Wanneer je in verschillende steden tijdelijk hebt gewoond, verschillende keren voor langere tijd in het buitenland hebt gewoond en uiteindelijk in Amsterdam beland.

Na Zuid-Afrika en Zuidoost- Azië nu AMSTERDAM!

Wanneer je 6 maanden Zuid-Afrika hebt gewoont en gewerkt, 5 maanden hebt rondgereist (lees: backpacken) in Zuidoost Azië en ook nog een half jaar in Den Haag en een half jaar in Wageningen hebt gewoond denk je dat je wel weet hoe het allemaal werkt. Toch?

Toen ik na 5 maanden Zuid-Afrika terug kwam van een stage op een lodge midden in de rimboe en weer voet op Hollandse bodem zette dacht ik dat ik dat ik een doorgewinterde reiziger was. De giraffen en zebra's liepen immers door mijn voortuin en als ik wilde gaan slapen werd ik wakker gehouden door brullende leeuwen, die overigens gelukkig wel op veilige afstand achter een hek lagen. Gamedrives bij het ochtendgloren, waarbij je als je geluk hebt een 'kill' ziet. Bijvoorbeeld een leeuw die een baby zebraatje grijpt en verslind. Naast het ervaren van prachtige natuur en het ontspannen was daar ook de realiteit. Leiding geven aan 'locals' die op een toeristische lodge werken. Sotho's en Zulu's, totaal verschillend van de Westerse cultuur; normen, waarden en beschaving. Het respect verdienen en als blanke 'geaccepteerd' te worden is een ding op zich. Wat een enorme cultuurverschillen!

Deze cultuurverschillen ervaarde ik ook tijdens mijn tocht door Zuidoost- Azië. Met alleen een rugzak met daarin de hoogstnodige spulletjes als een schoon t-shirt een zaklamp en een camera vloog ik met een vriendin via Dubai naar Hong Kong. Daar aangekomen vonden we in Chungking Mansion een 'celletje' waar we na een relatief belachelijk hoog bedrag te hebben betaald, een nachtje mochten blijven slapen. Nou ja slapen...dat durfde we eigenlijk niet, omdat we bijna claustrofobisch werden van de omvang van onze 'cel' en de gedachte dat we niet wisten hoe we moesten ontsnappen als er brand uit zou breken ons wakker hield...waar de gedachte vandaan kwam dat er brand uit zou kunnen breken? Geen idee, het was een gevoel (mede veroorzaakt door de tientallen leidingen die open en bloot door de kamer liepen). Maar, al doende leert men. Van tevoren een kamer boeken hebben we de rest van de reis dus niet meer gedaan.

Op de bonnefooi werd steeds meer ons credo. Niet alleen omdat er dan niets vast ligt en alles een verrassing is. Ook omdat we het heerlijk vonden om niet vooruit te denken en vooral maar bij de dag, bij het uur en liefst bij de minuut te leven. Je moet je immers aanpassen aan de cultuur wil je de cultuur optimaal ervaren en beleven. Na Honkong kwamen we uiteindelijk via China, Vietnam, Cambodja, Laos, Maleisië en Singapore als doorgewinterde backpackers aan in Indonesië. Daar kun je tenminste nog gewoon 'op het vliegtuig stappen'. Er komt geen paspoort aan te pas en van het vervalsen van namen en passagierslijsten en dergelijke hebben ze daar (met name Sumatra) nog maar zelden gehoord. Heerlijk die primitiviteit. Stiekem dacht ik wel eens (was het in Nederland ook allemaal maar zo makkelijk, simpel en verre van complex). Ver van de complexiteit, het Westen, Nederland. Ook aan het Azië avontuur kwam een eind.

Terug in Nederland heb ik (tot mijn grote genoegen) een soort van on-Westerse mentaliteit ontwikkeld. Aan de andere kant, kan ik met deze mentaliteit wel functioneren in een Westerse maatschappij? Aan de andere kant is dit wellicht een reden om op termijn te emigreren!;) Ik had geen zin om te gaan werken, want ja, tegen de tijd dat ik mag stoppen met werken mag dat pas wanneer je 70 bent. De keus was dus gemakkelijk, terug de schoolbanken in.

Maar dan wel in een wereldse stad, want we zijn al heel wat ervaring rijker en de geest en mentaliteit moeten ook gevoed worden. Dus na de continenten Afrika en Azië wordt het nu tijd om het Westerse (Europese) continent te ontdekken in de vorm van Amsterdam. Of het geluk of toeval, beiden of geen van beide is weet ik niet, maar we (mijn Azië reisgenootje en ik) hebben een appartementje gevonden achter het Leidseplein. Van daaruit ontdekken we de wereldstad Amsterdam en genieten we van de cultuur die ik heb ervaren in Afrika en Azië. Op mijn eigen manier geniet ik in Amsterdam als ik Afrikaners en Aziaten hoor praten in hun eigen taal, gebogen over de plattegrond van Amsterdam.

Dan denk ik, eigenlijk is iedereen hetzelfde. We willen allemaal wat de ander heeft en ervaart. Wees tevreden met wat je hebt, wie je bent en geniet. Iedere dag, ieder uur, iedere minuut. Het leven is zo kort, de plaats, het continent waar je je bevindt, het is tijdelijk. 

Mooie herinneringen zijn er om te koesteren.

Reageren?