Dit is een verhaal over twee kinderen die het slachtoffer zijn van kindermishandeling. Ik gebruik niet hun echte namen in dit verhaal, omdat het allemaal waarheid is wat ik in dit artikel vertel. Ik wil het graag met jullie delen.

Voorgeschiedenis:

Sanne en William zijn een meisje van 6 en een jongentje van 7 jaar oud. Zij komen uit hetzelfde gezin. Vader en moeder zijn drie jaar geleden gescheiden. Het vreemde in deze situatie is dat moeder nog steeds niet weet waarom vader wilde scheiden. Moeder leed destijds aan een postnatale depressie waar zij al drie jaar aan onderdoor ging. Vader zag dit niet en besloot op een gegeven moment dat hij “het beter vond” dat ze zouden gaan scheiden. Op de vraag van moeder waarom dit was antwoordde hij heel vaag: “ vanwege het financiële”. Moeder kan hier nog steeds niets mee. Ze is in emotionele toestand door vader uit huis gezet. Haar spullen zijn na een paar dagen letterlijk op straat gezet. Moeder is bij haar moeder gaan wonen, omdat zij op dat moment geen inkomen had en dacht dat ze niet in de woning kon blijven wonen.

Van begin af aan is de zorg- en contactregeling met de kinderen door vader zeer minimaal nagekomen. Op een of andere manier hebben vader en moeder een convenant ondertekend waarbij het zo is dat beide kinderen hun hoofdverblijf bij vader hebben en van vrijdagmiddag tot zondagavond bij moeder verblijven. De reden dat de rechtbank het advies gaf voor deze afspraak is dat moeder bij haar moeder geen plaats zou hebben om de kinderen een onderkomen te geven.

In de tijd dat moeder bij haar moeder woonde was vader nooit loyaal naar de kinderen om hen te halen of te brengen naar moeder. Dit terwijl zij slechts een kilometer of 5 van elkaar woonden in hetzelfde dorp. Vader had “geen zin” om voor dat stukje de auto aan te zetten. Moeder moest dus op zaterdag en zondag door weer en wind, op de fiets omdat zij geen rijbewijs had, Sanne en William ophalen en brengen naar vader. Vader verzaakte daarbij om de kinderen warme kleding o.i.d. aan te geven omdat hij vond dat moeder maar zelf deze kleding moest kopen.

Huidige situatie

Sinds 2,5 jaar heeft moeder een vaste relatie en woont samen. Moeder heeft alle ruimte en mogelijkheden om goed voor beide kinderen te zorgen. Vader werkt nergens aan mee om de kinderen meer quality-time te laten hebben met moeder. Moeder wil graag de zorg- en contactregeling omdraaien zodat vader in het weekend quality-time heeft met zijn kinderen. Vader werkt immers heel de week en laat zijn kinderen vanaf 7 uur ’s morgens tot 18 uur ’s avonds over aan een oppas. Die oppas moet zorg dragen voor het naar school brengen- en halen van de kinderen. En na school voor de zorg en opvoeding van de kinderen. Het halen en brengen van de kinderen verzaakt vader nog steeds. Omdat moeder geen rijbewijs heeft moet stiefvader maar zorgen voor het halen en brengen volgens vader. Hij schuift zijn verantwoordelijkheden af op iemand die niet eens het gezag heeft over de kinderen dus.

Onlangs hebben Sanne en William moeder een verhaal verteld waar moeder erg verdrietig van werd. Ze zien hun vader slechts een uurtje per dag. Ze moeten vaak zelf (6 en 7 jaar) hun avondeten maken. Hun speelgoed is verdwenen uit de woonkamer en zelfs foto’s zijn verbannen door de huidige vriendin van vader. Sanne en William hebben schimmelinfecties opgelopen aan hun genitaliën doordat ze niet of nauwelijks worden gewassen in de situatie bij vader. De kleren die zij dragen zijn vuil en ze stinken als moeder de kinderen ophaalt bij vader. School heeft zijn zorg uitgesproken omdat de kinderen om kwart voor acht al voor het hek van school staan, terwijl het schoolplein pas om half negen geopend wordt. Door weer en wind moeten de kinderen vanuit hun oppas te voet naar school lopen, alleen!!! William voelt zich verantwoordelijk voor alles en krijgt enorme driftbuien in de situatie bij moeder omdat hij daar ineens verzorging en opvoeding krijgt. Hij pikt dit niet van moeder omdat hij vindt dat hij alles zelf mag bepalen. Hij drijft zijn zusje in een hoek als ze niet doet wat hij wil of hij gaat op haar zitten of over haar heen staan.

De oppas:

William vertelde verder dat hij en zijn zusje worden geslagen door de man van de oppas. Ze worden in de meterkast opgesloten als ze niet luisteren. Sanne heeft niets te vertellen over wat ze in de week heeft meegemaakt als moeder er om vraagt op vrijdag. Ze “weet het niet” zegt ze dan. Als moeder doorvraagt begint Sanne te huilen en komt niet meer uit haar woorden. Ze blokkeert volledig en sluit zich af van de buitenwereld. William probeert dan in te vullen wat zijn zusje heeft gedaan, maar komt niet verder dan TV-kijken en wat ze allemaal stout heeft gedaan. Zelf doet hij nooit iets verkeerd en wijst altijd maar met zijn vinger naar een ander. Hij maakt zich groter dan hij is door verhalen te vertellen over dingen die hij niet eens heeft meegemaakt. Hij zit op voetbal zegt hij terwijl moeder weet dat dit niet zo is. Hij heeft zijn zwemdiploma’s al, terwijl moeder contact heeft met school en de zwemjuffrouw en weet dat dit niet zo is.

William is boos op zichzelf als moeder hem een standje geeft als hij niet luistert. Hij roept dan: “ ik snij je kop er af” en het volgende moment: “Ik ben stom” “het is allemaal mijn schuld”. Als moeder hem uit de hoek haalt weet hij niets meer van de situatie van zojuist. Hij kan er niets meer over vertellen.

Gevolg:

In de situatie bij moeder heeft stiefvader ook een dochter en daar heeft William constant strijd mee omdat hij de grootste en de slimste wil zijn. Op school maken de leraren zich ernstig zorgen. William heeft concentratieproblemen en pest andere leerlingen of is het slachtoffer van pesterijen. Hij heeft constant conflicten en accepteert geen gezag. Sanne gedraagt zich als een peutertje en verschuilt zich achter een “klein” stemmetje. Ze maakt een enorm drama als moeder haar naar school brengt op maandag eens in de twee weken. Stiefvader moet immers om het weekend werken en vader weigert de kinderen te komen halen. Moeder en stiefvader moeten dus op maandag Sanne en William naar school brengen. Ze wonen op een afstand van 45 minuten rijden van de school van Sanne en William.

Onderweg naar hun school zegt Sanne 45 minuten niets. William stelt vragen over alles wat hij maar kan bedenken en herhaalt steeds de antwoorden om bevestiging te krijgen of hij het wel heeft begrepen.

Beide kinderen lopen letterlijk op hun tenen en weten niet meer waar hun loyaliteit ligt. William is enorm in conflict met ’t feit dat vader hem in de steek laat en stiefvader hem wel de aandacht geeft die een vader zou moeten geven. Hij switcht dan ook heel snel van warmte en vriendelijkheid naar vijandigheid en opstandigheid.

Moeder is nu een zaak gestart om de zorg- en contactregeling aan te passen daar vader zijn medewerking op geen enkele manier wil verlenen. Zo laat hij het bijvoorbeeld ook niet toe als moeder eens vraagt om de kinderen te komen halen voor een verjaardag van hun oma of ooms, tantes. Vader zegt dan dat hij dat niet “zoekt”.

Vader reageert met een zaak om alimentatie voor Sanne en William te vragen aan moeder. Hij wil hiervoor ook stiefvader laten opdraaien.

School en de huisarts, zelfs de moeder van vader verlenen hun medewerking aan moeder om haar zaak kracht bij te zetten in de rechtbank. Sanne en William strijden tegen hun persoonlijke crisis. Moeder kan enkel deze kinderen in haar quality-time bieden wat ze altijd biedt: duidelijkheid, warmte, structuur, verzorging, opvoeding.

Hoe deze zaak zal eindigen weet ik niet. Ik ben er wel zeker van dat deze kinderen het slachtoffer zijn van kindermishandeling in de vorm van verwaarlozing, geestelijke en psychische mishandeling en verwaarlozing.

Aanvulling: http://www.xead.nl/vervolg-sanne-en-william-kindermishandeling

Intussen is er een melding gedaan bij het AMK, politie, school, huisarts.....

www.sjoerdjong.nl
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.