Om mezelf te verlichten van mijn angsten, pijn en schuldgevoelens deed ik bij Baghwan een seance rebirthing.

 

                                                                      REBIRTHING

Leef zo dat je jouw leven wilt overdoen, dat is je plicht! Nietzsche [Nachlass]

OPNIEUW GEBOREN.

Het thema opnieuw geboren worden komt in alle religies en vele rituelen terug. De doop, de ontgroening [wie ontgroend wordt noemen we een feut]. Om de mores van het corps te leren moet de feut eerst een onbeschreven blad papier worden, een tabula rasa. Hij kan niets, mag niets en weet niets. In die gemoedstoestand kan de nieuwe mores gemakkelijk geïndoctrineerd worden.

MIJN MOEDER

Ik schreef me in voor een seance op het Bhagwan centrum . Toen ik er naar toe reed bedacht ik wat mijn moeder mij over mijn geboorte verteld had.
Maart 1945 was het nog steeds oorlog en de Engelsen wilden de Duitse V2, Vergeldingsraketten vernietigen of het vervoer er van traineren, door de spoorweg langs het Academisch ziekenhuis te vernietigen. De Duitsers hadden nog steeds de hoop de oorlog nog een volte face, ommekeer te geven met hun nieuwe wapen. Met gemak konden de raketten zware schade in Engeland aanrichten. Toen ik geboren moest worden regende het Engelse bommen

FEUT

Als feut moet ik de angst van mijn moeder gevoeld hebben, bij eerdere bombardementen waren we op de WC onder de trap gaan zitten. We hadden gezien dat het de veiligste plaats was. Als een huis getroffen werd bleef de trap bijna altijd overeind.

FREUD

Volgens de theorie van Freud is het van belang dat we oude trauma’s herbeleven en een onschuldige plaats geven in onze hersenen. De herleving zou ons bevrijden van de pijn en angsten die we bij de geboorte doormaken. Het zullen de bommen zijn geweest die mij zeiden lekker in de moederschoot te blijven ondanks de uiterst pijnlijke weeën die ze urenlang moest verdragen. Iets wat ze mij levenslang nadroeg. Je moet vermoed hebben dat deze wereld weinig goeds te bieden had want je bleef zitten in mijn baarmoeder.

Ze vertelde dat er een bom viel die al het licht uitschakelende. De dokters werkten bij kaarslicht en veel later kwam er gelukkig een generator. Ze begon dan te klagen: Ik heb zo’n pijn hevige moeten doorstaan door jou. Daarom ben ik zeker enig kind gebleven. Met een plopper en een tang hebben ze mij toch verlost van jou. En ze lachtte er niet eens bij. Je hoofdje was helemaal blauw en je huilde, krijste, gilde zo hard dat de Engelsen stopten met bombarderen. Ha, zei ik toch iets goeds gedaan, zo vroeg al in mij leven.
Ik moest dus de bombardementen en de, ook voor mij pijnlijke tangverlossing herleven, om verlichting te vinden en me zelf bevrijden van mijn angst en pijn.

HERBELEVING

Op het Bhagwan centrum leidde Swami Bodisatja . Hij was geheel in het oranje gekleed en droeg de houten ketting met in zijn mala de foto van Bhagwan. De kamer hing vol met zijn foto’s die me allemaal lachend aan leken te kijken. Big Brother is everywhere dacht ik. De kamer was behoorlijk hoog verwarmd, 25 graden. Daar was ik blij mee want ik moest me geheel ontkleden en ik dacht heel positief, logisch bij mijn geboorte was ik ook helemaal naakt. Swami pakte een grote plastic buis waar ik doorheen moest ademen. Mijn gezicht in die buis suggereerde ook het geboorte kanaal waar ik als feut doorheen moest. Hij zette muziek op van Dvorak, de negende symfonie met de opzienBARENDE titel: ‘Von der neue Welt’. Hij sprak me toe vroeg naar mijn geboorte ervaringen met een bezwerende stem. De muziek, de warmte, de suggestieve stem en het zien van het geboortekanaal, mijn ademhaling. Alles droeg er toe bij dat ik langzaam mijn bewustzijn verloor en uren later weer bij mijn positieven kwam….Huilend werd ik wakker.

HUG

Waarom ik huilde wist ik niet maar de Swami met zijn ongetwijfeld verlichte geest ook niet. Hij hield me wel heel liefdevol in zijn armen, maar dat was niet ongebruikelijk bij de Bhagwan beweging. Er werd heel wat afgeknuffeld, gezoend en omarmd, maar seks speelde daar geen rol bij. In mijn huwelijk voelde ik me al jaren affectief verwaarloosd maar dat gevoel heb ik bij de Bhagwan wel behoorlijk gecompenseerd. Er werd wat ‘afgehugged’.

BEVALLING

Ik voelde me loom, opgelucht en vroeg Bodisatja wat er in die twee uur gebeurd was Hij zette’ Von Der Neue Welt’ het langzame adagio, weer op en vroeg me te vertellen wat ik had doorgemaakt. Mijn God ik kon me niets zinnigs herinneren. Probeerde me een voorstelling te maken van een bevalling bij kaarslicht waarbij ik met grote tangen om mijn hoofd uit de vagina werd getrokken.
Hoe laat is het?, vroeg ik prozaïsch, half vijf zei de Swami die goed bij de tijd was. Ik had meer dan twee uur huilend in coma gelegen zonder herinnering en toen dacht ik: ‘maar dat heeft een baby ook die weet zich cognitief niets te herinneren van zijn of haar bevalling. De Swami troostte mij, hij zei: ‘bijna iedereen beleefd een gedeeltelijke amnesie, een klein stukje geheugen verlies tijdens de rebirthing. Maar de meesten voelen zich er na wel blij, gelouterd en van binnen schoon gewassen’.

PERMANENTE VERLICHTING?

Maar ik wilde meer dan een tijdelijke verlichting. Ik wilde permanent verlost zijn, zoals Bagwhan altid weer beloofde. Bevrijd van alle angsten, schuldgevoelens, eenzaamheid en faalangst. Ik wilde een zuiver bewustzijn zonder grijze mist. Ik wilde het Nirvana, desnoods het paradijs hier op aarde voor eeuwig en altijd. Rebirhting kon me dat niet geven.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.