Het vervolg van mijn vaders laatste maanden

7 December 2008

Paps had dat weekend zn 2de kuur. Nog 2 en dan weten we meer! Z'n haar begonwat uit te vallen. Maar wonderlijk was wel dat hij nog steeds niet ziek was. Wat hij wel was, moe erg moe. Dus na de kuur sliep hij thuis erg veel. Donderdag werd hij weer opgenomen om de 2de kuur te starten, maar dit werd uitgesteld omdat zn bloed niet in orde was. Z'n Kalium was te hoog, dus hebben de artsen 2 medicijnen uit zn dagelijkse hoeveelheid gehaald. Wat tot gevolg had dat z'n bloeddruk te hoog wordt. 185/115. Het andere medicijn wat ze hadden gekort was een pijnstiller. Daar kreeg hij een hogere dosis Tramadol voor terug. Dus de pijn was weer verdwenen. GELUKKIG. Maar toen bleek dat z'n suiker ook veel te hoog was dus gaven ze, na jaren pillen tegen diabetes te hebben geslikt, insuline spuiten. Waarschijnlijk was dit blijvend. KAN ER OOK NOG WEL BIJ!! Mams houdt zich boven vewachting goed. Komt ook omdat mijn vader bijna dagelijks vrolijk is.

2 Januari 2009

Van de 2de tot de 3de kuur is het redelijk gegaan. Hij was de eerste week wat misselijker dan daarvoor. En hij had heel erge dromen. Werd daar ook huilend soms schreeuwend van wakker. Dit zou kunnen komen door de medicijnen tegen de misselijkheid. Dus bij de 3de kuur hebben ze die weg gelaten. Ging nu goed, hij droomde niet!! Een week daarvoor begon hij last te krijgen van duizeligheid. Dit hadden we bij begin 3de kuur gemeld. Paps werd 29/12/2008 opgenomen om zn 3de kuur te beginnen. Zijn bloed was ok dus konden ze met de chemo starten. Hij heeft die dag al erg weinig gegeten, maar volgens de diëtiste hoeft Mams zich geen zorgen te maken. Hij is namelijk ondanks de kuur nog niks afgevallen!! De duizeligheid nam toe. Dinsdag 30 december moest hij om 9 uur door de MRI om te kijken of er iets mis is in zn hersenen. Rond 14uur was ik er met de boys. En nog geen 15 min later kwam de zaalarts met de uitslag van de MRI. Slecht nieuws. Er zitten uitzaaigen in zijn kleine hersenen. Ze hebben er 3 kleine plekjes gevonden. Hier zou de duizeligheid vandaan komen. Veel verdriet na het goede nieuw van de dag ervoor. De hoofdtumor in zn long is bijna voor de helft afgenomen!! 31 december mocht hij naar huis. Eenmaal thuis is hij naar bed gegaan en er niet meer uit gekomen. Hij dronk erg weinig wat weer slecht was voor zn nieren omdat de chemo dan in zn lijf blijft zitten!!!! 1 Januari Papa bleek nog steeds op bed te liggen. Hij was die dag onderuit gegaan in de wc en in de gang. Mijn broer heeft uiteindelijk het ziekenhuis gebeld. Die vertelden hem dat hij de huisdokter moest bellen. Dus huisartsenpost gebeld. De huisarts zou 2 januari contact met de neuroloog hebben omdat het evenwicht van mijn paps niet werkte.

2januari heb ik net mijn mama aan de telefoon gehad en blijkt mijn vader, tegen advies van arts, alleen naar de wc te zijn geweest vanacht. Hij vond dat mijn mams lekker moest blijven slapen. De heenweg naar de wc verliep oke. Maar toen hij klaar was viel hij en trok de wc deur uit zn scharnieren.
Nu sliep mn mams niet meer .
Zij heeft hem met wat hulp van hemzelf van de grond geraapt en in bed gelegd.
EIGENWIJS!!!!
Vanochtend heeft ze hem gedouched want daar is hij zelf te zwak voor. Dus heb ik gelijk gezegt dat ze daar hulp voor moet aanvragen.
De dokter had gebeld, zei mams, en had de neuroloog gesproken. Die wilde hem gelijk zien. Hij werd gehaald met de ambulance. Hopelijk wordt hij snel bestraald want dit ging zo niet.

Voor ons , mijn gezin mijn ouders mijn broer en zijn gezin, wordt het een moeilijk jaar.
Het was ook moeilijk om 1 januari 00:00 uur te bellen en te zeggen Gelukkig Nieuwjaar! Dat zeg je dus niet. Je huilt, en zegt "ik wens jullie ECHT al het geluk van de wereld dit jaar en de komende tijd", en dan huil je nog meer.
Tis echt moeilijk hoor. Ik probeer realistisch en rationeel te blijven, maar soms neemt het verdriet de overhand en kan ik niet meer stoppen met huilen.

tot morgen

Linda