misschien de waarheid, maar als mens in zijn geheel genomen, kan ik dit niet onderschrijven. Woorden ze snijden soms messcherp door je ziel, en leiden een geheel eigen weg. Ze kunnen zonder dat je het zelf enigszins beseft , een ongekende schade achterlaten. Een schade die invloed heeft voor de rest van je leven. Zowel geestelijk als fysiek. Ik zou deze uitspraak dan ook het liefst voor eeuwig uit het leven willen bannen.

Wat zou ik toch graag willen .

Dat iedereen zich realiseert dat Schelden wel degelijk ontzettend veel pijn kan doen. Het raakt je in je eigenwaarde, je zelfvertrouwen, het gevoel van gezien en gehoord worden. Zeker als je deze kwaliteiten nog niet in jezelf hebt gevonden. Dus als er iemand voor je staat, met een gevoel dat het zwaar op zijn ziel getrapt is met scheldwoorden, doe het dan niet simpel af met , schelden doet geen pijn. Geef deze persoon niet de afwijzing waar ze hun hele leven al tegen vechten, maar laat zien dat je ze ziet en hoort. Geef ze op een simpele manier  een stukje eigenwaarde, een beetje zelfvertrouwen terug, van wat ze in al die jaren hebben verloren. Laat zien, door gewoonweg  te luisteren, dat ze geborgen en veilig zijn.

©spiritlady

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.