Geen belemmering in het denken.

Een roos groeit spontaan in mijn beleving. Elke kleur, er is geen grens. Mijn hart gaat tekeer als een droom zich ontpopt tot een prachtige vlinder. Geen rupsje meer.. die tijd is voorbij.

Na een lange slaap keert het kleine diertje terug als een prachtig fladderend wonder.

Een wondertje zal je denken.
Maar zoveel meer als ik het denk.

Als een ieder kon voelen wat ik voelde als dit kleine wondertje zich op mijn huid laat glijden. In alle pracht bevind zich daar de mogelijkheid om zich uit te spreidden over meer dan mijn intieme maar geweldige wereld. Hoe kan het toch dat mijn wereld zich zo gemakkelijk uitstrekt met het dansen van de vingers.

De mogelijkheid is ontstaan om meer te zijn dan een slapende cocon.