Dit artikel gaat over de Russisch-talige bevolking in Israel die de afgelopen 20 jaar ineens heel omvangrijk is geworden.

Niet alleen Shalom!

Israël staat bekend als een land waar vele verschillende talen worden gesproken. De reden hiervan is de massa-emigratie van de vorige eeuw. De grootste en officiële talen zijn de twee Semitische talen: het Hebreeuws en het Arabisch. Naast het Engels is het Russisch steeds belangrijker geworden als taal. Daar wil ik graag iets dieper op ingaan.

Geschiedenis

Onder de Joodse bevolking is Israël altijd populair geweest. De Russische film vader uit 2004 speelt zich af net voor en tijdens WO II en hierin komt een Joodse man in voor die net uit Israël terug is. Deze film is gebaseerd op een verhaal van Alexander Galich. Galich was zelf van Joodse afkomst en geboren in de Oekraïne. Hij was dus de aangewezen persoon om ons meer te vertellen over de Joodse cultuur in de voormalige Sovjet-unie.
Tot de jaren negentig was het Russisch een kleine taal in Israel. Pas rond 1985 en na het uiteenvallen van de Sovjet-unie kwam de emigratie vanuit o.a. de Baltische staten, de Russische federatie en landen van de Gemenebest van onafhankelijke staten (Oekraïne, Kazachstan en meer..) echt goed op gang. Hierdoor nam het aantal Russisch-taligen in aantal fors toe. In de jaren zeventig konden al wat mensen gebruikemaken van 'de wet op de terugkeer' (in 1950 aangenomen). Via een 'officiële' uitnodiging van een familielid in Israël kon men bij de Nederlandse ambassade in Moskou een uitreisvisum halen voor Oostenrijk. Velen kozen er echter in Oostenrijk voor om naar de VS te gaan in plaats van naar Israël. Opmerkelijk is dus dat Nederland zich er ook mee bemoeide. Na de aanstelling van Michail Gorbatsjov als secretaris-generaal werd het aantal emigranten vele malen groter.

Huidige situatie

Op dit moment wonen er meer dan een miljoen Russisch-taligen in Israël. In Jeruzalem, Tel Aviv en andere grote steden zijn hierdoor speciale Russische wijken ontstaan. Deze herken je meteen aan de Russische uithangborden. Verder wonen er veel in Carmiel, Natzrat Ilit, Ashdod en Arad. Een plaats als Arad bestaat voor de helft uit Russen.

Natuurlijk heeft zo'n volksverhuizing ook invloed op het onderwijs. De kinderen beginnen allemaal op de lagere school met Engelse les. Als derde taal wordt hen Frans of Arabisch onderwezen, maar sinds 2008 is het vaak ook mogelijk om Russisch als derde taal te kiezen.

Spanningen

Er bestaan redelijk wat spanningen tussen de huidige bevolking en de Russen. De verschillen zitten soms in kleine zaken: zo zouden Israëlische ouders hun kinderen tijdens de opvoeding geen discipline en gehoorzaamheid bijbrengen. Een gevolg hiervan zou kunnen zijn dat de Russen voor Russische docenten kiezen. Zo weten ze tenminste zeker dat hun kinderen volgens een bepaalde standaard les krijgen. Maar soms gaat het ook om grotere zaken zoals de slechte kennis van het Hebreeuws van de Russen, het niet accepteren van niet Joodse Russen die toch geëmigreerd zijn en de verfijnde culturele smaak van de Russen. Door deze factoren is iets ontstaan dat op de vroegere verzuiling in Nederland lijkt. Dit is bijvoorbeeld zichtbaar in de politiek. De partij Jisrael Beetenoe wordt voornamelijk door de Russische joden gesteund. Deze partij wil middels subsidie de tocht naar Israël voor Joden uit Oost-Europa makkelijker maken. Daarnaast is er een Russische krant en een aantal speciale Russische televisiezenders. Een ander nadeel zou kunnen zijn dat de gedrevenheid en discipline voor een minderwaardigheidsgevoel bij de Israeli's kan zorgen als blijkt dat de Russen hen keer op keer verslaan. Op dit moment is de situatie dermate ernstig dat er af en toe weer Russen remigreren.
 

Reageren?