Afgelopen zaterdag ben ik meegeweest met een voettocht over de Tongerense Hei en omgeving. Het was een bijzondere tocht!

Voettocht Tongerense Hei en omgeving

Over heidevelden met vennen en door bossen met ondergroei van blauwe en rode bosbes en kraaiheide. Middellange wandeling van ca 4 uur.

Dit was wat in de folder stond.

Ik had de laatste tijd een beetje veel achter de computer gezeten en dacht ik moet er maar eens uit. Heb een collega van mij gevraagd, die wel vaker wandeld, of ik een keer met hem mee mocht lopen.

Hij kwam met deze wandeling. In het midden bleef de afstand die wij gingen afleggen. Ik ben helemaal geen wandelaar maar vond dat ik het op dit moment nodig had. Kop in de frisse lucht en fysiek even lekker moe worden. Aangezien ik geen wandelaar ben had ik ook geen goede wandelschoenen. Kom op dacht ik trek gewoon je witte gymschoenen aan daar loop je ook een avondvierdaagse op van 5 km.

We moesten ons verzamelen op een parkeerplaats bij de Tongerense Hei. Hier zou een boswachter komen die ons door het gebied zou leiden.

Om 13.00 was er een leuke groep verzameld van hele diverse mensen met diverse schoeisels, maar de meeste hadden echte wandelschoenen aan. De boswachter vroeg nog: 'heeft iedereen goede schoenen aan? want we gaan ook van de paden. Hij keek naar mijn witte gymschoenen maar zei niets, ik dacht nog dat zit dus wel goed!

We gingen van start en ik voelde wel wat kriebels, ik hoopte dat ik het vol zou houden. Verwachte dan we ongeveer 12 km zouden gaan lopen en ik wilde toch echt niet degene zijn die halverwege niet meer verder kon.

Na 50 meter stopte de boswachter aan de kant van de weg en liet ons een mossoort zien.

Na 100 meter stopte de boswachter bij een beekje en vertelde over de bijzonderheden van dit beekje.

We gingen een hek door en de boswachter wees naar de overkant van het veen naar de bosrand. Daar moeten we heen, maar we moeten even kijken hoe we er komen. Het is hier erg drassig en als het te nat wordt moeten we weer omkeren.

Daar liepen we achter elkaar aan voorzichtig onze voeten neerzettend. Halverwege het veen, je raad het al, waren mijn sokken doorweekt. Ik was nog geen half uur onderweg. Dat stond niet in de omschrijving, dan had ik mijn rubberlaarzen wel aangedaan!

Mijn collega en ik hadden de grootste lol. Om de 5 minuten vertelde de boswachter over plantjes die wij tegenkwamen. Die 12 km gingen we niet halen. Na een half uur beseften we ons dat we ook de 6 km niet gingen halen. Misschien kwam het dan toch nog wel goed met mijn natte voeten.

We kwamen uiteindelijk aan de overkant bij de bosrand en sloegen af richting de hei.

Het zonnetje scheen, het was er zo mooi. De boswachter bleef ons wijzen op allerlei mossoorten waar ik normaal waarschijnlijk op was gaan staan. Paddestoelen, waaronder de stuifzwam, waar een heel mooi stofwolkje uitkwam als je er tegen aan tikte.

Vervolgens was het bos aan de beurt. We mochten met de boswachter een stukje het pad af een stuk bos in waar niet werd ingegrepen door de mens. Midden op een heuveltje kijk je om je heen en voel je de rust, de stilte van het bos. Ik kon daar wel een uur blijven staan.

Maar ook hier kwebbelde uiteindelijk de boswachter er weer vrolijk op los.

Al met al ben ik een middag in prachtige natuur geweest, heb veel geleerd, niet ver gelopen maar was dat achteraf het doel ook wel eigenlijk? Was misschien niet fysiek moe en had ook gelukkig geen blaren! Maar mijn hoofd was fris!

Ik ga dit zeker nog een keer doen!

 lucifermos

 Bekermos

Reageren?