Terwijl heel Nederland de adem inhoudt voor onze prins Friso -haalt ie het, of haalt ie het niet?- gooi ik weer eens mijn armen in de lucht en roep “vergeef hen heer, ze weten niet wat ze doen”.

U, oh lezer, trekt nu ongetwijfeld een wenkbrauw op en denkt ‘wat is er nu weer aan de hand in Taailand?’ Dat zal ik graag vertellen. We zitten nu al weer een half jaar opgescheept met een regering waarvan de kabinetsleden bij elkaar gegraaid zijn door onze man in Dubai, Thaksin Shinawatra. De zwaarte van de portefeuilles die zij in hun schoot geworpen kregen, was gebaseerd op de mate van loyaliteit jegens Thaksin en niet of de desbetreffende persoon de beste kandidaat was voor de job.

Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens de overstromingen van het afgelopen najaar, waar de kersverse minister van Wetenschap en Technologie (notabene) op het geniale idee kwam om een paar honderd trekschuitjes op te trommelen om die het water richting zee te doen stuwen. Elke kleuterschool leerling snapt dat zo’n potsierlijka actie niet helpt.

Van de week kwam de kersverse minister van Onderwijs, mijnheer Somchai, ineens in het nieuws met de aankondiging dat voortaan de leerlingen de prestaties van hun leraren moeten gaan beoordelen en dat eventuele salarisverhoging dan wel promotie af zou hangen van die beoordeling. Als dat werkelijk gaat gebeuren krijg je dit soort stuaties in het klaslokaal:

Leraar: “Somsak, ik heb je al drie waarschuwingen gegeven. Ga maar wieberen en meld je bij meneer Ekachai”.

Somsak: Prima, als jij de rest van je leven voor dat hongerloontje wil blijven werken. Ik ga al…”

 

Leraar: “Somsak, nee, zo bedoelde ik het niet. Kom terug Somsak, alsjebieft, neeeee!!

Maar dit zelfbenoemde  "expert" op het gebied van onderwijs had nog meer pijlen in zijn koker om het belabberde onderwijsnivo enigszinsop te krikken. “Monday, English Day” een idee van zijn voorganger; die de maandag had gekozen als dag waarop alle Thaise kinderen zoveel mogelijk in het engels met elkaar moesten communiceren, dat ging hij afschaffen. Volgens de minister druiste het spreken van een vreemde taal in tegen de menselijke natuur….Dat vind deze minister echt. In dezelfde adem kondigde hij aan 5000 leraren Chinees uit China te ‘importeren’ om in Thailand Mandarijn te geven op scholen. Chinees is kennelijk geen vreemde taal en in China is ook niet iedereen als een gek Engels aan het leren.

Deze man krankzinnig noemen zou een belediging zijn voor elke krankzinnige.

De afgelopen week bleek ook Plodprasop -of tugboat fame- weer losgelaten uit de gesloten inrichting, in de volksmond ook wel Government House genoemd, en hij kondigde aan dat deze regering er een stuwdam bij gaat bouwen. De plannen voor de dam liggen er al dertig jaar, maar het daadwerkelijke bouwen is er nooit van gekomen omdat de lokatie van de beoogde dam precies boven een actieve seismische breuklijn ligt. Een kleine aardbeving zou dan al genoeg zijn om de stuwdam te doen springen en de daaropvolgende catastrofe zou de overstromingen van afgelopen jaar als een nietig ongemak reduceren.

Minister Plodprasop, zefverklaard "expert" op het gebied van water management. Als deze man een "expert" is zou ik wel eens een leek willen ontmoeten.

Boeit niet, die breuklijn, volgens de minister. Waarom die dam dan niet ergens anders bouwen? zult U, oplettende lezer zich afvragen. Nou dat ligt zo. Om de beoogde dam te kunnen bouwen moet er eerst 60.000 rai aan teakbossen omgehakt worden -een rai is 1600 vierkante meter- en de prijs van teakhout is astronomisch hoog. Voelt U ‘m, beste lezer?

Het hele idee om de bouw van de dam te laten doorgaan is gebaseert op de uiterst lukratieve verkoop van teakhout en de daarmee gepaarde miljoenen die enkele machtige figuren in de regering daar mee gaan verdienen.

Alsof dit allemaal nog niet genoeg is kwam airhead Yingluck Shinawatra, onze premier en de zus van, nog even met haar bevallige bekkie op tv, om iedereen even gerust te stellen dat de drie Iraniers die opgepakt waren nadat zij hadden geprobeerd dingen op te blazen met zelfgebouwde bommen en te melden dat de drie zeker GEEN terroristen waren.

Nee, natuurlijk waren het geen terroristen. Het waren gewoon drie fun-loving Iraniers die elkaar gezellig hadden geholpen met elkaars bommaak huiswerk. Kwajongens eigenlijk. Hey, we zijn allemaal jong geweest.

Einstein had gelijk: Het enige verschil tussen genialiteit en stupiditeit is dat stupiditeit geen grenzen kent…

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.