Met trillende vingers drukt Roos op de knop 'vrienden worden'. Dat doet Róós, dat meisje dat eigenlijk zo in zichzelf gekeerd is. Ze is trots op zichzelf!

Hyves, haar leven

Moe van het werk en het boodschappen doen bereikt Roos eindelijk haar voordeur. Ze zet haar tassen op de grond om de sleutel te pakken.
‘Oh hi’, hoort ze achter zich. Ze kijkt om en ziet een vrouw; het zal de buurvrouw wel zijn die ook net thuiskomt en de deur opent. Ze zegt zacht ‘hi’ terug en gaat snel naar binnen. De tassen krijgen geen aandacht meer, ze loopt meteen door naar haar computer en logt in op Hyves.

Roos is al een jaar op Hyves en ze heeft 19 vrienden.
De helft van die vrienden zijn collega’s uit de supermarkt en de andere helft is familie. Via Hyves kan ze overal naar binnen kijken, mee beleven wat voor spannend leven de mensen hebben. Iedereen vertelt alles over zichzelf en iedere keer verbaast ze zich. Hoe komt het toch dat mensen die grenzen niet hebben … zoals zij? Hoe is het mogelijk dat je zomaar met anderen kan delen dat je verdriet hebt of pijn?

Twee maanden geleden keek Roos op een profiel van een vrouw die haar aandacht meteen trok. 632 Vrienden. Hoe kan dat nu? Al snel had ze door waarom deze Robijntje zo populair was, ze schreef de prachtigste verhalen in de meest meeslepende avonturen. Elke dag schreef Robijntje een nieuw blog en elke dag ging Roos er speciaal naar toe om even meegenomen te worden in die heerlijke wereld.
Eén keer had ze het lef gehad na heel lang twijfelen, toen drukte ze op de ‘respect’ knop. Haar hele dag was meteen ontregeld geweest. Wat moet Robijntje nu wel denken, ik ben niet eens haar vriendin, ze kent mij niet! Een stille hoop deed haar extra onrustig maken; stel dat ze een berichtje van deze grote schrijfster zou krijgen?

Drie dagen in grote onzekerheid en geen berichtje. Roos wist het wel, het was slechts een ‘respect’, niet eens een echte reactie onder het verhaal. Robijntje kreeg dagelijks wel zestig reacties onder haar verhalen, een respect is helemaal niets natuurlijk.

Vandaag voelt Roos zich sterk.
Ze zoekt Robijntje op en ze leest haar verhaal. Het blog is heel persoonlijk dit keer, het gaat over het missen van haar moeder. Ernstig getroffen staart Roos naar haar beeldscherm. Robijntje mist haar moeder? Die sterke Robijntje met 632 vrienden die alles kan schrijven wat ze wil, die schrijft opeens dat ze haar moeder mist. In een reflex zet Roos haar vingers op het toetsenbord en ze schrijft in het vakje ‘reageren’ het volgende:
‘Lieve Robijntje, je kent mij niet maar ik leef met je mee, ik weet wat je voelt’
Verzenden
Zal ik het laten staan, denkt ze, als haar hart weer iets rustiger klopt. Ik kan het nog verwijderen. Nee, ze mist haar moeder, dan kan ze alle troost gebruiken die er op komt, het is goed zo. Maar ze kent mij helemaal niet? Roos gaat rechtzitten voor het beeldscherm en ademt diep in.  De cursor gaat naar ‘vriendjes worden?’ Ze klinkt het aan. ‘Wilt u de vriendschapsuitnodiging persoonlijk maken met een bericht?’ Ja, dat wil Roos wel. Ze typt:
'Lief Robijntje. Ik lees je verhalen elke dag. Door jou heeft mijn dag een doel, ik geniet heel erg van jou. Ik hoop dat je snel over je ergste verdriet heen bent van je moeder. Ik heb ook geen moeder meer en ik mis haar ook zo erg. Ik heb eigenlijk niemand. Mag ik bij jou erbij komen?’
Verzenden
De uitnodiging is verzonden, die is niet meer terug te halen!
Wow, wat een overwinning voor Roos!
Nu eerst de boodschappen opruimen.

‘Ping’
Wat is dat voor geluid? Een bericht?
‘Roos je hebt een krabbel ontvangen …’
Hallo Roos, dank je wel voor je uitnodiging, graag geaccepteerd. Ik kom later even bij je profiel kijken, ik heb het erg druk. Fijne avond
Kus, Robijntje

Ah, wat mooi!
Roos kan haar ogen niet geloven en lees het nog eens en nog eens… ze zal bij mij komen kijken op mijn profiel? Ha! Nu heb ik twintig vrienden! Het gaat goed met mij, alles komt goed met mij… Misschien moet ik mijn profiel pimpen? Tot diep in de nacht zoekt Roos plaatjes en spreuken om haar Hyves mooi te maken voor het bezoek van de beroemde Robijntje. De volgende ochtend gaat Roos snel kijken; nee, geen bericht van Robijntje, hè verdorie nu gaan werken is echt heel vervelend maar afbellen durft ze niet, liegen dat ze ziek is, is een onmogelijke opgave voor Roos.

In de namiddag komt ze binnengerend.
Haar tas gooit ze in de hoek en met haar jas nog aan logt ze in. Nee, geen berichten helaas.
Maar, wat vreemd? 19 Vrienden? Wie is er weg dan?
Robijntje?? Waar ben je?
Met trillende vingers zoekt ze de site op van Robijntje, wat kan er aan de hand zijn?
Systeemfout van Hyves?

Eenmaal aangekomen op haar site, bevriest Roos bij het zien van haar wie-wat-waar
‘Hallo lieverds! Ik heb het zó druk gehad! Ik heb eerst eens mijn vriendenkliek uitgedund, niet te geloven, het waren er veel teveel. En daar heb je toch helemaal niets aan? Even heerlijk ontvriend!  Less is More!’

Op haar teller staan nu 300 vrienden, slechts …

LESS IS MORE?

Langzaam loopt Roos naar het uitnodigende water.
De wuivende bomen, de zwoele wind, niets wat ze meer ziet of voelt, het water lokt…

Hoe kon Robijntje weten dat er tussen die  waardeloze ‘Virtuele vrienden’ een echt mens zat?

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.