Sommige mensen hebben er last van. De een heeft er vaker last van in openbaar vervoer de andere in restaurants en ga zo maar door. Ik heb zelf er 1 jaar last van gehad, ben er van genezen! dus ik zal wat goede tips geven.

Hoe kom je eraan?

Een paniekstoornis kan ook erfelijk aangelegt zijn, dus het kan zijn dat meerdere mensen in je familie er last van hebben of hebben gehad, of die er gevoeliger voor zijn.  Maar meestal komt het omdat je iets naars heb meegemaakt, bv een trauma, of je heb iets niet goed kunnen verwerken. En waarschijnlijk onstaan daaruit paniekaanvallen. Want paniekaanvallen komen niet zomaar uit de lucht vallen. Er zijn wel enkele methodes om je paniekaanvallen en angsten te verminderen, zoals bv therapie of medicatie enz.

Hoe ga je er mee om?

Makkelijk is het niet, het beperkt je met veel dingen, meeste ontwikkelen ook Agorafobie oftewel straatvrees. Je durft geen stap meer buiten te zetten, je durft bv geen boodschappen te doen, uit angst dat je daar flauw valt of dood neervalt. Natuurlijk gebeurd dit niet. Dat zeg ik nu ook achteraf, maar eerst dacht ik dat dat dus echt ging gebeuren. Het beste is om je angst onder ogen te komen. Hoe langer je het gaat vermijden, hoe  groter de angst word, en dan durf je helemaal nergens meer heen, tenzij er iemand bij is. Wat ook belangrijk is om je adem onder controle te houden, hoe sneller en zwaarder je ademt hoe erger je je gaat voelen. Of neem een kalmeermiddel voor je weg gaat. Helaas werken kalmeermiddelen zoals bv Oxazepam niet of niet genoeg, en kan een antidepressivum helpen, dat haalt namelijk het scherpe randje van je angsten af, waardoor je minder snel in paniek raakt en schrikt van je lichamelijke klachten die je meestal krijgt bij een aanval. Dit helpt je te functioneren in het dagelijks leven.

De sympthonen

Elke aanval is anders, de ene keer heb er maar 2 van de andere keer meer.

- Hartkloppingen

- gevoel te stikken en benauwd

- misselijk of duizelig, en gevoel dat je gaat flauwvallen

- pijn of drukgevoel in de borststreek

- tintelingen, vooral in de handen en benen              

En van die dingen kan je behoorlijk schrikken, je denk dat je dood gaat. Je word bang voor de angst.

En verder..

Ik kon er niet mee omgaan, bij mij was het daar voor te hevig, en zat te ver in mijn angsten. Hoe ik genezen ben is toen ik het echt niet meer zag zitten, ik was de aanvallen meer dan zat en niks hielp, dus ik zocht hulp bij een Psyciater, en kreeg een antidepressivum voorgeschreven, De eerste 2 weken werden de aanvallen erger volgens de Phyciater, maar na die 2 weken zou het minder worden, en het scherpte randje zou weggehaald worden  van me angsten. En JA dat deed het ook, het ging beter, niet gelijk natuurlijk, maar naarmate en hoelanger ik het gebruikte hoe beter het ging. Helemaal geweldig, durf weer (bijna) alles en heb geen paniekaanvallen meer.

Reageren?