Er zijn zoveel vormen van verslaving. En hoe kun je reageren op een verslaving. Weet je sowieso of het gaat om een verslaving of heeft iemand gewoon een gat in zijn hand. Wil je eigenlijk wel reageren en wat verwacht je dan van jou reactie. Is het iemand die je dierbaar is of een wildvreemde. Wil je de verslaafde jou mening opdringen of is het een kwestie van eigen schuld, dikke bult. Want je kan natuurlijk niet de hele wereld veranderen. En heeft de verslaafde ook een verantwoording. Het kan soms zo moeilijk zijn om begrip te tonen voor de ander.

In mijn werk heb ik met verschillende verslavingen te maken gehad. Om maar een paar te noemen, zoals seksverslaafd, gokverslaafd, verslaafd om te moeten stelen, koopverslaafd en drugsverslaafd. Hierop moest ik reageren, zoals van mij werd verwacht en zonder aanziens des persoons. Hierbij mocht ik mijn bevoegdheden niet overtreden. Als taxichauffeur werd er van mij verwacht dat ik fatsoenlijk bleef. Maar ik was een luisterend oor en kon mijn wil niet opleggen. Ik kan en moet ook niet willen om een mens te veranderen. Wel kun je adviseren om hulp te gaan zoeken, maar daarop zit niet iedereen te wachten. Ook de klanten niet die naar een casino gebracht of gehaald wilden worden.

Immers heeft dat ook geen zin, om als taxichauffeur tegen de klant te zeggen dat hij hulp moet gaan zoeken voor zijn alcohol verslaving. De klant is koning en als ik die verlies dan wordt er minder verdiend. Als agent heb je bevoegdheden om een verslaafde naar een gesloten kliniek te verwijzen.. Het gaat er nu even niet om of de opname wel of niet plaatsvond, De verslaafde zit voorlopig in de cel en geeft geen overlast meer in het uitgaansleven.

Wat een nieuwe verslaving is geworden, is het internet. Je kan er zelfs een muishand van krijgen. Vroeger kon je een muis in je hand krijgen. Dit woordje heeft dus meerdere betekenissen gekregen. Immers kan ik nu ook de muis in mijn hand houden. O ja, vroeger kreeg je ook een muis in je schoen.
Waar ik naartoe wil is, hoe internet de mens. Voorheen kon men kritiek hebben op een ander en in een ingezonden stuk, werd dit dan mogelijk geplaatst. Je moest er wel even voor gaan zitten en de brief op de post doen. Het was meestal geen impulsief gedrag.

Maar kijk eens hoe dat nu gaat. Men kan overal een mening achterlaten, wel of niet geregistreerd en wel of niet met je eigen naam. En of daar nu iemand op zit te wachten? Er zijn mensen die geen kritiek kunnen verdragen en er zijn er die zich alles aantrekken. Waar het mij omgaat is of we wel overal zo nodig onze mening moeten geven. Dat hangt ook af op wat voor een website je bent. Ook kun je vaak tussen de regels doorlezen dat het een mening is, die is overgenomen. Sommigen reageren zelfs zo erg naar een ander dat het pestgedrag wordt. Denk maar eens aan de Hyvers onder ons. Men kan zich niet verdedigen of men heeft het niet in zich om zichzelf te verdedigen. En dan kan het gaan, zoals ik deze week zag in het programma van De Wereld Draait Door, dat een gepestte scholier zijn leven had beeindigd.
De moraal van dit verhaal is dan ook, wees respectvol met je mening. Probeer jou mening niet op te dringen. Immers zijn wij allemaal verschillend en verschillen van mening. 

Communicatie is vaak het grootste probleem van de oplossing.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.