Nu zie ik u denken: recept van Brinta? Brinta is toch Brinta? Jawel! Maar niemand komt met het recept en ik wel dus!

Recept van Brinta! Geniaal!

 

Ingrediënten

Ik mik er altijd nep-suiker op (zoetstof) om mijn atletische lichaam te beschermen tegen de opkomst van zwembandjes (die toch wel komen).  En in Brinta zitten lekker veel vezels, dat is overal goed voor.
Tip: gebruik niet teveel Brinta in de warme melk want dan kun je er een muurtje mee metselen!  - dat terzijde -

Tot zover mijn recept.
Ik kan het maar gehad hebben, ik wil op schrijfgebied alles uitproberen en hier op Xead scoor je nog goed ook met recepten dus wie weet krijg ik nu eindelijk een keer van iemand een duim of compliment, dat zou wel leuk zijn. (haha sorry!)

Wat een ellende!
Weet je, ik heb helemaal niets met eten, het interesseert mij werkelijk geen éne gehaktbal. Als ik vier schalen Brinta (voor recept, zie hierboven) eet per dag dan zou ik al een gelukkig mens zijn.

Begrijp mij niet verkeerd; ik ben best een gezondheidsfreak, ik zit gerust een kilo rauwkost te verorberen tijdens het Xeaden, (ik xead, jij xeadt, wij xeaden .. never mind) want ik ben wel zuinig op mijn gezondheid!


Op de televisie slaan ze het éne na het andere kookprogramma de ether in. Analyses uitvoeren op de ingrediënten, menukaarten aanpassen, locatie verfraaien, het hoofd keuken de pest-pleuris schelden, bediening scherpstellen en dan uiteindelijk de kookwedstrijden om Master kok te worden en de eeuwige roem te krijgen … het zal me een slagersleverworst zijn!

Echt, ik heb er niets mee.
Bij mij moet het snel. Hoppá, klaar! Het hele boodschappengebeuren vind ik al een crime zoals jullie weten. Soms zie ik recepten met een lijst van 24 ingrediënten! Nou, dan grijp ik al naar een pilletje! Over pilletjes gesproken, als ze een pilletje uitvinden dat ik drie keer per dag tot mij mag nemen in plaats van een maaltijd? Waar moet ik tekenen? Mooi!

Laat ik nou een man treffen die een lekkerbek is!
Ben ik mooi klaar mee! Nu ja, niet eigenlijk. Hij mag graag genieten van een vol bord met gevarieerd voedsel, inclusief sausje.  De liefde van de man gaat door de maag (echt wel!) dus ik doe dan toch wat de man van de vrouw verwacht: koken aan het aanrecht.
En, het mag gezegd worden, mijn man leest dit toch niet, ik ben er goed in! Uiteraard blijf ik ver onder de 24 ingrediënten, dat dan weer wel, onder ons gezegd: ik kom niet eens in de buurt!

Af en toe speel ik vals.
Ik ben nu toch openhartig aan het vertellen… Pas was ik weer eens boodschappen aan het doen en toen zag ik zo’n kant en klaar pakket met bloemkoolstamppot. Kan dat? Het was in ieder geval met bloemkool en de bedoeling van dit pakket was dat het in de magnetron gezet kon worden om op te warmen, daarna op een bordje scheppen, balletje erbij en klaar. Kom ik bij de kassa, zegt de kassière tegen mij: ‘mevrouw, heeft u dit al eens gegeten van ons?’ Ik zei verbaast ‘nee’. “Ik kan u vertellen dat míjn man van tafel wegliep! Ik nam ook een hapje maar het is werkelijk niet te pruimen. Zal ik het eruit halen mevrouw?’ ‘Ja, haal er dan maar uit’. Echt waar gebeurd hè! Oké, ik wil wel eens een keer niet helemaal geloofwaardig overkomen maar mijn bloemkoolmengsel ging dus echt van de band af. Gevolg van deze strakke actie was wel dat ik niets te eten had voor die avond en weer terug lopen de winkel in? Niet dus! Wat een ellende!
Toen aten we dus uit de eigen voorraad: ovenfrites met een hamburger en doperwtjes.
Culinair absoluut niet verantwoord maar het was wel lekker.

Ik ben blij dat ik mijn persoonlijke schrijfopdracht ‘recept’ nu gehad heb van mijn lijstje … het volgende zal horror zijn zie ik…
Tot dan!

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.