relaties; een bron van vreugde of van stress
Ik heb 2 maanden een vriend gehad, eindelijk een nieuwe relatie, dacht ik.
We hadden 1 ding gemeen;gedichten schrijven.
Herkenden veel van elkaars leven, beiden veel meegemaakt en een traumatische jeugd.
Al snel kregen we problemen, door zijn onzekerheid ging hij manipuleren en werd dominant.
Ik heb een verleden van machtsmisbruik, dit werkte averechts.
Hij was zo gevoelig, te gevoelig. Erg afhankelijk.
Ik zag mezelf erin terug hoe ik vroeger was.
Ik wou hem helpen, maar besefte dat dit geen gelijkwaardige relatie was.
Hij vertelde me meerdere malen, zonder jou heb ik geen leven. Ik wou die verantwoordelijkheid niet en vond dat hij ook zonder mij gelukkig moest kunnen zijn.
Ik voelde hierdoor een druk.
Na verscheidenen ruzies die uit de hand liepen zijn we naar de huisarts gegaan.
Het was de bedoeling om relatietherapie te volgen.
Ik begon steeds meer te twijfelen. Dit kon niet gezond zijn als dit al binnen een maand noodzaak was.
En ik had al zoveel meegemaakt, alleen maar zorgen en problemen. Daarnaast zit ik in een hectische fase in verband voogdij van mijn dochter.
De derde rechtszaak komt eraan.
Het doet pijn om voor mezelf en dochter te kiezen.
Waarom kon dit niet samen met mijn nieuwe relatie.
Ik ben bij mezelf te rade gegaan en kwam tot het besef dat ik eerlijk moest zijn in mijn gevoelens en vraagtekens.
Heb aangegeven een poos rust te willen. Door zijn slachtofferhouding, werden mijn twijfels bevestigd.
Ik kon zo niet verder.
Vandaag heb ik de knoop doorgehakt.
Mijn hoogste prioriteit is dat mijn dochter weer bij mij kan komen wonen, ook al is die kans klein
Tot slot een gedicht wat ik vandaag heb geschreven.
Zorg goed voor jezelf
Ervaar veel spanningen en stres
Dit is een belangrijke levensles
Het speelt op verschillende niveaus in mijn leven
Belangrijk is dat ik mezelf aandacht blijf geven
Mezelf zoveel mogelijk ontlast
Van alle overtallige ballast
Rust en ontspanning hebben hoge prioriteit
Dat het draaglijker wordt en ik minder lijd
Zorg dragen voor evenwicht en balans
Hierdoor geef ik me ruimte en een nieuwe kans
Heb bergen beklommen, door diepe dalen gegaan
En geleerd ik ben sterk, ik kan het aan
Laat een reactie achter
Teddybeer schreef op 17 Jan 2012 om 12:23
heel mooi geschreven, ik hoop dat het je lukt om je dochter bij je te krijgen, ik zal voor je duimen.
basgeldrop schreef op 17 Jan 2012 om 17:56
Super mooi geschreven, zorg goed voor je zelf! Dikke duim en fan erbij!
Hondfikske schreef op 17 Jan 2012 om 19:38
Mooi geschreven....wens je succes met je dochter...duim!
Angela1958 schreef op 31 Jan 2012 om 10:25
Meisje, je bent sterk.... dat weet je, je kan het!
Knuffel......
Lid sinds 4 maanden
39 reacties geplaatst
30 artikelen beoordeeld
17 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
shirley8 beveelt aan
- Zelfheling bestaat dat?ik geloof in een zelfherstellend vermogen van mijn lichaam
- Gastenboek ter ere van Xead!
- Helderziende....helder of niet?
- Na het gevoel van blijheid ontstaat de stilte. Drie dagen later
- Als leven pijn doet, een gedicht over mijn leven.
- Nu ik toch ga sterven, dan liever maar met zo weinig mogelijk pijn
- Vechten voor je kind, als een leeuw









Jack-Hage-Sr schreef op 17 Jan 2012 om 00:25
Dit is de automatische duimmachine van Jack. Ik ben er niet!
U heeft zojuist 1 duim verdiend. Piep........... ;).......;)
De duimmachine bevind zich momenteel in een heftige testfase ! :) Soms helemaal van slag!