Het eiland der Goden: Bali kent veel rituelen. Dit deel gaat over Het crematie ritueel op Bali. In dit artikel staan beelden, welke als schokkend ervaren kunnen worden.

 

 

Rituelen van een crematie op Bali

 

 

 

Bali-Hindoeïsme en crematie

Het eiland Bali is overwegend hindoe en worden de mensen er na overlijden gecremeerd.
Op Bali gelooft men net als in India in reïncarnatie. In  het Bali-hindoeisme gelooft men dat een persoon na de dood weer terugkeert in het gedaante van een mens. In India hangt het af van het leven welke een persoon geleid heeft en kan men in de vorm van een dier of plant terugkeren.
Om deze wedergeboorte te garanderen moet de ziel loskomen van het lichaam, waardoor in beiden landen mensen worden gecremeerd.
Een graf ziet de Balinees als een donkere omklemming van de elementen vuur, lucht, aarde, water en ether. Als iemand daarentegen gecremeerd wordt, kan hij samensmelten met het goddelijke.
Een crematieceremonie luistert erg nauw. Vaak wordt er jaren voor gespaard, zodat de overledene eerst begraven wordt, om als het geld bij elkaar gespaard is uiteindelijk waardig te kunnen worden gecremeerd.

 

De overledene wordt de weg gewezen.

 

Een sterfgeval op het eiland der Goden 'Bali' wordt omkleed met veel Bali-Hindoestaanse rituelen. Deze rituelen worden gebruikt om de overledene de weg te wijzen naar zijn volgende pad in het levensrad. Om weer op aarde te kunnen terugkeren is het volgens deze religie een voorwaarde dat de gestorvene gecremeerd wordt. Balinezen doen er dan ook alles voor om hun doden een rituele crematie te bieden. Voorouderverering is daarnaast ook nog een veel voorkomende Balineze bezigheid, dus deze eisen rusten zwaar op de schouders van de Balinees. Ook al is het jaren na de dood, een crematie moet er komen voor een overleden familielid.
De crematie ceremonie is erg kostbaar, daar er van alles aanwezig behoord te zijn.
De priester, de kisten, de poppenspeler, het gamelan orkest, de rituele voorwerpen en het eten opgemaakt in de mooiste vormen.
Iedereen is welkom op een crematie op Bali, want hier telt: hoe meer mensen erbij zijn, hoe groter het aanzien van de overledene is en dus van de nabestaanden. Er worden zelfs mensen ingehuurd, om het aantal mensen die de overledene de laatste eer te bewijzen, te vergroten.

 

Tijdelijk graf

Tot de crematie mogelijk is worden de doden in een graf ten ruste gelegd.
Verse graven kunnen herkend worden aan de doorboorde bamboestokken, waardoor de ziel zijn uitweg kan vinden vanuit de onderwereld. Onder gezang worden de stoffelijke resten opgegraven. Jongemannen samen met een banjar gamelan, een plaatselijk muziekgezelschap gaat men op pad op heilig water uit de bron te halen. Met dit heilige water zal de overledene gereinigd worden door de pedanda-priester.

 

Rituele reiniging

Voor deze reiniging wordt het stoffelijk overschot eerst versierd. Soms komt het echter voor dat er niet meer veel over is van het lichaam, zodat er een pop gemaakt wordt die de overledene vervangt. 
Men legt scherven van een spiegel worden op de oogkassen gelegd, zodat hij bij zijn reincarnatie verzekerd zal zijn van een paar heldere ogen. Tevens worden er bloemen in de neusgaten gestoken zodat de geur de ziel zal versterken. Dit gebeurd in een ontspannen sfeer waar bij gelachen en gepraat wordt. Men is blij een mooie crematie te kunnen geven. Er is echt wel verdriet bij een sterfgeval, maar als iemand een goed leven heeft gehad wordt treuren in het openbaar als ongepast gezien. Daarnaast gaat men ervan uit dat huilen de ziel stoort bij het losraken van het lichaam.
Vervolgens begint de pedanda-priester met de symbolische rituele reiniging. Ondertussen wordt elders in het huis een wajang lema spel opgevoerd. Een daglicht – schaduwspel zonder een scherm of lamp. Vooral de kinderen kijken naar het spel van de 'dalang', de poppenspeler.

 

Samen eten

Bij de crematieplechtigheid hoort een overvloedige maaltijd, daar dit het laatste eerbetoon aan de overledene is. Hierna is het moment aangebroken om naar de crematie te vertrekken.

Balinezen willen de overledene geen kans geven om naar zijn familie terug te keren. Om dit te voorkomen wordt de dode niet de poort uitgedragen, maar over een muur heen getild. Hiermee proberen ze de gestorvene op een dwaalspoor te brengen. Vervolgens wordt op elke kruising de uitbundig versierde kist een aantal keer in het rond gedraaid. Zelfs op de crematieplaats draaien ze het lichaam nog drie keer rond. Pas dan acht men het zeker dat de overledene de weg naar huis niet terug zal vinden.

 

Crematie

Na de laatste omwenteling van de kist op de crematieplaats, wordt de dode uit de kist genomen en vervolgens in een witte lijkwade gewikkeld.

Een andere prachtige gedecoreerde kist, in de vorm van een dier staat inmiddels klaar.

Vergezeld van allerlei symbolische voorwerpen wordt de overledene in deze kist verbrand. Ook de wade zelf van in het vuur neergelegd, om door de vlammen verslonde te worden.

Als het vuur uiteindelijk is gedoofd verzamelt de oudste zoon de as van zijn vader, of moeder. Kinderen komen erom staan om te speuren naar muntjes in het as. De zoon legt de asresten in een doek en vertrekt. Na twaalf dagen zal het as uitgestrooid worden boven de zee. De plicht aan de ouder is nagekomen en deze is op weg geholpen naar een nieuw leven.

 

 

Opkomst van de gezamenlijke ceremonie

Een crematie op Bali is een dure aangelegenheid. De status van de overledene wordt dan ook afgemeten aan het vertoon waar de crematie mee gepaard gaat. Botweg gezegd, hoe duurder de crematie, hoe belangrijker de familie is.
De persoon wordt in een lijktoren naar zijn crematieplaats gebracht, Hoe hoger de persoon in aanzien was hoe hoger de toren zal zijn.

Dit heeft gevolgen, want de gewone man, wil ook gecremeerd worden, maar zo'n crematie is voor de nabestaanden veelal een grote belasting. Maar erg belangrijk om de status van de familie ermee aan te geven. Maar soms is de last zo groot dat er dan bijvoorbeeld geen schoolgeld of gezondheidszorg betaald kan worden.

Daarom heeft men om de kosten te drukken, de mogelijkheid gecreëerd van een gezamenlijke crematie. Zo zijn er crematies van een aantal familieleden bij elkaar, maar ook van een heel dorp. Ook de koninklijke families organiseren crematies van meerdere familieleden tegelijk, zodat een dergelijke massa- crematie niet status verlagend werkt.

 

Meer lezen over Indonesië?

http://www.xead.nl/het-begraven-geheim-van-de-borobudur

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.