Ja het is nu echt een feit onze poes heeft gekozen. We moeten er nu echt aan geloven dat we nu nog maar 1 poes hebben.

Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen in mijn artikel co-ouderschap met mijn kat. hadden wij met een ander stel een co-ouderschap over onze kat.

Onze kat was dus weggelopen en nadat wij haar hebben terug gehaald is ze een aantal dagen verplicht bij ons binnen gebleven. De mensen die haar hadden opgevangen zijn heel aardig en hadden gelijk een band met onze kat. Na een aantal dagen konden we haar niet meer binnen houden want ze ging heel vervelend tegen de kinderen doen, dus hebben we haar weer naar buiten gelaten. De eerste dagen was ze veel thuis te vinden maar na een aantal dagen ging het even iets anders.

Nu ging dus weer naar buiten, maar ze liep gelijk naar het adres waar ze ook was toen we haar weer hebben gevonden. Iedere keer gingen we haar ophalen of ze werd thuis gebracht. Maar ze bleef continu naar die mensen gaan. Die mensen deden niks om haar daar te houden. ze kreeg niks te eten en ook niks te drinken, maar toch trok iets haar daar na toe. Dus ik ben gaan nadenken want dit kon niet langer zo. Er moest een oplossing komen.

Wat doe je in een situatie dat je poes liever ergens anders is dan dat ze bij jou is? Ik dacht gelijk zal ik iets verkeerd doen? En wat kan ik allemaal veranderen. Maar ik zou het niet weten. Ik heb alles in huis. Eten, drinken, snoepjes, zacht voer, kattenspeelpaal, speeltjes, ze kan naar buiten, kattenbak, ze krijgt aandacht en ze heeft een speelkameraad onze andere poes. Maar wat ik me later zat te bedenken was dat onze andere poes weleens het probleem zou kunnen zijn dat ze iedere keer wegloop naar die andere mensen. Die hebben namelijk wel kinderen net als wij, maar geen andere kat. Ze heeft daar het rijk alleen. Dus dat moest het zijn.

Nadat ik dit dus allemaal had overdacht ben ik samen met mijn man een gesprek aangegaan met die mensen en we kwamen met de volgende conclusie. We laten onze poes gewoon kiezen. Ze mag bij ons allebei komen en na een aantal weken gaan we kijken waar ze het meest is en dat wordt dan haar vaste huis.

Nu zijn we een aantal weken verder en wat blijkt. Ze is nooit meer hier geweest. Ze is helemaal op haar gemak bij die mensen. Zelf als ze me ziet doet ze geen eens moeite om naar mij toe te komen. Ik vind het wel moeilijk dat ze ergens anders een beter huisje heeft gevonden en dat ze dat bij mij niet kon krijgen. Maar wie ben ik om haar ongelukkig bij mij te laten zijn terwijl ze ergens anders wel gelukkig kan zijn. Zij heeft nu toch gekozen? Dus is ze nu niet meer onze kat.

Het bijzondere is dat onze andere kat ook zich heel anders gedraag sinds onze andere kat weg is. ze is veel meer thuis en veel knuffeliger. Ze speelt meer. Ik denk echt dat de 2 katten elkaar niet lagen en dat het elkaar belemmerde zichzelf te zijn. Nu is er voor allebei een oplossing.

Ik kan onze poes nog heel vaak opzoeken, want we hebben een goede band gekregen met die andere mensen en daar ben ik heel blij om. Ik heb er natuurlijk wel een traan om gelaten, maar ik weet dat dit is wat zij wilt en niet wat ik wil. Zo'n diertje heeft toch ook recht op een eigen mening en heeft nu gekozen. Ik zal natuurlijk altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben voor haar. En we hebben gelukkig heel veel foto's waar we vaak naar kunnen kijken.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.