Een jonge vrouw gaat scheiden, kiest voor zichzelf en tegen haar familie. Ze staat letterlijk op eigen benen...

Haar eerste eigen appartement. Het was klein, maar dat vond ze juist prettig. Voor het eerst van haar leven was ze alleen. In een huis en in haar leven. Om dit nieuwe hoofdstuk zo klein mogelijk te beginnen vond ze prettig. Het was een studio, met een eigen keuken, toilet en zelfs een bad. Dat was een van haar weinigen eisen voor haar nieuwe huis. Alhoewel weinigen, ze wilde dat de studio meteen bewoonbaar was. Ze was geen klusser, althans nog niet. Verder wilde ze de rompslomp van een verbouwing niet aan haar hoofd hebben. Met bewoonbaar bedoelde ze ook zelfs een vloer, het liefst een houten vloer. Ze was bereid te verven, maar zelfs dat was niet nodig. Daarnaast wilde ze het liefst een bad en een eigen balkon. Dit appartement had een klein balkonnetje, maar over het bad was ze verrast. Het voelde meteen goed, en veilig.

Veiligheid heeft ze nodig nu, juist nu ze alleen is. Gelaten laat ze zich vallen op haar slaapbank. Gelukkig dat ze de afgelopen twee jaar zo goed gespaard had. Nooit had ze geweten zo stiekem te kunnen handelen. Al snel had ze door dat haar relatie met Roel niet goed was. Naar de verwachting van iedereen waren ze jong getrouwd en uiteraard gaan samenwonen. De verwachting van iedereen hield ook de verwachting van Roel in. Ook al ging het lang niet goed tussen hun, hij vond dat ze samen moesten zijn. Zo had God het bedoeld en zo zou het lopen. Wat wist zij eigenlijk. Opgroeiend in de kleine en hechte gemeenschap heeft ze nooit veel mee gekregen van de buitenwereld. Tot ze via een andere vriendin in aanmerking kwam met een meisje dat niet tot hun gemeenschap behoorde. Die vriendin werd vrijer opgevoed en mocht ook met andere mensen optrekken. Mensen die niet deel van hun kerk was. Ze begreep wel waarom haar vriendin met dit meisje mocht omgaan. Het was een degelijk meisje en geïnteresseerd in hun kerk. Haar vriendin stelde hun aan elkaar voor op haar verjaardag. Die avond hebben ze gezellig met elkaar gekletst. Ze bleven in contact, altijd voorzichtig via hun gezamenlijke vriendin.

Dit meisje zou later haar redding zijn. Haar opening om haar dromen toch te volgen in een vreemde maar aantrekkelijke wereld. Dankzij haar durfde ze de beslissing te nemen te verhuizen naar deze grote stad. Ze wist dat ze niet alleen was. Zij zou haar wegwijs maken in deze wereld. Aan haar hand ging ze haar nieuwe leven beginnen. Letterlijk zelfs, dit meisje was haar nu haar advocaat. Het liefst wilde ze niet afhankelijk zijn van een ander. Haar nieuwe vriendin had haar verschillende keren erop gewezen dat ze alles behalve afhankelijk was van haar. Dankzij het vele geld dat ze gespaard had. Geld bleek meer te kunnen dan ze altijd dacht. Ze worden opgegroeid met waarde voor status, kennis en welvaart. Echter had dit meer betrekking op de mannen in hun gemeenschap. Vrouwen slechts gedeeltelijk. Maar weinig vrouwen die werkelijk het geld in het gezin beheerden.

Nu was zij zo’n vrouw. Al had ze van haar nieuwe vriendin de kneepjes geleerd van het geldbeheer. Hoe je een rekening kon openen. De rekening liep via het adres van haar vriendin. Ze hadden alles vastgelegd. Niemand kon de rekening naar haar traceren. Dit was noodzakelijk om haar nieuwe leven te waarborgen.

Reageren?