Scheiden doet lijden, maar bij elkaar blijven doet soms nog meer lijden.

 

Wanneer het niet meer gaat samen, dan kun je besluiten om te gaan scheiden. Soms gaat het gemakkelijk, wanneer beide partijen het eens worden, maar soms is het een moeilijke weg.
 

 

Mogelijkheid 1

Je bent het samen eens, je wilt scheiden, je hebt de verdeling onderling geregeld en je hebt geen moeilijkheden over hoe het geregeld zou moeten worden.

Je kunt samen één advocaat in de arm nemen. Hij bespreekt met beide partijen de scheiding en zet alles op papier. Vervolgens vraagt hij de echtscheiding aan en na ongeveer 3 maanden ben
je officieel gescheiden. Je krijgt bericht van de rechtbank dat de scheiding officieel is en je moet je houden aan het echtscheidingsconvenant. In het convenant staat beschreven wat er is afgesproken en de rechter is het hiermee eens. Beide partijen hebben hiervoor getekend.

 

 

 

 

 

Mogelijkheid 2

Je bent het niet eens over wie wat krijgt, of er zijn andere dingen die je niet samen kunt regelen omdat de ruzie te hoog is opgelopen, ofwel je kunt niet meer samen praten.

Ieder neemt een eigen advocaat. Daarmee bespreek je de scheiding en de scheiding wordt aangevraagd. Ook nu heb je je eisen kenbaar gemaakt e in sommige gevallen komen de advocaten er met de partijen er onderling niet uit. Dan kan de rechter de partijen willen horen voordat hij uitspraak doet. Wanneer het convenant is ondertekend, nadat de rechter heeft bepaalt hoe de verdeling moet worden uitgevoerd, dan spreekt de rechter de scheiding uit. Dit kan soms wat langer duren, maar toch is meestal binnen een half jaar uitgesproken.

 

 

 

Mogelijkheid 3

Je aanstaande ex wil niet scheiden, maar jij wel.

Dan wordt het allemaal wat ingewikkelder. Je gaat uiteraard naar een advocaat en laat de scheidingsprocedure in gang zetten. Nu is het af te wachten of je aanstaande ex ook reageert op de formulieren die hij thuisgestuurd krijgt. Soms reageert hij wel en kan de scheiding toch nog gewoon volgens het boekje doorgezet worden. Maar soms reageert de aanstaande ex niet. Dan gaat er een ander procedure in gang gezet worden. De scheidingsaanvraag komt in de Staats Courant te staan. Na een jaar, wanneer er geen reactie komt, dan spreekt de rechter de scheiding uit. Er is dan echter nog geen verdeling van de inboedel. In dit geval moet de advocaat weer aan het werk. Hij moet een rechtszaak gaan voeren namens jou, om de spullen en financiën te verdelen. Ook dit kan een langdurige kwestie worden, want de ex, die toch al niet wilde scheiden, zal nu ook niet direct met open armen op je staan te wachten. Uiteindelijk zal de rechter bepalen wie wat krijgt.
 

 

 

 

Een echtscheiding is nooit leuk en zeker niet als er kinderen in het spel zijn. Er zal veel verdriet mee gepaard gaan. Deze periode, van in de procedure zitten, zal je dan ook niet in de koude kleren gaan zitten. Zorg er in elk geval voor dat het contact met je advocaat goed is. Een advocaat die je niet goed ligt, zal ook voor jou niet het gevoel geven dat hij zich goed voor je inzet. Ook hebben zaken als het getrouwd zijn in gemeenschap van goederen en met huwelijkse voorwaarden een grote invloed op je scheiding. Maar vaak, wat je ziet bij mogelijkheid 3, zijn beide zaken eigenlijk niet belangrijk, want degene die het meeste heeft opgemaakt, is vaak degene die niets terugbetaald, ofwel die geen geld meer heeft en je kunt fluiten naar je spullen, omdat na een jaar wachten op de uitspraak van de rechter, er van je spullen niets meer over is en de financien op zijn. Maar in geval je mogelijkheid 3 overkomt, dan wil je de scheiding wel zo graag, dat de rest er niets meer toe doet.
 

 

Kinderen en een scheiding

Probeer je kinderen niet tot last te zijn, door slecht te praten over je aanstaande ex. Zij kunnen er niets aan doen dat hun ouders niet meer samen kunnen leven. De scheiding is voor hen al moeilijk genoeg, wanneer zij ook nog eens belast worden met de woede van hun ouders onderling, dan zullen zij het nog moeilijker gaan krijgen. Gelukkig wordt er tegenwoordig veel aan co-ouderschap gedaan, zodat beide ouders de kinderen afzonderlijk, maar toch samen, de kinderen opvoeden. Blijf in elk geval een ouder voor het kind en troost het wanneer het kind het nodig heeft, ook al heb je het zelf nog zo moeilijk.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.