Dit verhaak heb ik twee maanden als debuut op de Xead-website geplaatst en trok daarmee zes lezers. Ik snapte daar geen hout van omdat het écht een leuk verhaal is waarin tot en met de laatste alinea niets is wat het lijkt. Het kan zijn dat mijn onervarenheid daar debet aan was. Om die reden plaats ik dit (aangepaste) verhaal opnieuw. Veel leesplezier!

Foei, die pa toch!

Stefan Rademakers, Teertuinen, Amsterdam
Stefan at van het ontbijt dat zijn vader Ronald voor hem had klaargemaakt. Zijn vader was ruim vier jaar geleden bij hem ingetrokken. ‘Het is maar voor een maand of drie’, zei hij na de begrafenis van zijn vrouw toen hij tot tranen toe geroerd vroeg of hij tijdelijk bij mij mocht wonen, ‘in die tijd heb ik wel een passende oplossing gevonden. Ik kan niet tegen alleen zijn, ik wil het liefst familie om me heen hebben.’ Uiteraard zei ik ja, wat kon ik anders? Nu, vier jaar later, bivakkeert pa nog steeds bij mij in huis.Mijn vader keek op uit de Telegraaf die hij zo wist te verkreukelen dat de krant voor een ander niet meer te lezen viel. ‘Wil je nog een eitje?’ vroeg hij vriendelijk.‘Nee bedankt! Ik moet naar kantoor.’
‘Ja, dat moet ook gebeuren, al snap ik nog steeds niet wat jij ziet in het verkopen van begrafenispolissen. Dat is geen kritiek hoor, maar als vader hoop je toch dat je kind iets van zijn leven maakt! Maar goed, ieder mens recht op zijn eigen keuzes, ook foute keuzes.’
‘Het lijkt anders verdomt veel op kritiek pa.’
‘Sorry, zo heb ik dat niet bedoeld. Komt die oude mevrouw waar jij mij omgaat vanavond weer een vorkje meeprikken?’
‘Ze heet Ingrid, dat weet je best!’
Ronald sloeg met zijn vlakke hand tegen zijn voorhoofd. ‘Ja nu je het zegt kan ik me dat herinneren, stom van me. Maar komt ze mee-eten of niet?’
‘Ja.’
‘Dan weet ik dat, dan kan ik met boodschappen doen daar rekening mee houden. Eigenlijk ben jij wel een bofkont met een vader in huis die het huishouden bestierd Stefan.’
‘Ja pa, ik heb met jou de hoofdprijs binnengehaald. Nou, ik moet gaan, tot vanmiddag.’
‘Tot vanmiddag knul.’

Rembrandttoren, kantoor ISR-verzekeringen, Amstelplein, Amsterdam
‘Leven&Dood, is ons brood. Verkoper van de maand Cees Wind!’ stond op een sandwichboard voor de counter van de kantinebalie. Stefan en Ingrid rekenden hun bestellingen af en liepen naar een tafeltje.
‘Mijn vader weet dat je vanavond blijft mee-eten’, zei Stefan.
‘Plegen we geen overkill?’ vroeg Ingrid Adelaar. ‘Ik ben de afgelopen tijd wel erg vaak gast bij jullie aan tafel geweest?’
‘Welnee, pa moet maar wennen aan het idee dat jij een belangrijk onderdeel van ons leven gaat worden.’
‘Jij kent je vader het best. Kan ik iets meenemen om hem een beetje te paaien?’
Stefan hoefde over de vraag niet na te denken. ‘Kersenbonbons, daar is hij stapelgek op.’
Ingrid knikte. ‘De Albert Heijn bij ons in Osdorp verkoopt kersenbonbons. Ik schaf daar straks wel een flinke doos aan. Ik rij vanmiddag niet met je mee, ik heb een paar uur vrijaf genomen om voor Margriet bij V&D een diplomatenkoffertje uit te zoeken, dat kind heeft het zo druk met haar studie dat ze daar niet aan toekomt. Morgen ben ik trouwens de hele dag vrij.’
Stefan knikte. ‘Goed dat ik het weet.’
Ingrid nam een hap van haar huzarensalade. ‘Lekker spul! Voordat jij thuiskomt ben ik waarschijnlijk al op de Teertuinen. Is het goed als ik van het bubbelbad gebruik maak?’
‘Ja, uiteraard! Je hebt de sleutel, doe alsof je thuis bent.’

Stefan Rademakers, Teertuinen, Amsterdam
Ingrid geurde heerlijk toen Stefan twee glazen rode wijn inschonk. Ronald bediende zich uit een fles jonge jenever.
‘Heb je hachee gemaakt pa?’ vroeg Stefan die de uienlucht in huis opsnoof.
‘Ja, de sukadelapjes waren vandaag in de aanbieding. We kunnen vannacht gezellig de dekens omhoog blazen.’ Ronald lachte aanstekelijk.
‘Lekker romantisch type ben jij!’
Ronald reageerde geschrokken. ‘O, sorry, ik heb er niet bij stil gestaan dat je vannacht wilde scoren!’
‘Het is wel goed pa.’
‘Ik heb een aardigheidje voor je meegebracht Ronald.’ Ingrid haalde een gezellig verpakte doos uit een plastic boodschappentas en overhandigde die aan Ronald.
‘Wat attent!’ Ronald pakte de doos aan en trok het papier ervan af. ‘Jeempie, kersenbonbons! Normaal gesproken ben ik verzot op kersenbonbons, maar dan moeten ze wel door chocolaterie Berends op de Haarlemmerstraat vervaardigd zijn. Van die gore Mon Chéri krijg ik altijd verschrikkelijke maagpijn en ik raak acuut aan de schijterij. Maar ik stel het gebaar op prijs Ingrid, bedankt, ik geef deze doos morgen wel met de chemokar mee!’Stefan en Ingrid keken elkaar met een blik van verstandhouding aan en pakten hun wijnglazen van de salontafel. ‘Proost schat!’ zei Ingrid met een bevallige glimlach en nam een grote slok wijn.
‘Nou, nou’, zei Ronald, ‘jij bent er ook niet vies van zeg! Je tikt dat glas wijn wel erg gemakkelijk achterover! Ergens had ik had kunnen weten dat je van een stevige borrel houdt gezien al die kraaienpoten rond je lodderogen, ben je een alcoholiste Ingrid?’
‘Ja, dat weet je toch, we zijn elkaar vaak genoeg bij een AA-bijeenkomst tegengekomen.’
‘Touche’, zei Ronald sportief. ‘Dan zullen die kraaienpoten wel het gevolg van ouderdom zijn. Stefan vertelde laatst dat je zevenenvijftig bent en dat zou ik je niet geven vrouwtje, mijn complimenten, je ziet er nog patent uit voor je leeftijd.’
‘Zeg pa, stop je nou een keer met die onzin? Je weet heel goed dat Ingrid achtendertig is, dat heb ik je vaak genoeg gezegd.’
‘Sorry, sorry, mijn fout! Maar jij bent pas vierentwintig Stefan, dat geeft nog steeds een enorm leeftijdsverschil met Ingrid.’
‘Dat gaat je geen klap aan! Al wil ik een relatie met iemand van tachtig, dat is mijn zaak!’
‘Ja, tuurlijk is dat zo. Maar je moet wel bedenken dat wanneer Ingrid vroeg de overgang ingaat, je aardig wat voor je kiezen krijgt. Ik weet nog goed dat bij jouw moeder op haar drieënveertigste de overgang begon. Man, gek werd ik ervan. Die ongein heeft tot haar vijftigste geduurd. Ik was dolgelukkig weer een normaal mens in huis te hebben, maar ja, toen ging dat egoïstische kreng dood en bezorgde ze me opnieuw een rottijd. Maar je hebt gelijk, ik moet me niet met jouw zaken bemoeien. Ik plaats alleen wat kanttekeningen om als bezorgde vader alles helder voor je op een rijtje te zetten, dat zie ik als mijn vaderlijke plicht. Liefde maakt blind en dan is het mijn taak jou de ogen te openen jongen.’Ingrid zette haar wijnglas op tafel. ‘Ja, in dat laatste ben je erg bedreven. Toen ik vanmiddag lag te bubbelen, kwam jij om de haverklap binnen om te vragen of ik iets nodig had en gaf daarbij je ogen goed de kost voyeur!’
Ronald kleurde een beetje. ‘Door de afwezigheid van Stefan was ik de gastheer. Als ik niet was binnengekomen had je tegenover Stefan je beklag gedaan dat ik je niets had aangeboden. Vrouwen, het is ook nooit goed!’
‘Ja, ik zag aan de knobbel in je pantalon dat je me dolgraag iets wilde aanbieden. Waarom heb je dat eigenlijk niet gedaan Ronald, wie weet had ik ja gezegd?’
Ronald kon geen gevat antwoord bedenken en stond op. ‘Ik ga de borden volscheppen, komen jullie zo?’ Zonder antwoord af te wachten liep hij naar de keuken.
Stefan knikte naar Ingrid. ‘Puntje gescoord!’

Na het toetje liet Ronald een onbeschaafde boer. ‘Ik ga koffie zetten, gaan jullie tortelduifjes maar in de huiskamer zitten, ik breng de koffie wel na.’
Stefan liep naar Ingrid en gaf haar provocerend een kus op de wang en liep gearmd met haar naar de huiskamer.
‘Het is eigenlijk wel een goeierd’, zei Ingrid met een vaag lachje toen ze hadden plaatsgenomen op de bank. ‘Toen ik vanmiddag uit de badkamer kwam, gaf hij mij een speels tikje op mijn billen en verexcuseerde zich met de smoes dat hij last van een spastische arm had.’
Stefan trok een bedenkelijk gezicht. ‘Heb je hem wel van repliek gediend?’
‘Een beetje, ik zei dat zo’n arm een man alleen goed van pas kan komen.’
Stefan en Ingrid hadden nog schik toen Ronald de koffie binnenbracht. ‘Mag ik meedelen in de pret?’
‘Ja’, zei Stefan, ‘kijk maar in de spiegel.’
‘Nou, een beetje respect is er ook niet meer bij.’ Ronald liet zich in zijn fauteuil zakken. ‘Zo, dat doet een mens deugd. Zeg Ingrid, Stefan vertelde laatst dat je een dochter hebt, Paardenbloem was haar naam als ik het goed onthouden heb?’
‘Margriet!’
‘Ik zat in de buurt. Hoe oud is ze?’
‘Negentien, ze studeert exacte wetenschappen aan de Vrije Universiteit.’
‘Sodeju, dan heb jij jouw pretdoos wel erg vroeg aan het werk gezet! Je moet een jaar of negentien zijn geweest toen je Margriet wierp?’
‘Ja rekenwonder, wat is daarmee?’
‘Niets natuurlijk! Er zijn wel meer dames die zich op prille leeftijd bezighouden met seks. Ik heb zelfs horen verluiden dat door volwassen mannen vaak flinke bedragen worden betaald voor seks met tienermeisjes, daar weet jij vast alles vanaf neem ik aan?’
‘Jazeker! Mannen zoals jij hebben daar nu eenmaal de wildste fantasieën over. Maar je hebt pech Ronald, mijn seksleven houd ik strikt privé!’
‘Tuurlijk, tuurlijk, je hebt volkomen gelijk! Ik vind het alleen jammer dat je daar niet over wilt vertellen, ik houd wel van pikante verhalen uit de oude doos.’
Stefan greep in. ‘Pa, stop je daar nou een keer mee?’
Ingrid maakte met haar hand een sussende beweging. ‘Ik kan best voor mezelf opkomen schattebout’, zei ze lachend.
Stefan verexcuseerde zich. ‘Uiteraard, sorry!’Ronald grijnsde smerig. ‘Zoals ik al vermoedde was je blijkbaar al op prille leeftijd druk doende met seks. Na de geboorte van Margriet heb je als alleenstaande moeder vast een regiment soldaten over je heen laten gaan om een man te kunnen strikken die voor jou en Margriet wilde zorgen neem ik aan?’
‘Dat gaat jou geen kloot aan!’ zei Ingrid die de opmerkingen van Ronald helemaal zat begon te worden.
‘Nee, mij niet! Maar het moet voor Stefan toch behoorlijk belastend zijn om er weet van te hebben dat zijn liefje door jan en alleman van binnen en van buiten door wildvreemden is bepoteld! Ik zou er niet aan moeten denken dat zo’n vrouw naast me in bed lag. Ik zou op slag impotent worden, of homofiel, dat kan ook! Maar goed, als Stefan daar geen moeite mee heeft zul je mij daar niet over horen.’
Stefan sprong kwaad overeind. ‘Ik heb alleen moeite met jou ouwe gek! Je stookt je het apelazarus om een wig tussen mij en Ingrid te drijven, maar dat gaat je niet lukken!’
‘Daar zou ik maar geen geld op inzetten jongen.’ Ronald glimlachte naar zijn zoon.
Ingrid stond op en omhelsde Stefan. ‘Ik ga op huis aan. Wat doe jij lieverd, blijf je thuis of wil je de nacht liever bij je prinsesje doorbrengen?’
‘Bij jou natuurlijk, ik ben mijn vader helemaal zat.’
‘Prinsesje, prinsesje!’ zei Ronald snerend, ‘het mocht wat! Misschien als je gillend uit een nachtmerrie wakker wordt dat je kunt doorgaan voor de prinses op de erwt Ingrid, al zou ik de omschrijving helleveeg meer toepasselijk vinden. Maar ieder zijn meug zeg ik altijd maar! Al wil Stefan een geit neuken, ik bemoei me daar niet mee! Hoewel ik een geitenneuker beter zou kunnen begrijpen dan een jonge kerel die op ouwe vrouwtjes valt.’
Ingrid schudde zuchtend haar hoofd. ‘Rij je met mij mee Stefan?’
‘Nee, dat is niet handig. Ik kar wel achter je aan.’
‘Prima! Dag Ronald, bedankt voor de verpeste avond!’
‘Graag gedaan!’
Ingrid liep weg, nam haar jas van de kapstok en verliet de woning.
‘Wat bezield jou toch pa? Het lijkt haast wel alsof je jaloers op me bent?’
Ronald spreidde zijn armen. ‘Ik ben niet jaloers, echt niet! Ik wil jou behoeden voor een grote misstap. Ingrid ziet jou alleen maar als seksspeeltje, meer niet! Al die vrouwen van haar leeftijd hebben daar behoefte aan. Kijk maar naar die overrijpe vrouwen die op tv verschijnen, stuk voor stuk hebben ze wel een jong vriendje aangeschaft om mee te kunnen pronken en voor de seks natuurlijk!’
‘Ach man, je bent knots! Zo is Ingrid niet.’
‘O nee! Dan moet je voor de gein een keer aan haar vragen of ze met je wil trouwen. Duizend tegen één dat ze nee zegt. En als een vrouw op haar leeftijd nee tegen een huwelijksaanzoek zegt, dan weet je wel hoe laat het is! Je bent een levende dildo voor haar Stefan, meer niet!’
‘Zak in de stront gefrustreerde idioot! En nog wat, ik eis dat je morgen je excuses aan Ingrid aanbiedt, als je dat niet doet, flikker ik je het huis uit, ben ik duidelijk genoeg?’
‘Nou ja zeg, verkies jij een verlopen snollentrol met bastaardkind boven je bloedeigen vader?’
‘Absoluut!’
‘Nou, ik zal erover nadenken!’
‘Niet nadenken, maar doen!’ Stefan liep weg en gooide de buitendeur met een knal dicht.

Ingrid Adelaar, Weldam, Amsterdam-Osdorp
Stefan lag in de armen van zijn prinses na te genieten en streelde haar door de haren. ‘Ik ben blij dat ik je heb leren kennen schat, ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld als met jou.’
‘Ik ben ook gelukkig met jou Stefan, ik hou echt van je. Alleen vind ik het verdomde jammer dat jouw pa zo naar doet. Valt er nou niets te bedenken om de omgang met hem te normaliseren?’
‘Dat komt wel goed, geloof me! Maar nu een totaal ander onderwerp, ik wil je een voorstel doen, wat zou je ervan vinden om met mij te trouwen?’Stefan merkte een schrikreactie. ‘Poeh, die had ik niet zien aankomen! Ik euh, ik weet niet goed wat ik hierop moet antwoorden?’
‘Wat dacht je van: “ja.”
‘Ja, ik euh, ik bedoelde nee te zeggen! Ach, dat bedoelde ik ook niet. Ik wil erover nadenken, het is nogal een beslissing om te nemen!’
Shit, dacht Stefan, zou pa dan toch gelijk krijgen? Nee, dat was onzin, hij moest geduld betrachten. ‘Dat begrijp ik heel goed schat.’

Rembrandttoren, kantoor ISR-verzekeringen, Amstelplein, Amsterdam
Stefan had een prima ochtend gehad, maar liefst elf waardeloze polissen had weten te slijten. Tijdens de middagtheepauze leunde hij tevreden achterover. Zijn privémobieltje liet van zich horen, hij keek op de display en zag dat Ingrid hem probeerde te bereiken. ‘Hoi Ingrid, wat verschaft met het genoegen?’
‘Ik heb net iets ongelofelijks meegemaakt, ik had je vader aan de lijn die stotterend zijn excuses aanbood voor zijn onbeschofte gedrag. Het kostte hem hoorbaar moeite, maar hij wist een soort van excuses over zijn tong te duwen.’
‘Dat is goed nieuws, je hebt hem eindelijk op zijn knieën gekregen schat.’
‘Dat nog niet, hij vroeg of ik om drie uur vanmiddag langs wilde komen om een presentje in ontvangst te nemen als goedmakertje. Wat vind jij, moet ik dat doen?’
‘Lijkt me wel, als hij een goeie beurt bij je wil maken moeten we hem vooral geen strobreed in de weg leggen, daar hebben we later alleen maar profijt van.’
‘Dan doe ik dat! Kun je over een uurtje thuiskomen, dan maken we er een dolle middag van?’
‘Ja, uiteraard, tot straks!’
‘Ja, tot straks.’
Stefan glimlachte en borg zijn mobieltje op, zijn dag kon niet meer stuk. Hij kreeg eindelijk een privéleven dat niet iedere dag bol van de spanningen stond! Zijn vader had bakzeil gehaald.

Stefan Rademakers, Teertuinen, Amsterdam
In een perfect humeur maakte Stefan de voordeur van zijn appartement open en liep naar binnen. Hij hoorde zijn lievelingsmuziek, de Bolero van Ravel door het huis schallen en glimlachte, de stemming zat er blijkbaar al goed in. Hij hing zijn jas aan de kapstok, liep de huiskamer in en bleef stokstijf staan. ‘Wat zal ik nou beleven! Ingrid, pa, wat heeft dit in godsnaam te betekenen?’ Hij liep naar de stelling met apparatuur en schakelde de geluidsinstallatie uit.
Ingrid lag naakt over de salontafel en probeerde geschrokken overeind te komen. Zijn vadsige vader zat naakt op zijn knieën en bracht zijn hoofd omhoog. ‘Als ik je moet uitleggen wat dit moet voorstellen ben ik in mijn opvoeding ernstig tekort geschoten jongen’, zei Ronald in een poging de gênante vertoning een draai te geven.
‘Het is niet wat het lijkt schat!’ zei Ingrid die van de salontafel afkwam.
‘Het is niet wat het lijkt! Denk jij dat ik van lotje getikt ben of zo! Je bent aan het vreemdgaan met mijn vader!’
Ronald haalde zijn schouders op en verzamelde zijn kledingstukken. ‘Als je gewoon om zes uur thuis was gekomen had je er nooit iets van gemerkt hoorndragende klojo!’
Stefan ontplofte van woede. ‘Stelletje hypocriete hufters, dit is zeker al een hele tijd aan de gang neem ik aan? Dat hele geruziegedoe tussen jullie twee was alleen maar bedoeld om mij zand in de ogen te strooien! Nou, wat mij betreft mogen jullie voortaan je gang gaan, maar niet in mijn huis!’ Stefan keek op de wandklok. ‘Het is tien voor half vijf. Ik ga naar de kroeg om af te koelen en kom om negen uur terug. Die tijd gebruiken jullie om je spullen in te pakken en met de noorderzon te vertrekken. Waag het niet om in mijn huis te blijven, want dan sta ik niet voor de gevolgen in!’‘Stefan’, zei Ingrid benepen, ‘doe niet zo bekrompen schat, het blijft toch in de familie!’
‘Achterlijke hoer! Jou wil ik zeker nooit meer zien!’ Met grote passen verliet Stefan met zijn jas over zijn schouders de woning.

Het was merkwaardig stil in huis toen Stefan zijn huis binnenliep. Hij trok in de keuken een fles wijn uit het wijnrek en ontkurkte de fles waarmee hij naar de huiskamer liep. Hij voelde vreemd genoeg toch enige wroeging. Was hij niet te hard voor Ingrid geweest, een vrouw uitschelden voor hoer was niet erg complimenteus? Met zijn vader kwam het vanzelf wel weer goed. Nou ja, maar afwachten hoe de zaken zich zouden gaan ontwikkelen. Hij sloot zijn ogen en liet de stilte weldadig op zich inwerken, het was meer dan vier jaar geleden dat het zo stil in huis was geweest. Plots verstoorde de deurbel de rust. Stefan liep naar de voordeur en maakte die open.
‘Hé, prinses! Ik heb net een flesje wijn opengetrokken om deze memorabele dag te vieren!’
‘Heerlijk lieverd!’ Margriet liep met haar stralende glimlach naar de huiskamer en schopte haar schoenen de lucht in voordat ze op de bank plaatsnam. ‘Mama heeft jouw pa binnengehengeld Stefan, hij is bij haar ingetrokken! Als mammie eenmaal haar wellustige zinnen op een man heeft gezet, kan geen enkele echte kerel aan haar klauwen ontsnappen. Een knap stukje acteerwerk hebben jullie ten beste gegeven, mijn complimenten!’ Margriet schonk wijn in,
Stefan haalde een nat keukendoekje uit de keuken en veegde de salontafel schoon. ‘Even wat ouderlijke liefde wegpoetsen schat.’ Hij nam naast Margriet op de bank plaats en overhandigde haar een glas. ‘Op ons schat!’
‘Daar proost ik graag op. Goh wat ben ik blij dat ik niet meer de enige ben die naar de verhalen van mijn moeder moet luisteren. Als student aan de VU, is wonen op het Weldam buitengewoon handig, ik hoef de straat maar over te steken en ik ben op de faculteit. Maar ja, ik moet dan wel dagelijks luisteren naar wat mijn hitsige moeder over haar veroveringen te vertellen heeft. Zelfs ik krijg wel eens rooie oortjes als ik hoor wat mevrouw allemaal uitvreet. Ik ben als student heus wel wat gewend, maar soms worden haar verhalen me iets te gortig.’ Margriet zette haar glas op tafel. ‘Zo, nu wil ik terugkomen op jouw vraag van vannacht. Ik heb over het aanzoek nagedacht en mijn antwoord is ja, ik wil dolgraag met je trouwen, maar pas na mijn afstuderen!’‘Meen je dat! Je maakt me hiermee zielgelukkig.’ Hij drukte Margriet stevig tegen zich aan.
Margriet klopte hem liefdevol op zijn schouder. ‘Ik zit nog wel met een brandende vraag schat’, zei ze zacht in zijn oor. ‘Ma is hier vaak blijven slapen om de act voor Ronald geloofwaardig te maken. Heb jij, euh, ik bedoel te vragen, heb jij weleens seks met mijn moeder gehad?’
‘O nee, daar is nooit sprake van geweest!’ Stefan bloosde, hij bloosde altijd als hij een leugen vertelde.

Reageren?