Toen ik 18 werd ging ik studeren in Groningen. Mijn vader stimuleerd mij om op kamers te gaan. Hij zei als je de kans hebt, neem het dan. Maak het mee, het studentenleven.

We gingen op zoek naar een kamer. Via via kregen we te horen dat er een kamer vrij was in een omgebouwd pakhuis aan een gracht met eigen keuken. Dat sprak tot de verbeelding. Ik begon alvast huisraad en meubels op te zoeken. In mijn hoofd zag ik een hele gezellige ingerichte kamer. Een slaapplaats, een zitje voor als ik visite zou krijgen en waar ik televisie kon kijken, een bureau voor als ik moest studeren. Het was een klein mini huisje voor mezelf.

We vertrokken naar Groningen om de kamer eens te bekijken.
Nr 10. ik vergeet het nooit. We reden langs de gracht en ik keek mijn ogen uit.
Wat een mooie, grote, hoge panden mag ik daar in gaan wonen?

Opeens zat er een gat tussen 8 en 12. Mijn blik zakte naar beneden. Dit was geen pakhuis, dit was een schuurtje. Het huis had werkelijk een soort groene garagedeur aan de voorkant.
Auto geparkeerd, eerst maar eens kijken wat er achter de deur zou zijn.
Oke dat viel mee, het pand liep ver door naar achteren en er was toch ook wel een 2e verdieping.

Mijn kamer zat aan de voorkant met uitzicht op de gracht. Dit was ook zo’n beetje het enige pluspunt.
Ik zag de ruimte, stelde mijn bed voor aan de ene kant en mijn bureau aan de ander kant. Ik vroeg me af of ik er überhaupt nog wel tussendoor kon lopen.
Kon hier eigenlijk nog wel een stoel bij? Waar moest ik mijn kleren laten?

Soms heb je niet veel ruimte nodig

Boven woonde twee wat oudere heren, een liefdespaar, mijn ouders vonden dit wel geruststellend. Oudere heren die een oogje in het zeil konden houden.
Laat nou later blijken dat ik hun meer in het oog moest houden dan zij mij!

Ach het is een begin en ik accepteerde de kamer.

De verzamelde spullen werden weer verdeeld. Liet wat thuis bij mijn ouders en nam wat mee.
Dan maar met zijn allen op mijn bed zitten, we bombardeerde die tot bedbank!
Mijn bureau werd tevens mijn televisietafel en de klerenkast paste nog precies naast de keuken.
Allemaal prima te doen en toch best gezellig.
 

 Het schuurtje kreeg echter problemen.
 

Er kwam een keuring m.b.t. brandgevaar en de uitslag was niet echt best. De huisbaas wilde niets doen aan de opmerkingen. De relatie tussen de huisbewoners en de huisbaas zakte beneden nul-punt. Gelukkig kwam ik hem niet vaak in levende lijfe tegen.

Het schuurtje werd afgesloten van gas en licht.
Wij betaalde inclusief, maar blijkbaar ging ons geld op aan andere dingen.
Ik wilde net koffie zetten voor mijn neefjes die op bezoek waren. Willen jullie thee? Oh nee dat kan ook niet. Biertje dan maar.

’s-Avonds zat ik bij mijn buurvrouw/huisgenoot inmiddels vriendin. Bij kaarslicht en een wijntje naar Jimi Hendrix en de Doors te luisteren. We besloten die avond samen op zoek te gaan naar een andere woonruimte.

Maar let op.

Laat je niet door dit artikel weerhouden. Er zijn zoveel soorten en maten kamers in Groningen. Ik heb het later ook beter getroffen. De periode op kamers, ik had het absoluut nooit willen missen. Als je dan ook nog je best doet met studeren, dan komt die villa later wel.

When the power of loves overcomes the love of power

the world wil know peace

- Jimi Hendrix -

Reageren?