Persoonlijke mail kan zomaar bij de verkeerde persoon belanden en dan?

Een onaangename verassing
De dik gedrukte letters van de ongeopende mail in mijn inbox geven mij geen rede tot enige ongerustheid. Het is een ongeopende mail waarvan ik er per dag meerdere ontvang. Ik ken de afzender. De titel van de mail lijkt onschuldig, het gaat over een onderwerp wat ik de laatste tijd regelmatig heb zien langskomen. Als ik de mail openmaak geloof ik me eigen ogen niet. Hoe kan dat? Ik gooi er in volkomen stilte een krachtterm uit. Nee, dat kan niet waar zijn.
Mijn vrouw vraagt gezeten vanachter de eettafel of er wat belangrijk is. Nee, niets bijzonders antwoord ik haar. Ik heb geen enkele behoefte haar nu uit te leggen hoe ik mezelf in moeilijkheden heb gebracht.

Grote problemen
De woorden in de mail die ik heb geschreven zijn bitter van toon. Ik heb ze geschreven omdat ik gefrustreerd en boos ben en ik dat met enkele mensen wou delen. Het was nooit de bedoeling dat degene waarover ik mijn hart lucht dit zou lezen.
Degene waarover ik schrijf heeft nu dus alles gelezen en is dan ook terecht kwaad en verder heeft hij veel vragen. Hoe kan het dat ik dit soort zaken over hem schrijven? Schrijf ik altijd dit soort dingen achter zijn rug? Wat bedoel ik? Het zijn allemaal terechte vragen. Nu hij mijn woorden heeft gelezen die voor anderen bedoeld waren ben ik de klos. Ik kom nu als heel oneerlijk over. Ik heb de jarenlange band van vertrouwen om zeep geholpen. Dit zal verstrekkende gevolgen hebben voor onze relatie. Hoe kon ik zo ongelofelijk stom zijn, om deze mail naar hem toe te sturen? En dan voor de tweede keer. Niet zo lang gelden heb ik ook al een dergelijke fout gemaakt. Ik check juist daarom nu elke mail op een eventueel verkeerd adres voor ik op verzenden druk en nu is het dus weer mis gegaan. Hoe trek ik alles weer recht, als dat al mogelijk zo zijn.

Mijn antwoord
Ondanks het vroege uur op de zondagochtend en ondanks mijn eerdere intentie om te gaan ontbijten geef ik meteen antwoord. Ik wil deze zware emotionele last meteen lossen, het zware beklemmende gevoel van mijn maag halen om plaats te kunnen maken voor het ontbijt. Alles van me af schrijven. Het antwoord gaat over eerlijkheid, over denken wat je van elkaar vind, over het juist niet achter de rug om praten en dus geen geheim maken van wat je denkt. Het is daarom dat ik de betreffende mail naar hem stuur, schrijf ik. Het is gelogen. Ik tik uitgebreid de theorie waar ik heel erg in geloof. Letter voor letter vormt zich de visie die ik heb, waar ik achter sta, waar ik naar streef. Waar ik voor ga. Ik wil eerlijk zijn, ik wil geen kwaad spreken over een ander en zeker niet achter de rug van anderen om praten. In de praktijk is het me nu dus niet gelukt. En mijn antwoord is dus niet helemaal waarheidsgetrouw want deze mail was natuurlijk niet voor hem bedoeld. Maar ik moet iets om mezelf te redden. Het geeft mij geen goed gevoel maar ik moet en wil mij uit deze netelige situatie redden. Verder geef ik een uitgebreide toelichting over de door mij geuite mening, maar dat voelt aan als bijzaak.

De oorzaak ontdekt
Nadat ik mijn antwoord verstuur blijf ik de rest van de dag zitten met de gedachten hoe dit gaat aflopen. Ik kan mij het echt niet voorstellen dat ik het bewuste mailtje aan de betreffende heb gestuurd. Het is laat in de avond als ik nog eens de tijd heb om mijn mail te checken. Ik open de mail die de benadeelde persoon heeft gestuurd. In enkele seconden wordt het mij duidelijk waar het mis is gegaan. Ik heb mijn gevoelens geuit aan enkele personen, toen een van deze persoon mij geantwoord heeft is dat via een cc aan de getroffen persoon gebeurd. Daar is het fout gegaan. Op deze manier heeft hij alles kunnen lezen. Het geheel voelt aan als een persoonlijke wikileak. De internet site waar allerlei gelekte vertrouwelijke informatie is te lezen. Door een onzorgvuldige handeling is vertrouwelijk bedoelde informatie naar buiten getreden. Nu kom ik tot de conclusie dat ik een verkeerd antwoord heb gegeven. Ik heb mezelf tegenover de betrokken persoon verder in de nesten gewerkt. Met een beetje logisch redeneren kon hij namelijk begrijpen dat ik deze mail niet aan hem heb gestuurd en dat de door mij beweerde eerlijkheid een gelogen waarheid is. In een poging mijn huid te redden, heb ik een nog groter gedeelte van mijn huid beschadigd. Simpel door niet helemaal eerlijk te zijn. En ook nu weer wordt ik geconfronteerd tussen een scherpe kloof tussen waar ik naar streef namelijk eerlijkheid en de praktijk van mijn handelen namelijk liegen. Dit alles verdient geen schoonprijs.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.